Τρίτη, 7 Αυγούστου 2012

«Τα μεταλλεία στη Χαλκιδική είναι μια χρυσή ευκαιρία που δεν πρέπει να πάει χαμένη»


11.000.000 ευρώ.

Tο τίμημα που κατέβαλε η Hellas Gold, για να αποκτήσει το δικαίωμα εκμετάλλευσης 317.000 στρεμάτων στη Βόρεια Χαλκιδική με σύμβαση που υπέγραψε με το Ελληνικό Δημόσιο, κατόπιν μεσολάβησης του Πάχτα, τότε υφυπουργού Οικονομίας και σημερινού Δημάρχου Αριστοτέλη. Η σύμβαση έγινε χωρίς διαγωνισμό, με απευθείας ανάθεση σε μια εταιρεία που είχε δημιουργηθεί δυο μέρες πριν (με μετοχικό κεφάλαιο 60.000 ευρώ!) και με απαλλαγή της από οποιαδήποτε ευθύνη αποκατάστασης περιβαλλοντικών ζημιών που είχαν γίνει από την καναδική TVX Gold (έφυγε νύχτα από τα μεταλλεία Κασσάνδρας αφήνοντας απλήρωτους 472 εργαζόμενους – συνολικό χρέος της προς τους εργαζόμενους: 17 εκατ. ευρώ).

95.700.000 ευρώ. Το κέρδος των Μπόμπολα – Κούτρα – Τίμις (κυρίων μετόχων της “Ελληνικός Χρυσός”) από την τμηματική πώληση της εταιρείας στη μητρική πολυεθνική European Goldfields.
408.000.000 ευρώ. Η αγοραία αξία των μεταλλείων, όπως υπολογίστηκε από διεθνή οίκο έξι μήνες μετά την πώλησή τους από το Ελληνικό Δημόσιο, δηλαδή 37 φορές παραπάνω. Αυτό δεν εμποδίζει την τότε ελληνική κυβέρνηση να επιδοτήσει την “Ελληνικός Χρυσός” με 15.000.000 ευρώ.
2.300.000.000 ευρώ. Η σημερινή αξία των μεταλλείων στο χρηματιστήριο του Τορόντο μετά την απόκτηση του 95% των μετοχών από την European Goldfields, πολυεθνική εταιρεία με έδρα τον Καναδά πίσω από την οποία βρίσκονται funds και τράπεζες όπως η JP Morgan και η Goldman Sachs.
15.436.000.000 (!) ευρώ. Η αξία των μεταλλευμάτων που βρίσκονται στα μεταλλεία της Χαλκιδικής.

0 ευρώ. Το κέρδος του Ελληνικού Δημόσιου. Σύμφωνα με τον Μεταλλευτικό Κώδικα, ο ορυκτός πλούτος ανήκει αποκλειστικά στις εταιρείες που τον εκμεταλλεύονται και δεν προβλέπεται η απόδοση δικαιωμάτων στο Δημόσιο από την εκμετάλλευσή του. Γι’ αυτό άλλωστε η Τρόικα αρνήθηκε να αποδεχθεί τα μεταλλεία της Χαλκιδικής στις εγγυήσεις που έδωσε η ελληνική κυβέρνηση για τη δανειακή σύμβαση.

«Όσοι αντιδρούν είναι υποκινούμενοι και οπισθοδρομικοί»
Το μεταλλείο που θέλει να κατασκευάσει η European Goldfields δεν θα είναι ένα υπόγειο ορυχείο με στοές όπως πιθανώς φαντάζονται πολλοί αλλά μια επιφανειακή εκμετάλλευση που θα αποσπά τον χρυσό κατόπιν επεξεργασίας του εδάφους με κυάνιο, μετατρέποντας τη γη σε απόρριμμα και αφήνοντας τοξικά κατάλοιπα, κυρίως κυάνιο, αρσενικό και θειικό οξύ.
0.8 γραμμάρια ανά τόνο είναι η περιεκτικότητα σε χρυσό του εδάφους στην περιοχή.
18 τόνοι εξορύγματος χρειάζονται για να γίνει ένα χρυσό δαχτυλίδι.
2 χιλιόμετρα θα είναι η διάμετρος του ανοιχτού ορύγματος που θα συνοδεύεται από λίμνες αποβλήτων όπου θα «αποθηκεύονται» τα τοξικά υγρά.
3.000 στρέμματα δάσους θα καταστραφούν για να υλοποιηθεί το έργο.
200 εκατ. τόνοι προβλέπεται να εξορυχθούν μέσα στα επόμενα χρόνια σύμφωνα με το σχέδιο της εταιρείας. Τα 2.500 χρόνια που λειτουργούν μεταλλεία στην περιοχή εξορύχθηκαν 30 εκατ. τόνοι, από τους οποίους οι 20 εκατ. τόνοι μετά το 1927 από τον Μποδοσάκη.
15.000.000 μ3: η ποσότητα νερού που αντλείται σήμερα ετησίως στην περιοχή των μεταλλείων, ξεπερνώντας την ετήσια κατανάλωση νερού ολόκληρου του νομού Χαλκιδικής.
691.000 λίτρα: η μέση κατανάλωση νερού ανά κιλό παραγόμενου χρυσού. Πέρα όμως από την κατασπατάληση του νερού, οι συνέπειες ενός ατυχήματος είναι ανυπολόγιστες. Το 2000, στη Baia Mare της Ρουμανίας διέρρευσαν από εξορυκτική μονάδα χρυσού 100.000 κυβικά μέτρα νερού με πολύ υψηλές συγκεντρώσεις κυανίου και άλλων βαρέων μετάλλων στον ποταμό Tisla και από εκεί στον Δούναβη, πλήττοντας εκτός από τη Ρουμανία, την Ουγγαρία και τη Σερβία, δηλητηριάζοντας το πόσιμο νερό, σκοτώνοντας δεκάδες χιλιάδες ψάρια και νεκρώνοντας τα οικοσυστήματα. Το περιβαλλοντικό ατύχημα στη Baia Mare θεωρείται το πιο καταστροφικό στην ιστορία της Ευρώπης μετά του Τσέρνομπιλ. Η καταστροφικότητα λοιπόν των μεταλλείων στις Σκουριές της Χαλκιδικής δεν αφορά μόνο τα γύρω χωριά, αλλά το σύνολο της Χαλκιδικής (αφού θα καταστραφεί ο υδροφόρος ορίζοντας), και σε περίπτωση ατυχήματος και τη Θεσσαλονίκη και ποιος ξέρει μέχρι πού…

«Η σιωπή είναι χρυσός»
Πολυεθνικές, τραπεζίτες και ντόπια αφεντικά ετοιμάζονται να βάλουν στην τσέπη 15 δισ. ευρώ με μοναδικό αντάλλαγμα την καταβολή για κάποια χρόνια μισθών σε μερικές εκατοντάδες εργαζόμενους, οι οποίοι θα πεταχτούν στα αζήτητα όταν η εταιρεία φύγει, αφήνοντας πίσω της κρανίου τόπο. Όποιος σιωπά είναι συνένοχος στο έγκλημα

2 σχόλια:

  1. καλημέρα

    σε αυτά είμαι αρκετά επιφυλακτικός...

    το χωριό μου έχει υποστεί ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ από τους οικολόγους οι οποίοι το χαίρονται μόνοι τους... και εμείς στην ΑΘήνα... ή τα Λιπάσματα Πειραιά...

    Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να φυλάξουμε τις περιοχές από την καταστροφή.... ΑΑΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΣΤΗΝ ΚΥΜΗ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΤΟ ΕΛΝΤΟΡΑΝΤΟ ΤΟΥ ΛΙΓΝΙΤΙ ΑΠΟ ΤΟ 1821... ΚΑΙ ΚΑΝΑΝ ΜΠΟΥΕΣ ΟΙ ΒΑΥΑΥΡΟΙ ΤΟΤΕ.... ΔΕΝ ΠΑΘΑΜΕ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ... η φύση από το 1950 που έκλεισε το τελευταίο φρόντισε και αποκατέστησε τα δεινά...

    με λίγα λόγια προσοχή στους οικολόγους... μπρρρ και φουλ εργασία και εργοστάσια....

    το θέμα είναι ότι το κεφάλαιο είναι ιδίως το ελληνικό αρπακτικό πρωτόγονο κλπ και οι ξένοι που έρχονται εδώ γίνονται χειρότεροι από τους ιθαγενείς ...


    είμαι αλληλέγγυος με τους ανθρώπους της Χαλκιδικής... αλλά αν δεν πάω να δω.... και αναμφίβολα η λέξη και μόνο Μπ....ας με κάνει να κρατώ την αναπνοή μου από τον φόβο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συμφωνώ μαζί σου ιδιαίτερα για τους οικολόγους, είναι σε άλλο πλανήτη, μόνο που η εξόρυξη χρυσού χρησιμοποιεί κυάνιο και δεν νομίζω να συγκρίνεται με τον λιγνίτη.
    Πάντως υπάρχει ένας έλληνας επιστήμονας, δεν δυγκράτησα το όνομα του γιατί το είδα στην ετ3 στα αληθινά σενάρια του Ασλανίδη, που ισχυριζόταν οτι υπάρχουν άλλοι τρόποι εξόρυξης πολύ πιο φιλικοί στο περιβάλλον χρησιμοποιώντας ένα πολύ κοινό πέτρωμα που υπάρχει στην Ελλάδα και αφήνει μηδενικά απόβλητα.
    "Ηρθα στην Ελλάδα για να βοηθήσω αλλά εδώ και 20 χρόνια κανείς δεν μου δίνει σημασία", θυμάμαι οτι είπε χαρακτηριστικά....

    ΑπάντησηΔιαγραφή