Σάββατο, 21 Μαΐου 2016

οι Κατελούζοι στη Λέσβο !



Στα 1354 έφταξε στα νερά της Ανατολής ένας Γενοβέζος αφέντης Φραντζέσκος Κατελούζος, και το 1347 βασιλιάς της Ρωμανίας-Βυζαντίου έγινε ο Ιωάννης Κατακουζηνός εξαπατώντας τον νόμιμο βασιλιά Ιωάννη Παλαιολόγο που όμως τον ήθελε ο λαός. Ο Παλαιολόγος και ο έξυπνος Κατελούζος τα «βρήκαν» αλληλοβοηθούμενοι και ο βασιλιάς τον έκανε γαμπρό του δίνοντάς του την αδελφή του και προίκα τη Λέσβο. Έτσι ο Ιωάννης Παλαιολόγος έγινε αυτοκράτορας και ο Φραντζέσκος Κατελούζος πήγε στη Λέσβο και από τότε οι Κατελούζοι γίνανε αφέντες της Μυτιλήνης.

«Οι Μυτιληνιοί δεν αντισταθήκανε στον Φράγκο, γιατί δεν τον θεωρήσανε για αλλόφυλον, άλλα για γαμπρό του βασιλιά καί για δικό του άνθρωπο, αφού έκοψε και μονέδα με τα σύμβολα πού είχανε οι Παλαιολόγοι. Ωστόσο ο Κατελούζος δεν έπαψε να είναι Φράγκος, μ’ αλλά λόγια δούλος του πάπα. Είχε δώσει τον λόγο του σ’ αυτόν να γυρίσει τον βασιλιά Ιωάννη στην παπική Εκκλησία, κι ακόμα περισσότερο, να συνεργήσει με κάθε τρόπο στο να υποταχτεί η Ορθόδοξη Εκκλησία στον πάπα, πού ήτανε και πού είναι το αμαρτωλό όνειρο του παπισμού.


Κι αληθινά, τον καιρό πού βριζότανε στην Πόλη, έκανε το πάν για ν’ αναγνωρίσει ο Πατριάρχης κ’ οι άλλοι κληρικοί το πρωτείο του πάπα, και τα έγραφε στον πάπα Ιννοκέντιο. Αυτή ήτανε η ευγνωμοσύνη του στον βασιλιά και στους Γραικούς, για την αγάπη πού του δείξανε και γιατί τον τιμήσανε, κάνοντάς τον γαμπρό του Παλαιολόγου κι αφέντη της Λέσβου. Τέτοιοι ύπουλοι είναι ως τα σήμερα αυτοί οι άνθρωποι, πού από τότε ως τα τώρα λένε, κάθε τόσο, το τροπάρι της ενώσεως των Εκκλησιών καί της χριστιανικής αγάπης…»

«…Μ’ όλες αυτές τις καταχθόνιες ενέργειες, οι Μυτιληνιοί σταθήκανε ασάλευτοι στην πίστη τους, αφού μήτε η γυναίκα του Φραντζέσκου συμπάθηκε καθόλου τη θρησκεία του αντρός της, αλλά απόμεινε πιστή στήν Ορθοδοξία κ’ υποστήριξε πολύ την Εκκλησία μας.
Σ’ όλα τα χρόνια πού αφεντέψανε οι Φράγκοι απάνω στη Λέσβο, δεν πάψανε να υπάρχουνε οι δυο ορθόδοξοι θρόνοι της Μυτιλήνης και της Μηθύμνης. Ο λαός μας δεν αλλαξοπίστησε στα νησιά, πού τα εξουσιάσανε οι Φράγκοι παραπάνω από εκατό χρόνια, κ’ είναι αξιοσημείωτο το ότι δεν υπάρχει σήμερα στη Μυτιλήνη και στην Κύπρο ούτε ένας κατόλικος (καθολικός), ενώ στην Τήνο, στη Σύρα και σε άλλα μικρότερα νησιά υπάρχουνε κάμποσοι…


Ο Φραντζέσκος είναι αλήθεια πως φρόντισε για την προκοπή του νησιού, κ’ έβαλε σ’ αυτό όση τάξη μπόρεσε… Διόρθωσε και δυνάμωσε τα κάστρα του νησιού, κυβέρνησε καλά, κι ο λαός τον αγάπησε. Πέθανε το 1376…» και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γιάκωβος που αγαπήθηκε από τους Γραικούς γιατί το νησί ευτύχησε, το εμπόριο άνθησε περισσότερο και πολύς κόσμος πλούτισε. Αφεντέψανε κ’ άλλοι ώσπου στα 1409 ανέλαβε τη διοίκηση «ο Ντορίνος που έκανε γαμπρό του τον Κωνσταντίνος τον Παλαιολόγο, που στάθηκε ο τελευταίος βασιλιάς της Πόλης, δίνοντάς του την κόρη του Αικατερίνα…».

Από το 1442 άρχισαν οι Τούρκοι να επιτίθενται στη Λέσβο και το 1445 ένας τουρκεμένος Βούλγαρος ληστής την ρήμαξε. Την Καλλονή την ξεθεμελίωσε ολότελα. Το 1449, όταν οι Τούρκοι είχαν θεριέψει, ανέλαβε τη διοίκηση ο γιος του Ντορίνου ο Ντομένικος, ο οποίος λανθασμένα και ασυλλόγιστα αποφάσισε να κάνει επιδρομή (1452) στα απέναντι τούρκικα μέρη κάνοντας ζημιές. Ο Μουράτ Μεχμέτ ο Β΄ θύμωσε και δεν ξέχασε ποτέ την επίθεση αυτή. Ο Ντομένικος κατάλαβε το λάθος του όταν «οι Τούρκοι πήρανε την Πόλη και φτάνανε στη Μυτιλήνη τα καράβια φορτωμένα από μισοπεθαμένους πρόσφυγες που φεύγανε τη σφαγή…». Για να καλοπιάσει τον σουλτάνο, του έστειλε ακριβά δώρα μαζί με τους φόρους. Πήγε και ο ίδιος στην Ανδριανούπολη για να ζητήσει έλεος από τον σουλτάνο που μόλις καταδέχτηκε να τον μιλήσει και επέβαλε διπλό φόρο στην Λέσβο.
Στο διάστημα αυτό έγινε ένα επεισόδιο στην θαλάσσια περιοχή την Λέσβου και το 1457 ο σουλτάνος διέταξε να χτυπηθεί η Λέσβος, υποπτευόμενος τον Ντομένικο ότι σκόπευε να μαζί με τους Φράγκους να επιτεθεί στους Τούρκους.

mytiliniadialektos.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου