Πόσο συμβατός με την Ορθόδοξη σκέψη είναι ο οικονομικός Φιλελευθερισμός ;

του Ανδρέα Αργυρόπουλου σχ. συμβούλου Θεολόγων Bορείου Αιγαίου

Aν πριν κάποια χρόνια γίναμε μάρτυρες της πτώσης του «υπαρκτού σοσιαλισμού», στις μέρες μας ζούμε την κατάρρευση του οικονομικού Φιλελευθερισμού. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι τις τελευταίες δεκαετίες, ακόμη και κυβερνήσεις, που πολιτικά ανήκαν στο χώρο της Kεντροαριστεράς, ουσιαστικά υιοθέτησαν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, αποδυναμώνοντας το κράτος προνοίας, προωθώντας ιδιωτικοποιήσεις και εγκαταλείποντας κάθε δημόσια επιχειρηματική δραστηριότητα. Oι επιλογές αυτές βαπτίστηκαν από τους εκπροσώπους της άλλοτε ως εκσυγχρονισμός, άλλοτε ως μεταρρύθμιση κ.λπ.

H οικονομική κρίση, που όλοι βιώνουμε το τελευταίο διάστημα, αποδεικνύουν την αποτυχία του συγκεκριμένου μοντέλου.

Καυτά ερωτήματα

Καλούμαστε, λοιπόν, να απαντήσουμε στα εξής ερωτήματα:

Ο ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΗΣ ΜΕΡΜΗΓΚΑΣ ΚΑΙ Ο ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΖΙΤΖΙΚΑΣ

  ΜΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ  ΚΡΙΣΗΣ 

      του  Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

  Άκουγα  πριν από χρόνια έκπληκτος φίλο ψυχίατρο που συμμετείχε σε ευρωπαϊκό πρόγραμμα  αποκατάστασης χρονίων πασχόντων από ψυχικά νοσήματα, να περιγράφει την απίστευτα πειθαρχημένη συμπεριφορά των Γερμανών ασθενών, έναντι των Ελλήνων «ομοδόξων» τους.  Το πρόγραμμα προέβλεπε -μεταξύ άλλων- τη γεωργική απασχόληση των ασθενών σε μια μορφή «εργασιοθεραπείας» και αφορούσε ασθενείς με βαρύτατα ψυχικά νοσήματα. Το εντυπωσιακό είναι, ότι αν και η Γερμανική, όσο και η Ελληνική ομάδα ασθενών, πειθαρχούσαν επαρκώς στη διάρκεια εκτέλεσης της χειρωνακτικής τους εργασίας, εν τούτοις, στο άκουσμα του ήχου του διαλλείματος για το μεσημβρινό γεύμα, οι μεν Γερμανοί ασθενείς παρέμεναν απόλυτα πειθαρχημένοι και σε απόλυτη σειρά και τάξη λάμβαναν το φαγητό τους,  οι δε Έλληνες συνάδελφοι τους,  διαρήγνυαν κυριολεκτικά τα ιμάτια τους και αλλαλάζοντας διασκορπίζονταν άτακτα προς όλες τις κατευθύνσεις, κάνοντας πραγματικά δύσκολη τη ζωή των θεραπευτών τους. 
      Εύλογα συμπεραίναμε τότε, χαμογελώντας με κάμποση «εθνική αυταρέσκεια», ότι στη Γερμανία, ούτε να τρελλαθεί κανείς δεν μπορεί. Η παρέκκλιση δηλαδή, από την κυρίαρχη κοινωνική κοσμοαντίληψη δεν είναι εφικτή, ούτε με το «άλλοθι» μιας βαρύτατης σχιζοφρένειας. 

διαβάστε περισότερα

"ΣΑΝ ΑΝΕΚΔΟΤΟ":

Μετά την απελευθέρωσή μας, με την Επανάσταση του 1821 από τους Τούρκους, έχοντας βασιλιά τον Όθωνα, άρχισαν να έρχονται προτεστάντες στην Ελλάδα για προπαγάνδα κατά της Ορθοδοξίας μας.

Δυο τρεις λοιπόν από αυτούς, κουστουμαρισμένοι και με ύφος πανσόφων, πλησίασαν μια μέρα και έναν βοσκό που είχε ακουμπήσει στον τοίχο μιας εκκλησούλας, και παρακολουθούσε τα προβατάκια του... Και νομίζοντας (α-θεολόγοι αυτοί) ότι θα τον ξετινάξουν με τις σοφιστείες τους, του λένε:

- «Είμαστε θεολόγοι και ήρθαμε να σου μιλήσουμε για το Χριστό, για να πιστέψεις...». -- «Μα εγώ πιστεύω!», τους λέει κοφτά ο βοσκός.
(Αυτήν την ευκαιρία περίμεναν οι εξυπνάκηδες, νομίζοντας ότι θα τον παγιδεύσουν σε συζήτηση όπως αυτοί ήθελαν).
- «Και τι πιστεύεις;», τον ρωτάει ο ένας.
- «Ό,τι πιστεύει Αυτή», τους λέει, (και χτυπά με την παλάμη του, τον τοίχο της εκκλησούλας!)
- «Και τι πιστεύει αυτή;», τον ρωτάει ο άλλος, νομίζοντας ότι τώρα θα τον βάλει στο χέρι, να τον μπλέξει...
- «Τι πιστεύει αυτή;», τους λέει ο βοσκός.
- «Ναι!».
- «Δεν ξέρετε;».
- «Όχι!».
- «Ε, τότε να σας το πω εγώ για να το μάθετε», τους λέει ο βοσκός. «Αυτή, πιστεύει ό,τι πιστεύω εγώ!», (και χτύπησε με την παλάμη του, το στήθος του την φορά αυτή!). «Καταλάβατε; Αντέστε τώρα στη δουλειά σας, γιατί εγώ έχω την δική μου δουλειά, και δεν μπορώ να χασομεράω μαζί σας»!!

και τους άφησε σύξυλους και με το στόμα ανοιχτό !!!

http://xairete.blogspot.com/2008/08/blog-post_5663.html