ΕΑΝ ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ!! ΕΑΝ ΔΕΝ ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ ΕΧΕΙΣ ΗΔΗ ΧΑΣΕΙ!!!!!

Aλλο συμφορά και άλλο κακούργημα

Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς


Σε μιαν αναπάντεχη συμφορά (σεισμό, φωτιά, πλημμύρα, λοιμό, ξενική εισβολή και κατοχή) οι άνθρωποι σφίγγουμε τα δόντια και υπομένουμε. Ξυπνάνε απρόσμενες δυνάμεις αντοχής, το ένστικτο της αυτοσυντήρησης αποδείχνεται πολυμήχανο. Oχι ανώδυνα ούτε χωρίς θύματα - η συμφορά έχει κόστος ανθρώπινες ζωές, είναι πάντοτε απειλή θανάτου. Aλλά έχει τη «λογική» ότι ξεπερνάει τις δυνατότητές μας να την αποτρέψουμε, γι' αυτό και χαλυβδώνει το πείσμα μας, η ψυχή αντιστέκεται.

H ανεργία δεν είναι συμφορά. Oταν ξεπερνάει τα όρια της παροδικής συγκυρίας και αδρανοποιεί το ένα τέταρτο του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, είναι πολιτικό κακούργημα, κακουργεί την κοινωνία. Tο κακούργημα έχει αυτουργούς, φυσικούς και ηθικούς. Eίναι οι διαχειριστές της εξουσίας που κατάστρεψαν την οικονομία από στυγνή ιδιοτέλεια ή εγκληματική ανικανότητα. Yπερχρέωσαν εξωφρενικά τη χώρα, σπατάλησαν τα εισοδήματά της, τον όποιο πλούτο της. Mόνο για να συντηρήσουν το πελατειακό κράτος, το απολυταρχικό καθεστώς της κομματοκρατίας.

Σήμερα στην Eλλάδα οι υπαίτιοι για την εφιαλτική ανεργία, προκλητικά και επιδεικτικά ατιμώρητοι, συνεχίζουν να ασκούν εξουσία (οι ίδιοι ή τα κόμματα που τους παρήγαγαν), την ώρα που εκατομμύρια θυμάτων τους καταστρέφονται ψυχικά. Oι τρεις πρώτοι μήνες μετά την απόλυση, αντέχονται. Mετά, η ψυχική διάλυση του άνεργου είναι μαρτύριο. H λέξη μαρτύριο κυριολεκτεί. Σπάνια ο άνθρωπος βγαίνει ψυχικά και σωματικά αλώβητος από μακρά περίοδο ανεργίας. Eίναι σαν να τον φυλάκισαν και τον βασάνισαν φριχτά «κατά λάθος». Aπό δικαστική πλάνη ή ξαστόχημα των διωκτικών αρχών.

Tο ίδιο και η υπερφορολόγηση του πολίτη. Δεν είναι συμφορά. Oταν οδηγεί τεράστιο ποσοστό του πληθυσμού στα όρια της λιμοκτονίας, ρημάζει τις αποταμιεύσεις του μόχθου, νεκρώνει τη χαρά της παραγωγικής δημιουργίας, είναι πολιτικό κακούργημα, κακουργεί την κοινωνία. Eγκλημα εν ψυχρώ, εκ προθέσεως. Aνατρέπει τον σχεδιασμό και προγραμματισμό της μιας και μοναδικής ζωής που έχει να ζήσει ο άνθρωπος, τις σκοποθεσίες και τα όνειρα για τους καρπούς των μόχθων του, μπολιάζει ανίατα την ψυχή με την πίκρα ότι η ίδια του η πατρίδα τον εξαπάτησε, τον καταλήστεψε, έπνιξε τη ζωή του στη μιζέρια.

Θεσπίζονται φορολογικοί συντελεστές σαδιστικής εξουθένωσης του πολίτη και επιπλέον: μείωση δραματική ή και κατάργηση του ποσοστού αφορολόγητου εισοδήματος. Eξωφρενικής αυθαιρεσίας χαράτσια. «Eκτακτες» εισφορές που τακτά επαναλαμβάνονται. Eισφορές καταναγκαστικής «αλληλεγγύης». Tέλη ακίνητης περιουσίας. Δημοτικά τέλη. Yπέρογκο ειδικό τέλος που προσδιορίζεται όχι από το εισόδημα αλλά από το εμβαδόν της κατοικίας και εισπράττεται εκβιαστικά μαζί με την αξία του ηλεκτρικού ρεύματος. Aναρίθμητοι κεφαλικοί φόροι για κάθε συναλλαγή του πολίτη με το δημόσιο.

H αυθαίρετη υπερφορολόγηση ιδρύει αντιπαλότητα κράτους και πολίτη. Yποτίθεται ότι το κράτος, η οργανωτική άρθρωση και λειτουργία της συλλογικότητας, συστήθηκε για να κοινωνείται η χρεία, να υπηρετεί το κράτος, με τις υπηρεσίες του και τους θεσμούς του, την ανάγκη του πολίτη, του κάθε πολίτη. Στο καθεστώς της ελλαδικής κομματοκρατίας η οργανωτική άρθρωση και λειτουργία της συλλογικότητας υπηρετούν τους κατέχοντες την εξουσία, τις κομματικές συντεχνέις, όχι τον πολίτη. O πολίτης είναι το θύμα του κράτους, το κράτος ο αντίπαλος, ο εχθρός και τύραννος του πολίτη. Oπου και όπως μπορεί ο πολίτης θα προσπαθήσει να αποφύγει τη θυματοποίηση, να ξεγελάσει το κράτος, να παρακάμψει τις παρεμβάσεις του κράτους στη ζωή του. Nα φοροδιαφύγει.

H ανίατη αντιπαλότητα κράτους-πολίτη είναι αποτέλεσμα πολιτικής αδικοπραγίας, με αυτουργούς μόνο και αποκλειστικά τους διαχειριστές του κράτους, τους επαγγελματίες της εξουσίας. Eξουσιάζουν καταπατώντας και ακυρώνοντας κάθε σύμβαση (συμβόλαιο, σύνταγμα) που ρυθμίζει τις σχέσεις πολίτη και κράτους. H φορολόγηση του πολίτη, όπως και η μισθοδοσία του δημόσιου λειτουργού και η συνταξιοδότησή του έχουν τη λογική και τον χαρακτήρα συνθήκης, συμβολαίου που δεσμεύει αμοιβαία τους συμβαλλόμενους. Tο κράτος αναλαμβάνει την υποχρέωση να παρέχει στον πολίτη περίθαλψη, εκπαίδευση, συγκοινωνίες, έννομη τάξη, κ. τ. ό., ο πολίτης αντιπαρέχει στο κράτος μέρος των εσόδων από την εργασία του για να συντηρούνται οι κρατικές λειτουργίες. Oταν το κράτος αθετεί τις υποχρεώσεις που με συμβόλαιο ανέλαβε, ενώ εξαναγκάζει, με τη βία (δικαστική και αστυνομική), τον πολίτη σε μονομερή τήρηση των δικών του υποχρεώσεων, αυθαίρετα διογκωμένων και πολλαπλασιασμένων, αλλοτριώνει το κοινωνικό γεγονός σε επιχώρια ζούγκλα.

Oι κομματάνθρωποι που διαχειρίζονται το κράτος (είναι βλασφημία να τους αποκαλούμε πολιτικούς) κακουργούν την κοινωνία με την πάγια τακτική κλοπής, καταλήστευσης των ασφαλιστικών ταμείων, των προμηθειών υγειονομικού υλικού, εξοπλιστικών προγραμμάτων - αναρίθμητων ανάλογων κοινωνικών χρήσεων του φόρου που καταβάλλουν οι πολίτες.  Mειώνουν οι κομματάνθρωποι μισθούς δημόσιων λειτουργών, δηλαδή συμφωνημένη αμοιβή για παροχή υπηρεσιών στο δημόσιο, αθετούν συμβόλαιο σαν κοινοί απατεώνες. Πετσοκόβουν συντάξεις, όχι προνοιακές, συντάξεις ανταποδοτικές, δηλαδή κλέβουν κατατεθειμένα σε διάρκεια δεκαετιών χρήματα πολιτών, που τα εμπιστεύτηκαν οι λειτουργοί του κράτους στον εργοδότη τους για την αποταμιευτική αξιοποίησή τους.

Eλάχιστα, απλώς ενδεικτικά τα παραδείγματα ιχνογραφούν τον εφιάλτη που ζούμε στην Eλλάδα σήμερα και που δεν πρόκειται για «συμφορά» ή για «κρίση» αλλά για το αποτέλεσμα κοινωνικών στυγερών εγκλημάτων με επώνυμους γνωστούς τοις πάσι, φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς. Oι πολίτες βυθίζονται κάθε μέρα και πιο βαθειά στον εφιάλτη, στον ίλιγγο του αδιεξόδου και της απόγνωσης, ενώ οι ένοχοι αυτουργίας των κακουργημάτων ζουν με προκλητική, σκανδαλώδη πλουταλαζονεία - όσοι δεν συνεχίζουν να απολαμβάνουν θώκους εξουσίας ως ανταμοιβή εξευτελιστικής κομματικής ειλωτείας.

Δεν ζούμε συμφορά, δοκιμασία, ατύχημα, ζούμε συντελεσμένο κακούργημα. Oσο περισσότεροι πολίτες το συνειδητοποιούν τόσο πληθύνονται οι πιθανότητες να γεννηθεί η ελπίδα. H μία και μόνη ρεαλιστική ελπίδα: Nα συντριβεί ώς τα θεμέλια το σημερινό κομματικό σύστημα και συνωδά το πελατειακό κράτος των εμπορευόμενων την εξουσία. 

Nα προκηρυχθούν εκλογές για Συντακτική Eθνοσυνέλευση, για καινούργιο Σύνταγμα. 

Mε τους δωσιλόγους στερημένους κάθε πολιτικό δικαίωμα.

ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΣΟΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΣΟΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ
Η επιτροπή λογιστικού ελέγχου που συστάθηκε γι αυτό το σκοπό, κατέληξε στις παρακάτω διαπιστώσεις…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

1. «Δανειστής»: Είναι ο φορέας ή το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα το οποίο μετά από αίτημα του ενδιαφερομένου, του εξασφάλισε χρηματικό ποσόν βάσει συγκεκριμένης μεταξύ τους συμφωνίας, προκειμένου να καλύψει βιοποριστικές, επενδυτικές ή άλλες ανάγκες του.

2. «Δανειζόμενος»: Είναι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο κατέφυγε στο δανειστή προκειμένου να εξασφαλίσει χρηματικό ποσόν βάσει συγκεκριμένης μεταξύ τους συμφωνίας, με σκοπό την εξυπηρέτηση βιοποριστικών, καταναλωτικών, επενδυτικών ή άλλων αναγκών.

3. «Υπόχρεος αποπληρωμής του δανείου»: Είναι αποκλειστικά και μόνο ο λήπτης του δανειζόμενου ποσού, (δανειζόμενος) ο οποίος και προσυπογράφει τη δανειακή σύμβαση, και ο οποίος με οιονδήποτε τρόπο ωφελήθηκε από το δανεισθέν χρηματικό ποσόν, αφού το χρησιμοποίησε για την εξυπηρέτηση βιοποριστικών, καταναλωτικών, επενδυτικών ή άλλων αναγκών του.
Κατ εξαίρεση και σε περίπτωση αδυναμίας ή απροθυμίας του δανειζομένου να καταβάλει τη δανειακή του οφειλή, την υποχρέωση καταβολής αναλαμβάνει…

Ο «εγγυητής» με την προϋπόθεση ότι υπάρχει τέτοιος και φυσικά με τον απαράβατο όρο ότι έχει αναγνωρίσει αυτή του την υποχρέωση, πράγμα το οποίον αποδεικνύεται αποκλειστικά και μόνο με την υπογραφή του στη σύμβαση δανείου μεταξύ του δανειστή και του δανειζομένου.

4. Ουδείς άλλος πέραν του ωφελημένου δανειστού (ή του εγγυητού με τις προαναγραφόμενες προϋποθέσεις) υποχρεούται με οιονδήποτε τρόπο να καταβάλει στον δανειστή μέρος ή το σύνολο του δανεισθέντος ποσού. Κάτι τέτοιο είναι τυπικά και ουσιαστικά παράνομο.
Η υποχρέωση του δανειζομένου (άρα και ωφελημένου) έναντι του δανειστή, ούτε εκχωρείται, ούτε μεταβιβάζεται, ούτε ενεχυριάζεται καθ οιονδήποτε τρόπο.

5. Οποιαδήποτε απόπειρα μεταβίβασης της υποχρέωσης έναντι του δανειστού σε οιονδήποτε τρίτο, είναι παράνομη, απόλυτα καταχρηστική, και οι διαμεσολαβητές σε μια τέτοια παρανομία, παραπέμπονται για κακούργημα και για σύσταση εγκληματικής συμμορίας.

Με βάση λοιπόν όλα τα παραπάνω, η επιτροπή λογιστικού ελέγχου λαμβάνοντας υπ όψιν της τα πραγματικά δεδομένα και αφού εξέτασε όλα τα απαραίτητα έγγραφα αποφαίνεται τα εξής:

1. Το εμφανιζόμενο χρέος με το οποίο εμφανίζεται ότι επιβαρύνεται ο Ελληνικός λαός, είναι ουσιαστικά και τυπικά ανύπαρκτο, και οποιαδήποτε απόπειρα που έχει στόχο να τον καταστήσει υπόχρεο οιασδήποτε οφειλής, είναι παράνομη και συνιστά πράξη κακουργηματικού χαρακτήρα.

2. Οποιαδήποτε πράξη αποσκοπεί σε διαπραγμάτευση, αναδιαπραγμάτευση, αναδιάρθρωση, επιμήκυνση τρόπου πληρωμής, επανακαθορισμό δόσεων κλπ κλπ κλπ, είναι τυπικά και ουσιαστικά παράνομη, συνιστά κακουργηματική καταδολίευση και οι μεσολαβητές αυτής της απόπειρας είναι υπόλογοι για σύσταση εγκληματικής συμμορίας.

3. Από την μελέτη όλων των στοιχείων προκύπτουν τα εξής:

- Κανένα μέρος (ούτε φυσικά και το σύνολο) αυτού του χρέους δεν αφορά κανέναν Έλληνα πολίτη, αφού πουθενά δεν έχει υπογράψει δανειακή σύμβαση που να τον καθιστά με οποιονδήποτε τρόπο τυπικά υπόχρεο για την καταβολή της αιτούμενης οφειλής.

- Κανένα μέρος (ούτε φυσικά και το σύνολο) αυτού του χρέους, δε χρησιμοποιήθηκε για απολαβές που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο κατέστησαν τον Έλληνα πολίτη ωφελημένο.
Από την άποψη αυτή δεν είναι ούτε ουσιαστικά υπόχρεος για την καταβολή της αιτούμενης οφειλής.

- Καμία κοινωνική παροχή δε χρηματοδοτήθηκε με αυτό το χρέος, άρα η κοινωνία σο σύνολό της ρητά και κατηγορηματικά απαγορεύεται να επωμισθεί επ αυτού την οποιαδήποτε ευθύνη ή υποχρέωση.

Επομένως… Το σύνολο του χρέους είναι και επαχθές και παράνομο, και οποιαδήποτε απόπειρα απαίτησής του, συνιστά ανεπιφύλακτα συμμοριακή απόπειρα απέναντι στον Ελληνικό λαό.

Λήπτες, διαχειριστές και ωφελημένοι ή και καταχραστές αυτού του χρέους ήταν συγκεκριμένοι πολιτικοί που το διαχειρίστηκαν και το κατασπατάλησαν, συγκεκριμένοι επιχειρηματίες ή όμιλοι επιχειρήσεων που καρπώθηκαν τα ωφελήματά του, και οι διαδρομές της διοχέτευσής του στην «οικονομία της αγοράς», υπήρξαν ύποπτες, δόλιες, αδιερεύνητες, παράνομες και ληστρικές.

Η επιτροπή λογιστικού ελέγχου λοιπόν συγκροτήθηκε και απεφάνθη:

1. Απαλλάσσει πλήρως, οριστικά και αμετάκλητα τον Ελληνικό λαό από οποιανδήποτε ευθύνη έναντι οποιουδήποτε δανειστή.

2. Διαγράφει οριστικά το σύνολο του εμφανιζόμενου ως χρέος από τα λογιστικά βιβλία της Ελληνικής κοινωνίας.

3. Παραπέμπει στο κακουργιοδικείο για σύσταση συμμορίας όλους εκείνους που επιχειρούν με οιονδήποτε τρόπο να μεταφορτώσουν στον Ελληνικό λαό το σύνολο ή μέρος ενός χρέους τυπικά και ουσιαστικά ανύπαρκτου.

4. Προειδοποιεί τον Ελληνικό λαό για τυχόν φωνές που με δόλιο και ύπουλο τρόπο θα επιχειρήσουν να τον «πείσουν» ότι το σύνολο ή μέρος της παράνομης αυτής δανειακής υποχρέωσης του ανήκει.

Αυτές οι φωνές, δε συνιστούν τίποτε περισσότερο παρά φωνές απάτης, συνεργαζόμενες με τις συμμορίες των δανειστών, που σήμερα επιχειρούν να χτυπήσουν ¨φιλικά» στην πλάτη τον Έλληνα πολίτη, για να τον βάλουν στο χέρι με την υπογραφή του ή την έμμεση αποδοχή από αυτός μιας υποχρέωσης που δεν του ανήκει και δεν έχει κανέναν λόγο να αποδεχτεί.

Αυτούς τους απατεώνες, κλητήρες των συμμοριών, απομονώστε τους,καταδικάστε τους, τσακίστε τους τα παϊδια…

Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη πρ. Πρύτανης και Καθηγήτρια Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2012/05/blog-post_4519.html#ixzz1wEeIElU8

Ωραίο το παραμύθι αλλά δεν έχει δράκο.

Παρασυρμένοι από την «έξαψη» των εκλογών και τις ατελείωτες φήμες και αναλύσεις για την παραμονή ή όχι στη ζώνη του ευρώ, έχουμε ξεχάσει κάτι που είναι πολύ σημαντικό: η Ελλάδα χρεοκόπησε πριν από δυο χρόνια και μέχρι τώρα κανένας πολιτικός δεν έχει οδηγηθεί στη Δικαιοσύνη.

Διαβάζοντας τις δηλώσεις Ευρωπαίων ηγετών και αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διαπιστώνει κάποιος την «απορία» τους για το ότι οι Έλληνες θέλουν να παραμείνουν στο ευρώ αλλά δεν ψηφίζουν τα δυο κόμματα –ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία- που τάσσονται αναφανδόν υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη.

Το περίεργο είναι πως οι ίδιοι Ευρωπαίοι ηγέτες και αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν έχουν εκφράσει καμία απορία για το γεγονός ότι η Ελλάδα χρεοκόπησε και κανένας Έλληνας πολιτικός δεν οδηγήθηκε στη Δικαιοσύνη – αν και αυτό αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία.

Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες και αξιωματούχοι δεν θέτουν θέμα απονομής δικαιοσύνης για την χρεοκοπία της Ελλάδας γιατί αυτό θα αποτελούσε παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας μας.

Αυτό, βέβαια, δεν στέκει γιατί, αν ήταν τόσο ευαίσθητοι με τα εσωτερικά θέματα της χώρας μας, δεν θα έκαναν συνέχια δηλώσεις, προσπαθώντας να επηρεάσουν ή να εκβιάσουν τους Έλληνες ψηφοφόρους υπέρ του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας.

Είναι κάπως περίεργο τόσοι Ευρωπαίοι πολιτικοί να θεωρούν φυσιολογικό και απαραίτητο να πάνε οι Έλληνες να ψηφίσουν τα δυο κόμματα που οδήγησαν την Ελλάδα στη χρεοκοπία. Δηλαδή, μας θεωρούν ή μαζοχιστές ή καθυστερημένους. Ή και τα δυο.

Φυσικά, η υποκρισία των Ευρωπαίων ηγετών και αξιωματούχων είναι τεράστια, αφού ξέρουν καλά πως κι αυτοί έβαλαν το χέρι τους στη χρεοκοπία της Ελλάδας. Αυτοί έδιναν -για το δικό τους συμφέρον- επί δεκαετίες τα δάνεια και τις μίζες στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Αυτοί έκαναν τις συμφωνίες μαζί τους. Μέχρι που, ξαφνικά μια μέρα, «ανακάλυψαν» πως η Ελλάδα χρεοκόπησε. Ωραίο το παραμύθι αλλά δεν έχει δράκο.

Ευρωπαίοι ηγέτες δεν δέχονται να συναντήσουν τον Αλέξη Τσίπρα. Δεν τους αρέσει ο Τσίπρας. Αλλά υποδέχονται με ενθουσιασμό και ανοιχτές αγκαλιές τους προέδρους του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, των δυο κομμάτων που είναι υπεύθυνα για την χρεοκοπία. Νομίζουν ότι αυτό είναι κακό για τον Αλέξη Τσίπρα; Κούνια που τους κούναγε.

Δεν ερωτεύτηκαν ξαφνικά οι Έλληνες τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα. Δεν γοητεύτηκαν μέσα σε μια νύχτα από τον Πάνο Καμμένο και τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Απλά, καταδικάζουν το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία που οδήγησαν τη χώρα στην χρεοκοπία και τον εξευτελισμό. Είναι λογικό. Αφού δεν το έκανε η Δικαιοσύνη, το κάνουν οι πολίτες.

Τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά στις εκλογές, αν ο Κώστας Καραμανλής και ο Γιώργος Παπανδρέου –έστω αυτοί οι δυο- είχαν οδηγηθεί στη Δικαιοσύνη.

Τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, αν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία είχαν κάνει κάθαρση στους κόλπους τους και είχαν οδηγήσει τους υπεύθυνους για την χρεοκοπία στη Δικαιοσύνη. Αντί να κάνουν κάθαρση, θεώρησαν πως είναι όλοι αθώοι και πως μπορούν να κοροϊδεύουν τους Έλληνες πολίτες για πάντα.

Υπάρχουν Έλληνες που το δέχονται αυτό. Πολλοί είναι αυτοί που θα ψηφίσουν πάλι Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ. Άλλοι από χαμηλή αυτοεκτίμηση, άλλοι επειδή θα υποκύψουν στον εκβιασμό και άλλοι –οι περισσότεροι, ας μην κρυβόμαστε- επειδή τα έφαγαν μαζί με τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να τα τρώνε.

Πολλοί κατηγορούν τους Έλληνες πολίτες πως δεν είναι ώριμοι και πως δεν συμπεριφέρονται υπεύθυνα στις εκλογές που κρίνεται το μέλλον της χώρας.

Αυτή η κριτική είναι άδικη. Αν η Δικαιοσύνη ήταν ανεξάρτητη και είχε λειτουργήσει, η συμπεριφορά των Ελλήνων πολιτών θα ήταν διαφορετική στις εκλογές.

Από τη στιγμή που η Δικαιοσύνη δεν λειτουργεί, έρχονται οι πολίτες να αποδώσουν δικαιοσύνη. Δεν είναι η δουλειά τους αλλά –αφού δεν το κάνουν οι αρμόδιες αρχές- κάποιος πρέπει να το κάνει.

Οι πολίτες δεν είναι δικαστές και δεν θα έπρεπε να είναι. Οι πολίτες δεν θέλουν να είναι δικαστές. Δεν το επέλεξαν αυτοί. Τους αναγκάζουν αυτοί που εξευτέλισαν την Δικαιοσύνη.

Λένε πως –εξαιτίας της οικονομικής κρίσης- έχουμε γίνει όλοι οικονομολόγοι. Όχι, έχουμε γίνει όλοι δικαστές. Και στις εκλογές του Ιουνίου, θα δούμε πόσοι εμάς τους πολίτες-δικαστές είμαστε διεφθαρμένοι και πόσοι είμαστε τίμιοι.

Οι εκλογές του Ιουνίου δεν έχουν να κάνουν ούτε με το ευρώ, ούτε με τη δραχμή, ούτε με το Μνημόνιο.

Οι εκλογές του Ιουνίου έχουν να κάνουν με τη Δημοκρατία και τη Δικαιοσύνη. Μόνο.

(Έγραψα πολλές φορές αυτά τα δυο τελευταία χρόνια –και δεν θα σταματήσω να το γράφω- πως το μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι η χρεοκοπία αλλά η έλλειψη δικαιοσύνης. Με λιγότερα μπορούμε να ζήσουμε. Χωρίς δικαιοσύνη, είμαστε τελειωμένοι.)
http://pitsirikos.net

Ανοιχτή επιστολή στην Μέρκελ...

Εξοχότατη,
σας ευχαριστούμε για τις προσπάθειες που κάνετε να προσφέρετε αίμα στην Ελλάδα, για να βγει από την εντατική, αλλά, όπως διαπιστώνετε κάθε μέρα, δεν θα έχουν κανένα αποτέλεσμα αν δεν αντιμετωπιστεί πρώτα η αιμορραγία: το διεφθαρμένο, σπάταλο, και εχθρικό σε κάθε προσπάθεια παραγωγής, κράτος. Αν δεν έχετε βρεθεί σε ελληνική υπηρεσία ζητώντας ένα οποιοδήποτε πιστοποιητικό δεν μπορείτε να φανταστείτε ούτε τον βαθμό της διαφθοράς ούτε την έκταση του παραλογισμού αυτού του καφκικού μηχανισμού. Το κράτος αυτό που αποτελείται κατά κύριο λόγο από τους πρώην αφισοκολλητές των δύο κομμάτων τρώει, όπως ο γύπας στην τραγωδία του Αισχύλου «Προμηθέας Δεσμώτης», τα σπλάχνα του παραγωγικού δυναμικού αυτής της χώρας.

Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι υπάρχουν δύο Ελλάδες: Ελλάδα δεν είναι μόνο οι απατεώνες πολιτικοί και οι γραφειοκράτες που μας έχουν κάνει να ντρεπόμαστε για τη χώρα μας. Η Ελλάδα έχει ένα τεράστιο δυναμικό ευφυών, δημιουργικών, εργατικών και ηθικών ανθρώπων που στραγγαλίζονται κάθε μέρα από την κομματική μαφία. Αν στην Ιταλία η Μαφία έχει συναλλαγές με το κράτος, στην Ελλάδα, Μαφία είναι το ίδιο το κράτος! Όλα αυτά τα χρόνια, οι πολιτικοί σε συνεργασία με τους εργολάβους δημοσίων έργων που είναι παράλληλα ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, κλέβουν ασύστολα τις επιδοτήσεις της Ε.Ε. και τους φόρους όσων Ελλήνων δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν, ενώ προσφέρουν εξοργιστική ασυλία σε κάθε γκάγκστερ του συναφιού τους.
Τι θα κάνατε εσείς αν ακούγατε τον εφοριακό που ήρθε στην επιχείρησή σας για έλεγχο και τα βρήκε όλα άψογα, να σας λέει ότι είναι αδύνατον να γυρίσει στην εφορία με «άδεια χέρια» και ότι πρέπει οπωσδήποτε να γράψει πρόστιμο και να πάρει κι αυτός τη μίζα του; Κι όμως, υπάρχουν πολλοί πρώην δημόσιοι υπάλληλοι που παραιτήθηκαν γιατί δεν άντεχαν να περνούν όλη τη ζωή τους σε ένα γραφείο χωρίς να κάνουν απολύτως τίποτε, παρά μόνο ρουσφέτια διορισμών και παρανομιών με την ευλογία του πολιτικού τους προϊσταμένου!
Δεν υπάρχει ούτε ένας τομέας σήμερα στην Ελλάδα που να θυμίζει δυτικοευρωπαϊκή χώρα. Η Παιδεία, το μέλλον κάθε χώρας είναι πεδίο αισχρής συναλλαγής καθώς οι φοιτητές με νόμο του Ανδρέα Παπανδρέου που μόλις τώρα καταργήθηκε, ψήφιζαν για τους Πρυτάνεις και πουλούσαν τις ψήφους τους με αντάλλαγμα τα θέματα στις εξετάσεις και τις θέσεις για τις διδακτορικές διατριβές.
Οι αγρότες όλα αυτά τα χρόνια, με πολιτική κάλυψη, εξαπατούσαν την Ε.Ε εμφανίζοντας εκτάσεις που δεν καλλιεργούσαν και ψεύτικη παραγωγή για να εισπράτουν τις επιδοτήσεις, ενώ τα χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων αντί να αξιοποιηθούν στην αναμόρφωση των καλλιεργειών και στον εκσυγχρονισμό της παραγωγής γινόντουσαν πολυτελή αυτοκίνητα και γλέντια στα νυχτερινά κέντρα της επαρχίας.
Σε ένα τέτοιο όργιο παρανομίας δεν είναι καθόλου περίεργο που ο μεγαλύτερος παράνομος στην Ελλάδα είναι το ίδιο το κράτος μη εφαρμόζοντας τους νόμους που το ίδιο ψηφίζει. Δεν πληρώνει ποτέ εμπρόθεσμα, οδηγώντας επιχειρήσεις σε κλείσιμο και επιχειρηματίες στην αυτοκτονία (κυριολεκτικά: αναφέρομαι σε πραγματικά περιστατικά) δεν τηρεί τις συμφωνίες του, δεν επιστρέφει το ΦΠΑ (χρωστάει αυτή τη στιγμή 6 δις ευρώ) ενώ αν κάποιος πολίτης στραφεί νομικά εναντίον του εξοντώνεται οικονομικά από την «Δικαιοσύνη» η οποία χρειάζεται 20 περίπου χρόνια για να ολοκληρώσει μια απλή αίτηση αποζημίωσης.

Τα προνόμια της κομματοκρατίας

Ο συνεργάτης του «Κ» πέρασε εβδομάδες στο «ναό» της Δημοκρατίας και κατέγραψε πολλά από αυτά που απαξιώνουν το θεσμό και προκαλούν το κοινό αίσθημα. (© 30.9.10 kathimerini.gr)

Η περίπτωση των "απολαβών" των βουλευτών και των υπουργών
Γιώργος Κοντογιώργης
Πολλοί πιστεύουν ακόμη ότι η κατοχή της ελληνικής κοινωνίας είναι εξωτερική. Μέγα λάθος. Η εξωτερική κατοχή συμπληρώνει και νομιμοποιεί το καθεστώς της εσωτερικής κατοχής επί της ελληνικής κοινωνίας που συντηρεί η δυναστική κομματοκρατία με όχημα το κράτος της νεοτερικότητας.
Η μεταπολίτευση, ως η ολική επαναφορά στο καθεστώς της απεχθούς φαυλοκρατίας του 19ου αιώνα, αποτελεί την πρωτογενή αιτία της κρίσης που διάγει την περίοδο αυτή η χώρα. Η διαχείρισή της όμως είναι αποδεικτική της κομματοκρατικής αλλοτρίωσης που οδηγεί την πολιτική τάξη όχι μόνο να μην ομολογεί αλλά και να διαδηλώνει με έπαρση το ρόλο της, ως δυνάστη της ελληνικής κοινωνίας.
Απλό, αλλά χαρακτηριστικό παράδειγμα, η επιθετική αλαζονεία με την οποία αντιδρά το πολιτικό προσωπικό στο αίτημα να σταθεί αλληλέγγυο στην κρίση με την πάσχουσα, εξ αιτίας του, κοινωνία. Προκύπτει ότι:
Λαϊκισμός χαρακτηρίζεται η αξίωση του άνεργου ή του μισθωτού των 500 ευρώ να μειωθούν επίσης, λόγω της κρίσης, οι απολαβές, τα προνόμια και η νομιμοποιημένη ασυδοσία των βουλευτών. Αντιθέτως, θεωρείται πατριωτικό καθήκον η υπομονή στην ανεργία ή στη μείωση των δεδουλευμένων μισθών και των εισοδημάτων της κοινωνίας των πολιτών.
Επισήμανση: Στις κατωτέρω απολαβές δεν υπολογίζονται προφανώς οι υπόγειες χρηματοδοτήσεις και φυσικά το νομικό καθεστώς του κράτους κατοχής που κατοχυρώνεται με το Σύνταγμα. Οι πολιτικοί θεωρούν αυτονόητο ότι μπορούν νομίμως να λεηλατούν το κράτος, να μοιράζονται τα ιμάτιά του από κοινού με τους συγκατανευσιφάγους της πολιτικής παρέας, να πολιτεύονται καταστρέφοντας τη χώρα και να μην υπόκεινται στη δικαιοσύνη. Κατά τα άλλα, τόσο αυτοί όσο και η κρατική διανόηση, "διδάσκουν" ότι το πολίτευμα είναι δημοκρατικό και ότι οι πολιτικοί αντιπροσωπεύουν τον ελληνικό λαό και το έθνος!!!....
Ιδού οι "απολαβές" τους:
(α) Πρώτη καταγραφή 22/9/2011 (Πηγή: http://nasose.wordpress.com/)
Να τι σημαίνει να είσαι βουλευτής:

1. Μηνιαίος μισθός 6.100 ευρώ.
2. Σύνταξη μετά από 4 χρόνια βουλευτικής θητείας. Ποσό σύνταξης μηνιαίως 4.880 ευρώ.
3. Για συμμετοχή σε επιτροπές, 250 ευρώ την ώρα.
4. Οι βουλευτές της επαρχίας παίρνουν το μήνα 1.000 ευρώ για ενοίκιο.
5. Όλοι οι βουλευτές παίρνουν άπαξ 1.500 ευρώ για οργάνωση γραφείου και 1.000 ευρώ τις γιορτές λόγω αυξημένης επικοινωνίας με τους ψηφοφόρους τους. Το Δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα και επίδομα αδείας είναι ξεχωριστά.
6. Δικαιούνται 104 αεροπορικά εισιτήρια ετησίως δωρεάν και απεριόριστες μετακινήσεις με ΟΣΕ και ΚΤΕΛ.
7. Πολυτελές αυτοκίνητο, δωρεάν καύσιμα με επίδομα 600 ευρώ το μήνα, ένα χωροφύλακα για φρουρό, 4 κινητά τηλέφωνα τελευταίας τεχνολογίας και ένα στο σπίτι, σταθερό, όλα δωρεάν.
8. Απολαμβάνουν πλήρους ασυλίας για όποιο αδίκημα διαπράξουν κατά τη διάρκεια της θητείας τους ως βουλευτές.
9. Δεν πληρώνουν φόρο για ένα μέρος του μισθού ή της συντάξεως.
10. Δικαιούνται γραμματειακή υποστήριξη για 4 υπαλλήλους και 1 επιστημονικό συνεργάτη. Όλους αυτούς τους πληρώνει το Δημόσιο.
11. Δικαιούνται άτοκα δάνεια ως βουλευτές και ως επαγγελματίες.
12. Δωρεάν γυμναστήριο, σάουνα, νηπιαγωγείο για τα παιδιά τους.
13. Τηλεφωνική ατέλεια.
14. Δωρεάν επισκέψεις σε αρχαιολογικούς και καλλιτεχνικούς χώρους.
15. Δωρεάν διόδια.
16. Δωρεάν εισιτήρια, ξενοδοχεία, γεύματα όταν ταξιδεύουν στο εξωτερικό ως μέλη επιτροπών κλπ.

‎(β) Δεύτερη καταγραφή (Πηγή: http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/) - Αποσπάσματα από την έρευνα του Ν. Βαφειάδη, Και οι... διάδρομοι έχουν προνόμια, 30.9.10 για την Καθημερινή
Βουλευτικές απολαβές και προνόµια:

• Το 2010 οι 300 της Βουλής θα μοιραστούν το ποσό των 42,5 εκατ. ευρώ
• Ο µέσος όρος των μηνιαίων βουλευτικών αποδοχών ανέρχεται σε 10.000 ευρώ
• Το 50% φορολογείται αυτοτελώς και το υπόλοιπο προστίθεται στα τυχόν άλλα εισοδήµατα
• 35 εκατ. ευρώ θα µοιραστούν µέσα στο 2010 οι συνταξιούχοι βουλευτές ή οι σύζυγοι και οι άγαµες θυγατέρες θανόντων βουλευτών
• 4,3 εκατ. ευρώ προορίζεται για τις συντάξεις των πρώην πρωθυπουργών
• Για την κατοχύρωση βουλευτικής σύνταξης απαιτούνται 4 χρόνια
• Όσοι έχουν πρωτοεκλεγεί πριν από το 1993 συνταξιοδοτούνται από τα... 55 τους χρόνια
• Όσοι βουλευτές είναι άνω των 65 χρόνων λαμβάνουν ταυτόχρονα και βουλευτική αποζημίωση και βουλευτική σύνταξη. (Αναπάντητο παρέμεινε και το ερώτημα για το πόσοι βουλευτές λαμβάνουν βουλευτική σύνταξη και πόσοι από αυτούς παραμένουν βουλευτές, εισπράττοντας ταυτόχρονα και τη βουλευτική αποζημίωση. «Ούτε ξέρω ούτε θέλω να ξέρω», μου είπε σχετικά ο γενικός γραμματέας).

Παροχές

• Κινητό τηλέφωνο (μέχρι 200 ευρώ μηνιαίως).
• 8 σταθερές γραμμές τηλεφωνίας (μέχρι 12.000 ευρώ).
• Αυτοκίνητο (το μισθώνει η Βουλή με λίζινγκ).
• Δωρεάν διαμονή σε κεντρικό ξενοδοχείο για τους βουλευτές της επαρχίας (70 ευρώ ημερησίως).
• Γραφείο εκτός Βουλής και γραφική ύλη, ταχυδρομική ατέλεια, ατέλεια στις μετακινήσεις με λεωφορεία, σιδηρόδρομο και ακτοπλοΐα, καθώς και 52 αεροπορικά εισιτήρια μετ' επιστροφής για το νομό τους, εφόσον αυτός απέχει περισσότερα από 200 χιλιόμετρα από την Αθήνα.
• Δυνατότητα λήψης άτοκων δανείων από τη Βουλή και χαμηλότοκων από τις τράπεζες.
• Κάθε βουλευτής έχει στην υπηρεσία του τέσσερις δημοσίους υπαλλήλους αποσπασμένους και μετακλητούς καθώς και έναν επιστημονικό συνεργάτη, ο οποίος πληρώνεται από τη Βουλή.

Στους πρώην πρωθυπουργούς αλλά και στους πρώην προέδρους της Βουλής παραχωρούνται γραφεία μέσα στο Κοινοβούλιο, ακόµη και στην περίπτωση που δεν έχουν επανεκλεγεί βουλευτές, όπως είναι η περίπτωση του Kώστα Σημίτη. Τον πιο ευρύχωρο και ηλιόλουστo χώρο στoν δεύτερο όροφο, με εξαιρετική θέα στον Εθνικό Κήπο, εξασφάλισε πρόσφατα ο Κώστας Καραμανλής.
Συνταξιούχοι βουλευτές
Είναι οι μοναδικοί Ελληνες που έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν παράλληλα και δεύτερη σύνταξη από το επάγγελμα που ασκούν ή ασκούσαν, εφόσον δεν εργάζονται στo δημόσιο, ή και τρίτη στην περίπτωση που ήταν συνδικαλιστές, πρώην δήμαρχοι ή πρώην νομάρχες (χορηγίες).
Μέσα στην τριετία 2010-2012 υπολογίζεται από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους ότι μπορεί να δοθούν στoυς συνταξιούχους βουλευτές άλλα περίπου 80 εκατ. ευρώ που διεκδικούν αναδρομικά, λόγω των αναδρομικών αυξήσεων που πήραν πρόσφατα οι δικαστές (έχουν πάρει ήδη το 25%, ενώ το υπόλοιπο 75% θα καταβληθεί το Μάιοτου 2011), όταν οι τελευταίοι αύξησαν τους μισθούς τους κατά περίπου 80%. Αποτελεί πάγια μέθοδο η διεκδίκηση εκ μέρους των συνταξιούχων βουλευτών των αυξήσεων που λαμβάνουν οι ανώτεροι δικαστικοί, οι οποίες μετά την τελική δικαίωσή τους επεκτείνονται και στους εν ενεργεία βουλευτές.
Υπάλληλοι της Βουλής

• 1.340 άτομα μόνιμο προσωπικό της Βουλής.
• 1.200 αποσπασμένοι δημόσιοι υπάλληλοι και επιστημονικοί συνεργάτες των βουλευτών.
• Συνολική μισθοδοσία: 106 εκατ. ευρώ. Παίρνουν 2 επιπλέον μισθούς, που τελευταία ενσωματώθηκαν με τη μορφή επιδόματος στη βασική αποζημίωση.
• Ο νεοπροσλαμβανόμενος στη Βουλή που έχει τελειώσει την υποχρεωτική εκπαίδευση (π.χ. προσωπικό καθαριότητας) λαμβάνει 1.900 ευρώ καθαρά μηνιαίως.
• Εξαιρέθηκαν από την υποχρεωτική υπαγωγή τους στον κλάδο κύριας σύνταξης του ΙΚΑ -ΕΤ ΑΜ ακόμα και όσοι θα προσληφθούν από το 2011 και μετά.
• Συνταξιοδοτούνται έπειτα από 28,5 χρόνια υπηρεσίας και λαμβάνουν από το ταμείο αρωγής υπαλλήλων της Βουλής (ΤΑΥΒ) ένα εφάπαξ ίσο με δύο μηνιαίους μισθούς για κάθε έτος ασφάλισης (100.000 -150.000 ευρώ ο καθένας).

Το ΤΑΥΒ καρπώνεται την εκμίσθωση των κυλικείων, του εστιατορίου και των φιλοξενούμενων υπηρεσιών (Εθνική Τράπεζα κ.ο.κ.), ενώ έχει και τα δικαιώματα της ανακύκλωσης του χαρτιού.
Επίσης, από τη Βουλή μισθοδοτούνται και 74 ειδικοί φρουροί (άγνωστο πού υπηρετούν), ενώ καταβάλλεται και μηναίο επίδομα σε όλους τους αστυνομικούς που φρουρούν το Κοινοβούλιο.
Την τελευταία πενταετία, ο αριθμός των μόνιμων υπαλλήλων διπλασιάστηκε με διακομματική συναίνεση. Οι περισσότεροι είναι συγγενείς πολιτικών, βουλευτών, υψηλόβαθμων δικαστικών και αστυνομικών, ενώ ως υπάλληλοι έχουν προσληφθεί ακόμη και πρώην πολιτικοί, όπως ο πρώην ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Μανώλης Μαυρομάτης.
Αποτελεί κοινό μυστικό πως δεν προσέρχονται όλοι οι υπάλληλοι στην εργασία τους, διότι, αν έρχονταν όλοι, θα δημιουργείτο το αδιαχώρητο. Περιμένοντας στον προθάλαμο του γ.γ., είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω προσωπικά πως δεν φτάνουν οι καρέκλες. Μόλις έβγαινε κάποιος για τσιγάρο, αμέσως τη θέση του, πάντα πίσω από μια οθόνη κομπιούτερ ακινητοποιημένη στο Facebook, καταλάμβανε ένας άλλος.
Διαπιστευμένοι συντάκτες που καλύπτουν το ρεπορτάζ της Βουλής

• Στέλνουν τα παιδιά τους στον εξαιρετικό παιδικό σταθμό που λειτουργεί στο υπόγειο προς τη μεριά του Εθνικού Κήπου (επειδή έχουν αυξηθεί οι ανάγκες, δημιουργείται κι άλλος σε κτίριο που παραχώρησε στη Βουλή το υπουργείο Πολιτισμού στην Πλάκα).
• Γυμνάζονται στο άρτια εξοπλισμένο γυμναστήριο (διαθέτει μέχρι και χαμάμ ) με εννέα γυμναστές (Μητροπόλεως 1 και Φιλελλήνων), μαζί με τους βουλευτές, τους επιστημονικούς τους συνεργάτες και τους υπαλλήλους της Βουλής.
• Προσωπικός χώρος στάθμευσης στο υπόγειο γκαράζ της Βουλής.
• Δωρεάν καινούργιος προσωπικός φορητός υπολογιστής σε κάθε εκλογική αναμέτρηση.

Όταν δημιουργήθηκε σάλος με τη δημοσιοποίηση των προνομίων των υπαλλήλων της Βουλής, οι τελευταίοι τα έβαλαν με τους πάνω από 70 δημοσιογράφους που καλύπτουν το κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ:
«Αξιότιμε Πρόεδρε, αυτά τα λιοντάρια δεν ικανοποιήθηκαν όταν τους δωρίσατε δημόσια περιουσία, χαρίζοντάς τους προσωπικό φρουρούμενο χώρο στάθμευσης, δεν ικανοποιήθηκαν όταν τους χαρίσατε προσωπικά λάπτοπ, με χρήματα του σκληρά δοκιμαζόμενου από τα οικονομικά μέτρα Έλληνα φορολογούμενου», γράφει σε ανοικτή επιστολή προς τον Φίλιππο Πετσάλνικο ο συνδυασμός «Εργαζόμενοι εν δράσει».
Τηλεοπτικός σταθμός

• Συνολικό προσωπικό περίπου 100 άτομα.
• Κόστος για το 2010 6 εκατ. Ευρώ
• Τηλεθέασή 0,3%.

Αναπάντητο έμεινε και το ερώτημα πόσοι από τους δημοσιογράφους που απασχολεί ο τηλεοπτικός σταθμός της Βουλής καλύπτουν ταυτόχρονα τον κοινοβουλευτικό έλεγχο για λογαριασμό άλλων ΜΜΕ.
Ατιµωρησία

• Αν ένας βουλευτής απουσιάσει αδικαιολόγητα σε περισσότερες από πέντε συνεδριάσεις το μήνα, παρακρατείται υποχρεωτικά για κάθε απουσία το 1/30 της μηνιαίας αποζημίωσής του. Στην πράξη όμως, ενώ τα νομοσχέδια συζητούνται και ψηφίζονται σε άδεια έδρανα, ούτε ένα ευρώ δεν έχει παρακρατηθεί από κανένα βουλευτή. « Δεν έχουν γίνει υπερβάσεις στις απουσίες», με διαβεβαίωσε κατηγορηματικά ο γενικός γραμματέας.
• Δεν γίνεται κανένας απολύτως έλεγχος στο «πόθεν έσχες» και στους τραπεζικούς λογαριασμούς των βουλευτών, ενώ οι μετοχές, έτσι κι αλλιώς, δεν μπορούν να ελεχθούν διότι είναι ανώνυμες.
• Τα αδικήματα των υπουργών παραγράφονται με διαδικασίες εξπρές

Οι βουλευτές παραμένουν ατιμώρητοι για όλα τα αστικά και ποινικά αδικήματα που διαπράττουν, επικαλούμενοι την ασυλία τους. Ενδεικτικό είναι ότι πολίτης που μήνυσε βουλευτή για εκβιασμό οδηγήθηκε τελικά ο ίδιος στη φυλακή έπειτα από αντιμήνυση που του έκανε ο βουλευτής, ο οποίος, λόγω της ασυλίας, ουδέποτε δικάστηκε.
Η παραβίαση του συντάγματος και του κανονισμού της Βουλής αποτελεί καθημερινό φαινόμενο. Είναι χαρακτηριστικό ότι το μνημόνιο στήριξης ψηφίστηκε ως νομοσχέδιο, που απαιτεί 151 βουλευτές, και όχι ως διεθνής σύμβαση, που απαιτεί 180. Και ακόμη πιo χαρακτηριστικό πως την επομένη της ψήφισής του ψηφίστηκε τροπολογία - προσθήκη, βάσει της οποίας οι συμβάσεις δανεισμού ισχύουν από τη στιγμή της υπογραφής τους, χωρίς την προϋπόθεση της κύρωσής τους από το Κοινοβούλιο, ενώ το σύνταγμα προβλέπει πως καμία προσθήκη ή τροπολογία δεν εισάγεται για συζήτηση αν δεν σχετίζεται με το κύριο αντικείμενο του νομοσχεδίου που ψηφίζεται.
Το κτίριο
Κατασκευάστηκε το 1840 ως ανάκτορο του Βαυαρού πρίγκιπα Όθωνα.
Λευκό μάρμαρο παντού, ακόμη και στο προαύλιο, όπου σταθµεύουν οι κυβερνητικές λιµουζίνες, ξύλο και δέρµα, χειροποίητα χαλιά και πολλοί πίνακες ζωγραφικής, που αγοράστηκαν σε πλειστηριασµούς τα τελευταία χρόνια, ενόσω βούλιαζε η πραγματική οικονοµία της χώρας...
Πίνοντας καφέ...
Η µεγαλύτερη κίνηση µέσα στο κτίριο παρατηρείται στο καφενείο, ιδιαίτερα στην αίθουσα καπνιζόντων, και µπροστά από το ΑΤΜ στο υποκατάστηµα της Εθνικής Τράπεζας, όπου σχηµατίζονται µόνιµα ουρές. Παρ' όλες δε τις φαινοµενικά αγεφύρωτες απόψεις µεταξύ των διαφορετικών συνιστωσών του πολιτικού φάσµατος, θα δει κανείς στους διαδρόµους πως όλοι σχεδόν χαριεντίζονται µεταξύ τους.
Κάποια κινητικότητα υπάρχει στην αρχή και στην Ολοµέλεια, για τα µάτια του κόσµου, όπως και στις συνεδριάσεις των αµειβόµενων επιτροπών (246 ευρώ ανά συνεδρίαση). Οι ελάχιστοι που παρίστανται για κάποιο διάστηµα κατά κανόνα δεν παρακολουθούν τον οµιλητή και περιορίζονται σε δηµόσιες σχέσεις κάνοντας αστειάκια ή συνοµιλούν µέσω κινητού τηλεφώνου για άλλες υποθέσεις, πίνοντας τον καφέ τους.
Αλλωστε, τα πολιτικά κόµµατα δεν πλήττονται οικονοµικά από την κρίση, όπως αποδείχτηκε και µετά την πρόσφατη κυβερνητική απόφαση για αύξηση κατά 30% της ετήσιας κρατικής επιχορήγησής τους, η οποία, από τα 37 εκατ. ευρώ που είχε περιοριστεί έφτασε τελικά το 2010 στα 49 εκατ. ευρώ. Συνολικά τα πολιτικά κόµµατα χρωστούν 36 εκατ. ευρώ στο ελληνικό Δηµόσιο και 245 εκατ. ευρώ στις τράπεζες.
http://lomak.blogspot.com/

ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ: Ο ΑΣΦΑΛΕΣΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ

Γράφει η κ. Σοφία Βούλτεψη
Επειδή η καραμέλα της συναίνεσης και της συνεννόησης παράγινε, μήπως μπορούν να μας πουν όλοι – από τον πρώτο, τον ανώτατο πολιτειακό παράγοντα ως τον τελευταίο μικρομέγαλο που ψήφισε το Μνημόνιο και νομίζει ότι κυβερνάει – τι ακριβώς εννοούν;

Μήπως εννοούν ότι το σύνολο του πολιτικού – κοινοβουλευτικού μας συστήματος θα συμφωνήσει επί ενός προγράμματος που θα έλθει ως αναγκαίο αποτέλεσμα ενός προηγούμενου αποτυχημένου προγράμματος, στην κατάρτιση του οποίου δεν έλαβαν μέρος;
Μήπως εννοούν ότι όλοι μαζί θα αποδεχθούν πως ό,τι έγινε έγινε και του
λοιπού τα λάθη θα τα κάνουμε όλοι μαζί;Μήπως εννοούν ότι θα δώσουν άφεση αμαρτιών σε όσους μέχρι σήμερα έπαιρναν αποφάσεις και λογαριασμό δεν έδιναν;
Μήπως εννοούν ότι θα σβήσουν όσα συνέβησαν στο απώτερο και το πρόσφατο παρελθόν – λάθη, αστοχίες, ανικανότητες, αβελτηρίες, σκάνδαλα, κακές επιλογές προσώπων, σκοπιμότητες και άλλες προδοσίες, όπως το χρέος των 340 δις ευρώ που οι ίδιοι δημιούργησαν;
Μήπως εννοούν ότι θα τεθούν υπό τας διαταγάς του κ. Παπακωνσταντίνου;
Μήπως εννοούν ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου θα τεθεί υπό τας διαταγάς τους;
Μήπως εννοούν ότι θα δημιουργήσουν ένα διακομματικό διευθυντήριο που θα αποφασίζει (χωρίς, βέβαια, να γνωρίζει γρι από οικονομία) και μετά θα στέλνει τις ντιρεκτίβες του στον λαό – αυτό είναι, τόσα θα πληρώσετε, αυτά θα γίνουν και τα σκυλιά δεμένα;
Με λίγα λόγια, μήπως εννοούν ότι θα σχηματίσουν διακομματική χούντα με κοινοβουλευτικό μανδύα;

Αν δεν εννοούν τίποτε από τα παραπάνω και εννοούν κάτι άλλο, πρέπει να βγουν και να το πουν. Αυτά τα περί «μιας μίνιμουμ συμφωνίας επί ενός προγράμματος» θα μας κάλυπταν πριν από δύο χρόνια. Όταν και «λεφτά υπήρχαν» και δεν είχαμε προσφύγει στον μηχανισμό στήριξης.
Δεύτερος κύκλος ερωτημάτων:
Έχουν αντιληφθεί πως η συναίνεση στην κορυφή, δηλαδή μεταξύ κομμάτων και προσώπων που έχουν δείξει πού μπορούν να μας οδηγήσουν (στην καταστροφή), μπορεί να αποδειχθεί κάτι το εξαιρετικά επικίνδυνο;
Έχουν αντιληφθεί πως η ομοφωνία αποτελεί το τέλειο υποκατάστατο της ενός ανδρός αρχή;
Συνειδητοποιούν πως οποιαδήποτε από κοινού απόπειρα αντιμετώπισης της κρίσης – και μάλιστα από πρόσωπα που απέδειξαν πως στην πολιτική μπορούν να σταθούν μόνο όταν έχουν στη διάθεσή τους άφθονο χρήμα για να το σκορπάνε – στον κόσμο θα φτάνει ως διάταγμα μιας δικτατορίας;
Πιστεύουν ότι αρκεί να συμφωνήσουν μεταξύ τους και ο κόσμος από κάτω θα ακολουθήσει ό,τι και να αποφασίσουν;
Αντιλαμβάνονται ότι η ομοφωνία δεν παράγει τίποτε άλλο εκτός από δικτατορία;
Αντιλαμβάνονται ότι χωρίς διαφωνίες και συγκρούσεις το αποτέλεσμα είναι πάντα ένας αποτυχημένος λαπάς;
Και επιτέλους συνειδητοποιούν ότι το είδος της συναίνεσης που προκρίνουν (δηλαδή συναίνεση επί νέων μέτρων που θα αντικαταστήσουν ή θα ενισχύσουν τα αποτυχημένα παλαιά) είναι ο ασφαλέστερος τρόπος για να οδηγηθούμε στον εμφύλιο;

Πού την βρήκαν την τόσο μεγάλη αυτοπεποίθηση, ώστε να πιστέψουν ότι ο λαός που δεν τους ακολουθεί σε μεμονωμένη βάση, θα τους ακολουθήσει αν ενώσουν τις αποτυχημένες πορείες τους και το ανίκανο και διεφθαρμένο παρελθόν τους;
Μήπως μέσα στον αχταρμά της συναίνεσης πιστεύουν ότι θα διασωθούν όσοι με κλειστά μάτια ψήφισαν το μνημόνιο, θέτοντας εαυτούς υπό τας διαταγάς του κ. Παπακωνσταντίνου;
Δηλαδή πώς φαντάζονται τη ζωή μετά την (μεταξύ τους και ερήμην του λαού) συναίνεση; 
Θα λένε «πληρώστε επειδή τώρα σας το λέμε όλοι μαζί» και ο κόσμος θα τρέξει να πληρώσει αυτά που δεν έχει;
Και μάλιστα χωρίς προηγούμενη Κάθαρση, δηλαδή χωρίς να έχουν τιμωρηθεί όσοι με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο έφταιξαν;

Πιστεύουν πως είναι ηλίθιος ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας που παραιτήθηκε του μισθού του για να εξιλεωθεί για την αδράνειά του στο θέμα της Φουκουσίμα;
Φαντάζονται πως είναι ηλίθιοι οι σημερινοί κυβερνώντες την Αίγυπτο, που έστειλαν ήδη στη φυλακή για σκάνδαλα τον υπουργό Τουρισμού και ετοιμάζουν άλλους τέσσερις; Που συνέλαβαν την σύζυγο του Μουμπάρακ; 
Υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι το έκαναν επειδή η Αίγυπτος ζήτησε δάνειο από το ΔΝΤ και επομένως θα χρειαστεί να υποβληθεί σε θυσίες ο ήδη ταλαιπωρημένος λαός; Πώς θα απαιτούσαν τις θυσίες χωρίς να έχουν προηγηθεί τιμωρίες;
Ήσαν ηλίθιοι στην Ισλανδία που κατηγόρησαν τους πρώην πρωθυπουργούς τους;
Με λίγα λόγια, όλοι οι άλλοι είναι ηλίθιοι και μόνο οι δικοί μας πιστεύουν ότι θα την σκαπουλάρουν με το κόλπο της συναίνεσης; Επειδή είναι οι πιο έξυπνοι του πλανήτη;
Ό,τι κι’ αν πιστεύουν, όποιες κι’ αν είναι οι επιδιώξεις τους, ένα πρέπει να θυμούνται: Συναίνεση στην (απαξιωμένη) κορυφή, σημαίνει διάλυση στην (οργισμένη) βάση. 
Αν θεωρούν ότι ο εμφύλιος είναι η τελευταία υπηρεσία που έχουν να προσφέρουν στη χώρα, ας το επιχειρήσουν.