Oδεύουμε προς "ιατρικά" Ίμια;

«Κατασκευάστηκε, και σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα, ήδη δρομολογήθηκε η ναυπήγηση τουρκικού πλοίου-νοσοκομείου, που θα παρέχει υπηρεσίες υγείας στα νησιά του Αιγαίου, όχι μόνο στα δυο-τρία τουρκικά (Τένεδος, Ίμβρος τα οποία δεν έχουν ουσιαστικά ανάγκη, άρα περί των ελληνικών νησιών πρόκειται) αλλά και στους χιλιάδες κατοίκους των ελληνικών νησιών του Αιγαίου» αναφέρει ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών.

Όπως τονίζει ο κ. Πατούλης η μέριμνα για τους κατοίκους στους Αρκιούς, το Αγαθονήσι, το Καστελόριζο, τη Νίσυρο, την Κάσο, την Τήλο και τη Χάλκη είναι ανύπαρκτη από την πλευρά της κυβέρνησης.

«Για άλλη μία φορά δίνουμε στους γείτονές μας τη δυνατότητα να εκμεταλλευτούν τη διαχρονική αδράνεια του ελληνικού κράτους απέναντι στον ελληνισμό, που τώρα, περισσότερο από ποτέ, πλήττεται από βαθιά οικονομική, κοινωνική και ανθρωπιστική κρίση» τονίζει ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου στην κυβέρνηση.

«Εμείς θέλουμε να πιστεύουμε ότι η ηγεσία του υπουργείου Υγείας θα υλοποιήσει τις πολιτικές απόψεις του πρωθυπουργού στο επόμενο χρονικό διάστημα, μέσα από ένα συγκροτημένο σχέδιο άμεσης υλοποίησης, Υγείας και Ζωής των κατοίκων της άγονης γραμμής, και δε θα αρκεστεί μόνο στις φιλότιμες προσπάθειες των εθελοντών γιατρών, των υγειονομικών και κοινωνικών οργανώσεων που οργώνουν το Αιγαίο. Ας μην παίζουν άλλο, οι ιθύνοντες της Υγείας, με τις ανθρώπινες ζωές και την Εθνική μας Κυριαρχία» προσθέτει.

Καλεί μάλιστα όλους τους φορείς που ασκούν προληπτική ιατρική και πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας στα νησιά να ενδυναμώσουν την παρέμβασή τους «μέχρι το κράτος να αναλάβει τις δικές του ευθύνες».

Φαντασθείτε το τουρκικό πλωτό νοσοκομείο να "περιπολεί" γύρω από τα νησιά και να παρεμβαίνει στα έκτακτα περιστατικά, ειδικά στα μικρά νησιά που οι υπηρεσίες υγείας είναι ανύπαρκτες.

Μάλιστα η κίνηση αυτή έχει άμεση σχέση και με τις αποστολές έρευνας και διάσωσης: Στόχος είναι η παροχή υπηρεσιών υγείας σε σκάφη αναψυχής που για κάποιο λόγο οι επιβάτες τους εμφανίζουν αιφνιδιαστικά προβλήματα υγείας, προσφέροντας έτσι ουσιαστικές και πιο άμεσες υπηρεσίες από αυτές του κυριάρχου κράτους του Αρχιπελάγους που είναι η Ελλάδα...

Η Άγκυρα κάνει κινήσεις οι οποίες έχουν τον χαρακτήρα του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού για να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο την αντιμετωπίζουν οι νησιώτες.

Εάν το σχέδιο αυτό της Τουρκίας επιτύχει τον στόχο του, οδεύουμε προς "ιατρικά" Ίμια. Ήδη πολλοί κάτοικοι των νησιών μας για επέίγοντα περιστατικά πηγαίνουν στα νοσοκομεία της γείτονος. όπως καταλαβαίνετε το πλοίο - νοσοκομείο έχει μεγάλες πιθανότητες να είναι...ευπρόσδεκτο. Κανείς δεν θέλει να παίζει με την υγεία την δική του, και των παιδιών του. Μετά τις μαρίνες μήπως παραδίνουμε και άλλα πράγματα στους Τούρκους;

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Συγκέντρωση Μόνιμης Ειρήνης στο Αιγαίο- τρίζουν τα κόκκαλα των παππούδων μας

Του Σάββα Καλεντερίδη

Μέσα στα προσωπικά, τα πολιτικά και τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε εμείς οι πολίτες αυτής της χώρας και εν όψει των εκλογών της 17ης Ιουνίου, στις οποίες εκλογές δυνάμεις ανεύθυνοων νεολαϊκιστών που χαϊδεύουν τα αυτιά των καθημαγμένων από την κρίση Ελλήνων, ευαγγελίζονται καλύτερες μέρες και στις σχέσεις μας με την Τουρκία, μας διέφυγε κάτι σημαντικό!
Ή μάλλον δεν μας διέφυγε, ασχέτως προθέσεων, στην ουσία μας το απέκρυψαν, αφού πέρασε στα ψιλά και δεν απασχόλησε τα ΜΜΕ και κυρίως τις τηλεοράσεις, εκεί που γίνεται ο εκμαυλισμός και το όλο «παιχνίδι» της ενημέρωσης του πολίτη.

Ποιο είναι το γεγονός; Από τις 24 έως τις 27 Μαΐου έλαβε χώρα στην Τέο, όπου σήμερα το Σεφερίχισαρ της Τουρκίας, η «Συγκέντρωση Μόνιμης Ειρήνης στο Αιγαίο». Στην εν λόγω συγκέντρωση από ελληνικής πλευράς συμμετείχαν οι περιφερειάρχες Βορείου και Νοτίου Αιγαίου αξιότιμοι κ.κ. Αθανάσιος Γιακαλής και Γιάννης Μαχαιρίδης και ένα καραβάνι δημάρχων, αντιδημάρχων και άλλων παραγόντων που υπηρετούν την «συνύπαρξη» (τα ονόματα όλων αυτών παρατίθενται στο τέλος του άρθρου, για να μείνουν στην ιστορία).

Αν ρωτάτε από τουρκικής πλευράς, σας ενημερώνουμε ότι εκτός από τον δήμαρχο της Τσάνκαγια Σμύρνης, Μπουλέντ Τανίκ, που προήδρευσε των εργασιών της συνόδου που επί τρεις ολόκληρες ημέρες σφυρηλάτησε την ειρήνη στο πολύπαθο Αιγαίο και τους δημάρχους των πόλεων Σεφερίχισαρ, Ντικιλί, Μπορνόβα, Καράμπουρουν, Αϊβαλί και τους πρώην δημάρχους Παλαιάς Φώκαιας, Διδύμων, Αλίαγα και Περγάμου, συμμετείχαν ο οικονομολόγος καθηγητής πανεπιστημίου Κορκούτ Μπορατάβ, η Φεριντέ Ακσού Τανίκ, από το Σύλλογο Ειρήνης και Επικοινωνίας Αιγαίου, ο γενικός γραμματέας και ο συντονιστής εξωτερικών σχέσεων του SODEM (Σοσιαλδημοκρατικοί Δήμοι) και οι βουλευτές του κεμαλικού Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (CHP) Αλααντίν Γιουκσέλ (αντιπρόεδρος του κόμματος), Μουσά Τζαν και Μουσταφά Μόρογλου. Τέλος, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του Δήμου Τσάνκαγια, συμμετείχαν και γραφειοκράτες, οι οποίοι εκπροσωπούσαν το κράτος και τα βαθύ κράτος λέμε εμείς.

Διαβάσαμε με προσοχή και λέξη προς λέξη την ομιλία που εκφώνησε ο προεδρεύων της συνάντησης και δήμαρχος Τσάνκαγια κ. Τανίκ και εκτός από τα γνωστά τουρκοευχολόγια, δεν βρήκαμε ούτε μια νύξη για τις αιτίες που δημιουργούν το κλίμα έντασης στο Αιγαίο από τα τέλη Μαΐου του 1974 και εντεύθεν, που βγήκε το σκάφος «Τσανταρλί», εγκαινιάζοντας την πρακτική των προκλήσεων που έχουν ως στόχο σε πρώτη φάση την αποδυνάμωση και την αποψίλωση της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο και σε δεύτερη φάση το διαμελισμό του.

Και φυσικά, σύμφωνα με την έρευνα που κάναμε, δεν έγινε καμία απολύτως αναφορά στην απειλή πολέμου της Τουρκίας στη χρήση του παγκοσμίως αναγνωρισμένου δικαιώματος για επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ., απειλή που αποτελεί το κυριότερο στοιχείο που δυναμιτίζει το ουσιαστικό κλίμα ειρήνης στο Αιγαίο, αφού ούτως ή άλλως ακόμα και η λέξη πόλεμος αρκεί για να τα τινάξει όλα στον αέρα.


Μιλάμε για ουσιαστικό κλίμα ειρήνης, γιατί αυτό που έγινε προσπάθεια να δημιουργηθεί στην τριήμερη συνάντηση, είναι ένα κλίμα νεοοθωμανισμού, όπου η εξόχως επιθετική και επεκτατική πολιτική της Τουρκίας θα συνεχίζεται, η απειλή πολέμου θα συνεχίζει να ισχύει, θα συνεχίζεται η κατοχή του 40% της Κύπρου και η εθνοκάθαρση των εγκλωβισμένων, θα συνεχίζεται η άθλια παρακρατική και προβοκατόρικη πολιτική ισλαμικού και φυλετικού εκφασισμού των μουσουλμάνων της Θράκης.


Και για να αποκλειστεί το ενδεχόμενο οι Έλληνες προσκεκλημένοι να μην αντιλήφθηκαν το πραγματικό κλίμα του νεοοθωμανισμού στο οποίο θα ευδοκιμήσει το φρούτο της τουρκοειρήνης, την ημέρα που άρχιζαν οι εργασίες της πρώτης «Συγκέντρωσης Μόνιμης Ειρήνης στο Αιγαίο», εκεί δίπλα από το χώρο της συνάντησης, στον κόλπο Ντογάνμπεϋ (Doğanbey), πραγματοποίησαν την τελική φάση της διακλαδικής άσκησης «Efes», παρουσία του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατηγού Ντζτνέτ Οζέλ και των αρχηγών των τριών Κλάδων των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ).
Για όσους θέλουν να μάθουν ποιος ήταν ο σκοπός της εν λόγω άσκησης, στην οποία συμμετείχαν 52 αεροσκάφη, 33 ελικόπτερα, 656 άρματα μάχης, τεθωρακισμένα και οχήματα γενικής χρήσης, 45 αποβατικά σκάφη και 40 ελαστικές λέμβοι με την εμπλοκή 8.000 ανδρών, σας ενημερώνουμε ότι ήταν η εκπαίδευση Μονάδων της 4ης Στρατιάς, της επονομαζόμενης Στρατιάς του Αιγαίου, αλλά και όλων των άλλων σχηματισμών και κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων που εμπλέκονται στην εφαρμογή επιχειρησιακών σχεδίων που συνεχίζουν να υπάρχουν, στην εκτέλεση συνδυασμένων επιχειρήσεων, όπως ναυτικός αποκλεισμός, βομβαρδισμός, αεραποβατικές και αμφίβιες επιχειρήσεις, για την κατάληψη επιλεγείσας νήσου.


Αν αναρωτιέται κάποιος από τους αναγνώστες μας για το αν κάποιος από τους συμμετέχοντες από πλευράς της Ελλάδος έθεσε το θέμα της απειλής πολέμου ή της άσκησης που διεξαγόταν λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα, με στόχο κάποιο από τα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου των οποίων είναι περιφερειάρχες ή δήμαρχοι, και το αν είναι δυνατόν κάτω από τέτοιες συνθήκες να μιλάμε για πραγματική ειρήνη, σας ενημερώνουμε ότι δεν έγινε κάτι τέτοιο.

Φυσικά, αφού δεν είπαν λέξη για την προκλητική άσκηση κατάληψης ελληνικής νήσου λίγα χιλιόμετρα από τη συνάντηση για τη σφυρηλάτηση της μόνιμης ειρήνης στο Αιγαίο, μια συνάντηση που διεξήχθη υπό τους ήχους των βομβαρδισμών που έλαβαν χώρα στην τελική φάση της άσκησης, πώς θα περίμενε κανείς να μιλήσουν για τη δέσμευση του μισού Αιγαίου από την Τουρκία, για τη διεξαγωγή τριών αεροναυτικών ασκήσεων με και χωρίς πυρά, από τις 2 Μαΐου μέχρι και 14 Ιουνίου.


Για να γίνει καλύτερα κατανοητό το μέγεθος της πρόκλησης, υπογραμμίζουμε ότι μιλάμε για δέσμευση δώδεκα περιοχών στο Αιγαίο, οι οποίες έχουν επιλεγεί «αριστοτεχνικά», με σκοπό να υποστηρίζουν τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο αλλά και να εξυπηρετούν εκ του πλαγίως τους σχεδιασμούς της για την οριοθέτηση της ΑΟΖ με ...νεοοθωμανικούς όρους.


Ακολουθεί ο κατάλογος των συμμετεχόντων Ελλήνων που είχαν το θάρρος να βάλουν τα στήθια τους μπροστά και να συμμετέχουν ατρόμητοι στην πρώτη και ιστορική συνάντηση σφυρηλάτησης της μόνιμης ειρήνης στο Αιγαίο, υπό τους ήχους των τουρκικών πυροβόλων:

Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου Αθανάσιος Γιακαλής,
δήμαρχος Μαρώνειας Ηλίας Ιωαννάκης,
δήμαρχος Λήμνου Αντώνης Χατζηδιαμαντής,
πρώην δήμαρχος Αγίας Παρασκευής Αλέξανδρος Ευαγγελινός,
αντιδήμαρχος Αβδήρων Ξάνθης Μπιρόλ Ιντζέμεμετ,
πρώην πρόεδρος «Συνύπαρξης» Χριστίνα Χατζηδάκη,
δήμαρχος Αγίου Ευστρατίου Χαράλαμπος Μακρής,
περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου Γιάννης Μαχαιρίδης,
δήμαρχος Αλεξανδρούπολης Ευάγγελος Λαμπάκης,
αντιδήμαρχος Ικαρίας Γεώργιος Κρητικός,
πρώην δήμαρχος Χίου Μάρκος Μενής,
δήμαρχος Μαραθόκαμπου Σιδέρης Παπαγεωργίου,
πρώην βουλευτής Κομοτηνής Μουσταφά Μουσταφά,
δημοτικός σύμβουλος Αβφήρων Παναγιώτης Θεοχάρους,
 πρόεδρος «Συνύπαρξης Στρατούλα Βαΐτη,
πρώην δήμαρχος Κομοτηνής Στρατής Πάλλης,
δήμαρχος Αβδήρων Ευάγγελος Τσολακίδης,
αντιπρόεδρος «Συνύπαρξης» Θράσος Καλογρίδης.
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
http://infognomonpolitics.blogspot.gr

Τα νησιά του Αιγαίου και της Μεσογείου

Γράφει ο Ν. Λυγερός

Όταν οι δικοί μας έχουν φοβίες και απολογούνται λόγω λαϊκισμού, διότι οι θέσεις τους δεν έχουν ούτε βάσεις ούτε σταθερότητα, προσέχουν τα πάντα για τον εαυτό τους και δεν εξετάζουν το πολιτικό και το εθνικό κόστος της πατρίδας μας. Μας εξηγούν ότι μερικοί θέλουν ακόμα και να πουλήσουμε και τα νησιά μας στο Αιγαίο για να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στα οικονομικά μας προβλήματα. Στην πραγματικότητα, η γεωστρατηγική ανάλυση δίνει άλλες εξηγήσεις που έχουν μια διαχρονική βάση.
Αν εξετάσουμε, λοιπόν, τη Μεσόγειο και ειδικά τα νησιά της δίχως να εμπλακούμε στην παγίδα του διαχωρισμού μεταξύ Αιγαίου και Μεσογείου, όπως προσπαθούν να μας βάλουν άλλοι λαϊκιστές, τότε μπορούμε να αντιληφθούμε τη σημασία τους. Ενώ υπάρχουν δύο ξεκάθαρα τόξα οριζόντια. Στο πάνω μέρος της Μεσογείου υπάρχει το ευρωπαϊκό και χριστιανικό τόξο, ενώ στο κάτω μέρος της Μεσογείου υπάρχει το αφρικανικό και μουσουλμανικό τόξο. Ενώ το πρώτο είναι ιστορικό, το δεύτερο προέρχεται από τον επεκτατισμό.

Σε αυτό το πλαίσιο αναλογίας βλέπουμε ότι όλα τα νησιά της Μεσογείου ανήκουν στο πάνω τόξο διότι αποτελούν σημεία ανθεκτικής αντίστασης. Μάλιστα πρέπει να σημειώσουμε ότι όλα αυτά τα νησιά έχουν δεχτεί πολιορκίες από την πηγή, δηλαδή το σχήμα της οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και γενικότερα του μουσουλμανικού στοιχείου. Οι Βαλεάρες έχουν υποστεί τις επιθέσεις των αραβο-μουσουλμάνων, των Αλμοραβιδών, η Σικελία των Φατιμιδών, η Κορσική των Σαρακηνών, η Σαρδηνία των Αράβων, η Μάλτα, η Κρήτη, η Ρόδος και η Κύπρος των Οθωμανών. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αυτά τα νησιά αντιστάθηκαν και τώρα ζουν ελεύθερα την ιστορία τους. 

Όλοι οι Ευρωπαίοι γνωρίζουν αυτά τα ιστορικά δεδομένα και ξέρουν τη σημασία τους. Κατά συνέπεια, κανένας από αυτούς δεν θεωρεί ότι η Ελλάδα πρέπει να παραχωρήσει το παραμικρό νησί. Και ο καθένας τους ξέρει ακριβώς τι σημαίνει γκρίζα ζώνη. Πρέπει, λοιπόν, και εμείς να είμαστε στο επίπεδο της αξίας των προγόνων μας, και όχι μόνο να αντισταθούμε στις παράλογες επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας, και όχι να μας διακατέχουν φοβικά σύνδρομα που ακυρώνουν κάθε δράση μας.
Γι’ αυτό το λόγο, και το πλαίσιο της ΑΟΖ είναι τόσο σημαντικό. Κι αν μερικοί από τους δικούς μας δεν έχουν καταλάβει ακόμα τι γίνεται σε επίπεδο γεωστρατηγικό, αυτό οφείλεται μόνο και μόνο σε μια απώλεια βούλησης. Τα νησιά πρέπει να προστατευτούν, διότι είναι αυτά που εξασφαλίζουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση μια γαλάζια ζώνη που αποτελεί ένα ανθεκτικό σύστημα άμυνας και απορρόφησης επιθέσεων.
Αυτό το πλαίσιο είναι διαχρονικό και δεν εξαρτάται από τις τοπικές κυβερνήσεις που προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από τη σκιά τους. Θέλουν δεν θέλουν, είμαστε ένας λαός του ήλιου και του χρόνου, δεν πρόκειται να φοβηθούμε τις σκιές. Απλώς, θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας για να συνεχίσουν τα παιδιά μας να ζουν την ελευθερία τους με αξιοπρέπεια, δίχως ραγιάδες.
http://olympia.gr

Πακτωλός χρημάτων για να «αγαπήσουμε» τους Τούρκους δήμιούς μας!

Έφτιαξαν και ιστοσελίδα και πουλάνε ανοχή, φιλία και κατανόηση, την ώρα που η Κύπρος κατέχεται, την ώρα που οι Κούρδοιι σφαγιάζονται κατά δεκάδες και την ώρα που η Τουρκία αλυχτεί κατά της Γαλλίας, γιατί η τελευταία ποινικοποίησε την άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων. Ο λόγος για ένα project που συγχρηματοδοτούν η ΕΕ και η Τουρκία, για... το Βόρειο Αιγαίο (!), με τίτλο North Aegean Narratives, στο πλαίσιο του προγράμματος -EU-Turkey Intercultural Dialogue: Culture & Arts (ΕΕ-Τουρκία Διαπολιτισμικός Διάλογος: Πολιτισμός & Τέχνη).


Το project, έχει σχεδιαστεί από την τουρκική εταιρεία Istanbul Digital Culture and Art Foundation, μαζί με το ελληνικό ΚΕΔΕ (Κέντρο Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη), το ολλανδικό ECF (European Culture Foundation), η πολιτιστική εταιρεία Αιολίς της Μυτιλήνης, το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και τα τουρκικά πανεπιστήμια Onsekiz Mart, Anadolu και Yildiz. Τι περιλαμβάνει: ένα «διαπολιτισμικό» πρόγραμμα, με τίτλο «Αφηγήσεις Βορείου Αιγαίου: Επανασύνδεση με την άλλη πλευρά». 


Στόχος του, όπως λένε οι ίδιοι οι οργανωτές, «η ενίσχυση της κατανόησης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας». Αυτό γίνεται με τη συνεργασία οκτώ νέων Ελλήνων και οκτώ Τούρκων κινηματογραφιστών. Όλοι αυτοί, θα παρακολουθήσουν μαζί ένα Εργαστήριο Δημιουργίας Ντοκιμαντέρ στο Adatepe, μία παλιά ελληνική συνοικία στο Τσανάκαλε.


Τα ντοκιμαντέρ που θα γυριστούν στη Μυτιλήνη και στα τουρκικά παράλια, θα έχουν το παρακάτω θέμα: «Ξανασκέφτομαι την εγγύτητα και την απομάκρυνση: Επανασύνδεση με την άλλη πλευρά»... Το μόνο που δεν σκέφτονται οι Έλληνες μετέχοντες, είναι η συνεχιζόμενη κατοχή της Κύπρου, αλλά και το δράμα του κουρδικού λαού. Κατά τα άλλα όμως, είναι πολύ «προοδευτικοί»...
http://trelogiannis.blogspot.com

Ζεις στην Μυτιλήνη, Ρόδο ή στην Χίο; Είσαι διπλά τυχερός!!

Αν χρειαστείς "διάσωση" θα σε "σώσουνε" δύο χώρες...

Αναρωτιέσαι γιατί; Ε, το ίδιο αναρωτιόμαστε και εμείς…!
Διάβασε λοιπόν την άποψη των τούρκων για το θέμα…..

http://geostrategy.gr/pdf/20110506%20Anadolu%20Yildizi.pdf
πηγη

Τα οχτώ περάσματα του Αιγαίου

Του Νικολάου Βερνίκου
Καθηγητή Ανθρώπινης Οικολογίας,Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Οι βραχονησίδες του Αιγαίου είναι ψαρότοποι, είναι βοσκότοποι, έχουν στέρνες και μαντριά, φιλοξενούν πουλιά και θαλασσοπούλια.Έχουν λουλούδια την άνοιξη, άσπρα κρινάκια με κίτρινους στημόνες και κρίνους της θάλασσας με μεγάλα πέταλα, έχουν κάππαρης κρίταμα, θυμάρι, χόρτα και βάτα και καμιά φορά σμόβολα, κυψέλες δηλαδή που φτιάχνουν μέλι και κερί. Σε ορισμένα νησίδια, μάλιστα, βρίσκουμε κουνέλια, λαγούς, πέρδικες, περιστέρια ακόμα και δέντρα, ενώ φώκιες ζουν στις θαλασσινές σπηλιές.

Τα πιο μεγάλα ερημονήσια (Σαρία, Χριστιανά, Ερημόνησα βορείου Αιγαίου) διατηρούν πάντα κατοικίες, χωράφια και τράφους (αναβαθμίδες) με αλώνια και καλύβια. Κατά κανόνα, εκεί όπου το έδαφος προσφέρεται, υπάρχουν κλείσματα (μαντροχωρίσματα), βασταγοί και μαντροκαθίσματα φτιαγμένα από ξερολιθιές.

Ο πολιτισμός των βραχονησίδων είναι ένας πολιτισμός σύνθετος, που τον έφτιαξαν ψαράδες, βοσκοί και χτίστες. Άνθρωποι που έσκαψαν στέρνες, έστησαν μαντριά, ξεπέτρισαν χωράφια, φύτεψαν κριθάρι και βρώμη και σήκωναν τοίχους με ξερολιθιές. Οι ίδιοι πάντα νησιώτες, από τις αρχές των χρόνων, έστησαν ναούς στις θεότητες της γης και της θάλασσας. Αργότερα, στα ίδια μέρη έχτισαν εκκλησιές, αναχωρητήρια και μοναστηράκια. Στα βραχονήσια υπήρχαν βίγλες για να περνάν τα μηνύματα από τη μια στεριά στην άλλη και οχυροί πύργοι για να προστατεύουν τα ημεροβίγλια από τους πειρατές. Με τη σειρά μας στήσαμε πάνω στα ερημόνησα φάρους και φανάρια.


Περιουσιακά στοιχεία
Για όλους αυτούς τους λόγους τα ερημόνησα, που σήμερα ονομάζουμε βραχονησίδες, ήταν πάντα πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία. Ήταν ιδιοκτησίες ιδιωτών, δήμων και μοναστηριών (*). Ακόμη και τώρα δημοπρατούνται, νοικιάζονται, δουλεύονται και συντηρούνται. Γι' αυτό ο πολιτισμός των «βραχονησίδων» μας είναι ένας παμπάλαιος πολιτισμός κτηνοτρόφων και ψαράδων που εποχικά ζούσε πάνω τους, μέσα σε μαντριά ανάλογα με τις κήφες της Χάλκης, τα σταβλιά της Τζιας, τα καλύβια των Σποράδων, τα μητάτα της Καρπάθου και της Κρήτης, τους βόλτους της Λευκάδας. Πρόκειται για κτίσματα που έχουν σχήματα και αρχιτεκτονικές μορφές διαχρονικές, που τα συναντούμε από την τρίτη τουλάχιστον π.Χ. χιλιετία σε διάφορα μέρη της Μεσογείου.

Λίγοι έχουν μιλήσει για την εποχική κτηνοτροφία του Αιγαίου, για το φόρτωμα των ζωντανών στα καΐκια και τις βάρκες καθώς βέλαζαν τρομαγμένα και μετά λούφαζαν όταν τα χτυπούσε το κύμα. Ελάχιστοι ξέρουν πως τα νησιά και τα ξερονήσια έχουν μια κτηνοτροφική παράδοση, ένα κτηνοτροφικό λεξιλόγιο που σε τίποτε δεν έχει να ζηλέψει εκείνο της Πίνδου και των Σαρακατσαναίων. Στην Ελυμπο της Καρπάθου θυμούνται πάντα τα τραγούδια των κωπηλατών που πήγαιναν τα ζωντανά τους στη Σαρία, ένα από τα μεγάλα ερημόνησα του Αιγαίου, ένα «βραχονήσι» γεμάτο χωράφια, καλύβια και πέτρινα μνημεία όλων των εποχών. Στη βόρεια Κάρπαθο, στη Σαρία και στις τριγύρω νησίδες ζούσαν άλλωστε οι Εταιοκαρπάθιοι, που ο Όμηρος και οι αρχαίοι συγγραφείς αναγνώριζαν ως γηγενείς του Αιγαίου.

Μετά όμως από την ανασκαφή του Διαμαντή Σάμψων στη σπηλιά του Κύκλωπα στα Γιούρα των Βορείων Σποράδων, ξέρουμε ότι στα υπόσκαπτα και στα πετρόκτιστα μαντριά των ερημονήσων, ψαράδες και κυνηγοί κυκλοφορούσαν και έπλεαν στο Αιγαίο πριν από 10.000 χρόνια. Αυτοί είναι που έβαλαν πάνω σε ορισμένα μικρονήσια, όπως στα Γιούρα και την Πολύαιγο, τα αγριοκάτσικα που προσπαθούμε σήμερα να προστατέψουμε. Αργότερα, την τέταρτη χιλιετία π.Χ., ένας σημαντικός οικισμός ψαράδων άνθησε στη Σάλιαγο της Αντιπάρου. Άλλη μια βραχονησίδα που ακόμα και τότε ήταν χωρισμένη από το μεγάλο νησί, παρ' όλο που η επιφάνεια της θάλασσας ήταν 4 με 5 μέτρα χαμηλότερα. Αλλού πάλι, στην Αλιμνιά της Χάλκης, στα Χριστιανά της Σαντορίνης όπως και στο Φαρμακονήσι της Δωδεκανήσου, βρέθηκαν αξιόλογα μνημεία, λιμάνια και πολίσματα της αρχαιότητας. Το Φαρμακονήσι είναι άλλωστε διάσημο, επειδή εκεί κράτησαν αιχμάλωτο οι πειρατές τον Ιούλιο Καίσαρα.

Άλλα λένε οι Τούρκοι κι άλλα οι Οθωμανοί!
Αρχίσαμε να μιλάμε για τις βραχονησίδες και τα φωκονήσια μας όχι τόσο για τους ανθρώπους που τα κατοίκησαν και τα κατοικούν, αλλά γιατί τα διεκδικούν οι Τούρκοι!

Και τα διεκδικούν επειδή φροντίσαμε εμείς να παραμελήσουμε τους ανθρώπους που τα ζουν και, το χειρότερο, επειδή κανένας μας δεν φαίνεται να ενδιαφέρθηκε να κρατήσει τους τίτλους ιδιοκτησίας που μας άφησαν οι Οθωμανοί και οι Ιταλοί. Ποιος φταίει που δεν κρατήσαμε τα ταπιά, δεν συγκεντρώνουμε τα χαρτιά που στηρίζουν τα δικαιώματα ιδιοκτησίας και δεν στοιχειοθετούμε το ότι στις βραχονησίδες υπάρχουν κτίσματα, ζώα, μνημεία και πως τα εκμεταλλεύονται πάντα οι νησιώτες της περιοχής; Οπωσδήποτε φταίει -όπως έλεγε ο Βάρναλης- το «κεφάλι το δικό μας».

Ας δούμε όμως τι έγραφε το 1884 το Ημερολόγιο της Οθωμανικής Νομαρχίας του Αρχιπελάγους, που τυπωνόταν στα ελληνικά και τα τουρκικά από τα μέσα του 19ου αιώνα και μέχρι το 1910, στο τυπογραφείο της Χίου.

Κως
Υπάγονται εις αυτήν 4 νήσοι, ως αι 3 μικραί και η μία μεγάλη. Αι μικραί καλούνται Δζεμπελί, Οράκ και Καρά Αδά.
Η πρώτη και η δευτέρα έχουσι μήκος ενός μιλίου και πλάτος ημίσεως, η δε Καρά Αδά έχει μήκος ενός και ημίσεως μιλίου και πλάτος ημίσεως και ανήκει εις τον εκ Καλύμνου Εμμανουήλ Μαγγλάν, και η νήσος Οράκ ανήκει εις τον επίσης εκ Καλύμνου Ιωάννην.
Την νήσον Δζεμπελί διαχειρίζεται το Κράτος. Δεν υπάρχουσι κάτοικοι.

Νίσυρος
Η Νίσυρος έχει περίπου 13.000 κατοίκων και οικίας 840. Πέριξ κείνται αι μικρώταται νήσοι Πυργούσα, Εσδριρέγγιλος, Ενδολογούσα και Γυαλί, ων αι γαίαι παρεχωρήθησαν δωρεάν υπό του Κράτους εις την κοινότητα Νισυρου.
Αιγοπρόβατα υπάρχουσιν εν τη νήσω Κω περίπου 21.152, εν Νισήρω 1.620 και εν τη νήσω Οράκ 380.

Κάλυμνος
Εις την υποδιοίκησιν Καλύμνου υπάγονται 9 νήσοι καλούμεναι: Αγιος Νικόλαος, Μπιλαλής, Αιγονήσι, Φεζόλινδος, Μέγας Γαλανής, Μικρός Γαλανής, Δάρανδος, Απαστόρ και Κερμίτ.

Αστυπάλαια
Η επαρχία Αστυπαλαίας σύγκειται από τας εξής 11 μικράς νήσους:
Μουτσομύτην, Αγίαν Κυριακήν, Μουνδούρν, Δύο αδελφοί, Σερίνα, Πλακίδι, Κωνώπα, Λεονίς, Βατονάς, Φωκαινίς και Ποντικός.Αι εις την Αστυπάλαιαν υπαγόμενοι νήσοι είναι ακατοίκητοι και βραχώδεις.

Να λοιπόν που οι Οθωμανοί, σε αντίθεση με τους Τούρκους, γνώριζαν και αναγνώριζαν πως η Κως, η Κάλυμνος, η Νίσυρος και η Αστυπάλαια είχαν νησιωτικά εξαρτήματα. «Υπάγοντο νήσοι και νησίδες ακατοίκητοι και βραχώδεις» σ' αυτές που σε μερικές περιπτώσεις είχε εκχωρήσει το οθωμανικό κράτος στους νησιωτικούς δήμους μας. Σε μας απόκειται λοιπόν να βρούμε τους οθωμανικούς τίτλους ιδιοκτησίας. Οι τίτλοι αυτοί υπήρχαν άλλωστε στα αρχεία των δωδεκανησιακών δήμων μέχρι την εποχή της ενσωμάτωσης των νησιών στην Ελλάδα.

Έκπληξη μας περίμενε όταν θελήσαμε να εντοπίσουμε τα διάφορα νησίδια που απαριθμούσαν οι οθωμανικές αρχές του 1884.

Η Κω πληροφορούμεθα πως είχε ένα μεγάλο νησί, που ίσως είναι η Ψέριμος, και τρία μικρά, το Δζεμπελί, την Καρά Αδά (Kara Ada) ιδιοκτησία του Εμμανουήλ Μαγγλά και το Οράκ (Orak Ada) ιδιοκτησία του Καλύμνιου Ιωάννη, που είχε πάνω 380 αιγοπρόβατα. Όπως βλέπουμε στο χάρτη, η Καρά Αδά και το Οράκ Αδά βρίσκονται μέσα στα τουρκικά παράλια, η μια απέναντι ακριβώς από το Μποντρούμ, η δεύτερη αρκετά ανατολικότερα, κοντά στην παραλία.

Απρόσμενη ήταν και η περίπτωση της Καλύμνου. Εδώ αναφέρονται, όπως είδαμε, εννέα νησιά. Από αυτά αναγνωρίζουμε τον Αγιο Νικόλαο – το γνωστό μας Πλατύ -, τον Δάρανδο που είναι η Salih Ada, βαθιά μέσα στα τουρκικά νερά, και Κερμίτ που είναι και το Buyuk Kiremit ή Ποντικούσα, πάνω στην οποία υπάρχει και φανάρι. Παρατηρούμε ότι τα βραχονήσια αυτά είναι εξαρτήματα των αρχαίων πόλεων: η Δάρανδος της Κάρυνδας, τα Κερμίτ της Μίνδου, η Καρά Αδά της Αλικαρνασσού.

Τα υπόλοιπα νησιά που ανήκουν στην Κάλυμνο άλλαξαν ονόματα, είναι όμως εκείνα που χώρισαν τα σημερινά σύνορα, και αυτό είναι ακριβώς εκείνο που φαίνεται να ανησυχεί την Τουρκία μια και είναι πια σαφές ότι όλα τα νησάκια τα είχαν οι Καλύμνιοι. Αν προσθέσουμε μάλιστα ότι τα φορολογικά εισοδήματα της Καλύμνου και της Λέρου ήταν βακουφικά, τα δικαιώματα του Δήμου Καλύμνου πάνω στις βραχονησίδες φαίνεται να ενισχύονται, στο βαθμό που τα βακουφικά δικαιώματα δεν παραγράφονται τόσο εύκολα.

Αναγνωρίζουν οι Οθωμανοί και τις βραχονησίδες της Νισύρου (Πυργούσα, Παχειά, Στρογγυλή, Γυαλί, Κανδελιούσα), δηλώνοντας ότι είχαν επίσημα παραχωρηθεί από το κράτος στους Νισύριους. Εδώ όμως, όπως και στο μικρό αρχιπέλαγος της Αστυπάλαιας, τα πράγματα είναι πιο εύκολα επειδή υπάρχουν και κατοικημένα νησιά, όπως είναι το Γυαλί και η Σύρνα. Πάντως παντού βρίσκει κανείς κτίσματα και στέρνες. Και αυτό είναι το πιο σημαντικό, γιατί η εθνική κυριαρχία πιστοποιείται με την κτίση, τη χρήση, τις κατασκευές και την ανθρώπινη παρουσία.

Το επόμενο πέρασμα του νοτίου Αιγαίου βρίσκεται στο ύψος της Αστυπάλαιας· όπως είδαμε, εδώ έχουμε 11 βραχονησίδες, από τις οποίες η πιο οργανωμένη είναι η Σύρνα. Εκπληκτικό υπόδειγμα ενός αγροτικού και κτηνοτροφικού μικρόκοσμου, που σε μαγεύει ακόμη και στη φωτογραφία. Στα νότια των νησιών της Αστροπαλιάς αρχίζει το Καρπάθιο πέλαγος με τα εξωτικά του βραχονήσια, είναι ο μυστικός κόσμος των ψαράδων, εκεί όπου κρύβονταν οι πειρατές και αρχίζουν να ζουν τα θαλασσινά παραμύθια όταν καταλαγιάζουν οι τρικυμίες.

Στα βραχονήσια του Καρπάθιου πελάγους πάει κανείς από την Ανάφη και από την Αστυπάλαια, πλέοντας για την Κάρπαθο.

Φεύγοντας από την Ανάφη μετά τη Σαντορίνη, με πορεία 130 μοιρών και ΝΔ κατεύθυνση, βάζοντας πλώρη σορόκο, και έχοντας τον μαΐστρο στα πανιά, πηγαίνει κανείς στο Μακρύ Γιαλό της Καρπάθου, μια τοποθεσία κάτω από την Έλυμπο, εκεί όπου ήταν κάποτε μια μεσαιωνική πολιτεία μέσα σε κάστρο. Αν μάλιστα παραλλάξουμε και στρίψουμε την πλώρη μας ανατολικά (προς το λεβάντε), στο ύψος της βραχονησίδας Αστακίδας, καταλήγουμε στη Βρουκούντα (Βουργούντα) της Καρπάθου, εκεί όπου είναι το εκπληκτικό φυσικό λιμάνι στο Τρίστομο και το στενό της Σαρίας.

Στη Σαρία, το μεγάλο ερημόνησο της Καρπάθου, πηγαίνει κανείς αν ξεκινήσει και από την Αστυπάλαια (την Αστροπαλιά), περάσει τις βραχονησίδες Δύο Αδέλφια, τη Σύρνα, τα τρία Τριονήσια και προχωρήσει νότια μέχρι τους βράχους Ναυάγιο και Κατσίκα. Όλα αυτά σε νότια πορεία 140ο μοιρών και βοηθούμενος από τα μαϊστράλια...

Κανείς δεν ξέρει, εξόν από τους ψαράδες, τα νησάκια του Καρπάθιου και τις τραβερσάδες του νοτίου Αιγαίου.

Πλέοντας από την Ανάφη συναντούμε πρώτα τα Σοφράνα, που έχουν φανάρι. Πιο κάτω, πάνω στον 36ο παράλληλο, είναι τα Καράβια και τα γύρω τους βράχια, στη συνέχεια, πάντα πάνω στην ίδια πορεία, το Αυγονήσι που περιτριγυρίζεται από ρηχούς ψαρότοπους. Ακριβώς κάτω από το Αυγονήσι, νότια, για όποιον θέλει να αλλάξει πορεία και να στρίψει για τον κάβο Σίδερο της Κρήτης όπου είναι οι κρητικές βραχονησίδες Γιανυσάδες, συναντούμε τα δύο Ουνιανήσια. Νησίδες που φαντάζουν από το αεροπλάνο μαγικά στο καλοκαιρινό φως καθώς στέκονται αντικριστά, χωρισμένα από έναν στενό πρασινογάλανο δίαυλο που σε κάνει να νομίζεις ότι έχεις από κάτω σου κάποιες εξωτικές θάλασσες και νησιά κουρσάρων.

Περίπου στο ίδιο γεωγραφικό ύψος αλλά πιο δυτικά, στα δεξιά της πορείας των μεγάλων πλοίων που πάνε για τον Πειραιά είναι το Καμηλονήσι, όπου υπάρχει φανάρι.

Κάποιο από τα βραχονήσια αυτά φαίνεται να έχει νερό, αν πιστέψουμε τις ιστορίες που μας είπαν ψαράδες από τη Σαντορίνη και την Κρήτη που συχνάζουν σ' αυτά. Το πιθανότερο να πρόκειται για στέρνα που μαζεύει βρόχινο νερό. Σε άλλα πάντως βραχονήσια υπάρχουν πρόχειρες εγκαταστάσεις, μια σκιά, ένα πέτρινο τραπέζι όπου μπορούν οι άνθρωποι να κάτσουν και να φάνε ήσυχα χωρίς το κούνημα της θάλασσας και το βουητό της μηχανής.

Πάντως, εκτός από τους ψαράδες κανείς δεν φαίνεται να νοιάζεται ιδιαίτερα για τον απόμακρο αυτό κόσμο των μικρονησίδων του Καρπάθιου. Αλλά ούτε και ναυάγια ακούσαμε να έπεσαν έξω στα βράχια αυτά τα πενήντα τελευταία χρόνια.

Υπάρχει ακόμη και μια τελευταία περαντζάδα, ο δρόμος που ενώνει το Αιγαίο με την Καρία, ένας δρόμος ξεχασμένος που τον ακολουθούσαν οι σφουγγαράδες της Σύμης και της Χάλκης. Αυτός έδενε την ανατολική Κρήτη με την Κάσο, την Κάρπαθο, τη Χάλκη και τη Σύμη και διακλαδιζόταν προς τη Ρόδο και το Καστελόριζο. Στη διαδρομή αυτή συναντά κανείς αναρίθμητες βραχονησίδες, ανάμεσα στις οποίες είναι τα Κασονήσια, η Αλιμνιά της Χάλκης, οι βραχονησίδες της Σύμης και τα νησιά του Καστελόριζου.

Η Αλιμνιά, όπου ακόμη κρατά τηλεφωνική γραμμή, έχει το μεγαλύτερο κλειστό λιμάνι του νοτιοανατολικού Αιγαίου. Εκεί μέσα έκρυβαν οι Ιταλοί και οι Γερμανοί τα πλοία τους. Αρχαιολογικό πάρκο μοιάζει να είναι η Αλιμνιά, και τι δεν βρίσκει κανείς επάνω της: λιθικά μνημεία, κάστρο, προϊστορικό οικισμό, καλλιεργητικές αναβαθμίδες της αρχαιότητας, λιμενικές εγκαταστάσεις για το στόλο του Δημήτριου του Πολιορκητή, δύο μοναστηράκια, ένα έρημο χωριουδάκι, χωράφια και ελιές και μια παραλία που μάζεψε όλα τα πλαστικά σκουπίδια του Αιγαίου.

Και μόνο στο θαλασσινό αυτό δρόμο, που μας πάει από την Κρήτη στο Καστελόριζο, υπάρχουν εκατοντάδες βραχονησίδες, παντού βρίσκουμε ανθρώπινα ίχνη. Παντού είναι έντονη η παρουσία ενός πολιτισμού της θάλασσας, της πέτρας και του Ελληνισμού. Παράδειγμα ανάμεσα στα πολλά η νησίδα Νίμος της Σύμης όπου είδαμε υπολείμματα υπόσκαπτου οικισμού και έναν σημαδιακό ορθόλιθο. Και είναι συχνά η ανθρώπινη παρουσία μνημειώδης, όπως στην περίπτωση των μικρών κάστρων που φυλάνε τις βραχονησίδες του Καστελόριζο και τη μνήμη της κυράς της Ρω.
Πηγή: "Καλύμνικοι Αντίλαλοι"http://www.newskosmos.com
infognomonpolitics

Υπέκυψε ο Παπανδρέου στη Τουρκία για την Α.Ο.Ζ. !

«Άνθρακες ο Θησαυρός» της συνεργασίας Ελλάδος – Κύπρου στην ενέργεια! 

Ο έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου κατά την συνάντηση του με τον Κύπριο Πρόεδρο κ. Χριστόφια «σήκωσε τα χέρια» και δήλωσε ότι δεν μπορεί να οριοθετήσει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ)  των δύο χωρών, μεταξύ Καστελόριζου – Κύπρου, διότι η Τουρκία ασκεί βέτο.

Η Ελλάδα προς το παρόν απεμπολή κυριαρχικά της δικαιώματα ή κατά το ηπιότερο, αναστέλλει την άσκηση τους.

Στην Κύπρο υπάρχει απογοήτευση από τη στάση του Παπανδρέου και εκτιμούν ότι δεν ... μπορεί να πει όχι στην Τουρκία λόγω της οικονομικής κρίσης.

Ως γνωστό η Τουρκία έχει ήδη ματαιώσει την υπογραφή με την Αίγυπτο την ΑΟΖ των δυο κρατών!

Η Αίγυπτος προκειμένου να μην έρθει σε αντιπαράθεση με την Τουρκία, γύρισε την πλάτη στην Ελλάδα και η Ελλάδα στην Κύπρο με την Άγκυρα να είναι κερδισμένη.

Διότι, εάν η Τουρκία καθορίσει με σφραγίδα την ΑΟΖ με την Αίγυπτο, τότε απομονώνει την Κύπρο από την Ελλάδα.

Όμορφα πράγματα, εφ’ όσον ο Παπανδρέου " έβαλε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία το Καστελόριζο" , κατά την τελευταία επίσκεψη του Ερτογάν στην Αθήνα, τώρα πληρώνουμε Ελλάδα και  Έλληνες τις «Διπλωματικές του επιτυχίες»!

Υ.Γ.: Ως γνωστό ο παππούς του σημερινού πρωθυπουργού είχε αρνηθεί στους Αμερικανούς την παραχώρηση του Καστελόριζου στη Τουρκία, προκειμένου να «ενωθεί» η Κύπρος με την Ελλάδα (Σχέδιο Άτσεσον).

Με άλλα λόγια ο εγγονός «διορθώνει» τον παππού του, προς όφελος της Τουρκίας!

Υ.Γ.2: Η Ελλάδα προ Παπανδρέου δεν συζητούσε με την Τουρκία, πλην της «υφαλοκρηπίδας» και του «Κυπριακού», κανένα άλλο θέμα! 

Ο Γιώργος Παπανδρέου προσέθεσε και το «Καστελόριζο» και δεν γνωρίζουμε τι άλλο, λόγω της «Μυστικής Διπλωματίας» που ακολουθεί!

πηγη

ΓΥΑΛΙ - ΤΟ ΝΗΣΙ ΠΟΥ ΧΑΝΕΤΑΙ !

Το Γυαλί βρίσκεται μεταξύ Νισύρου και Κω και μαζί με τα μικρότερα νησιά Άγιος Αντώνιος και Στρογγύλη ανήκει διοικητικά στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, Νομός Δωδεκανήσου, Δήμος Νισύρου.
Αποτελείται από δύο λοφώδη τμήματα βορειοανατολικά και νοτιοδυτικά, τα οποία συνδέονται στο κέντρο από μια επίπεδη γλώσσα γης. Έχει έκταση 5 περίπου τ.χλμ. και πληθυσμό 10 κατοίκους.

 

Το Γυαλί είναι πλούσιο σε ηφαιστειακά πετρώματα, κυρίως ελαφρόπετρα και περλίτη (φυσικό γυαλί), κι αυτό μοιραία το οδήγησε στα χέρια δύο μεγάλων εταιριών   (ΛΑΒΑ και ΠΕΡΛΙΤΕΣ ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΕ)  που,  εδώ και 15 χρόνια, το εκμίσθωσαν και ύψωσαν τις σημαίες τους εξορύσσοντας τα παραπάνω υλικά.
Το ένα κομμάτι του νησιού ανήκει στο δήμο Νισύρου και έχει εκχωρηθεί για 20 χρόνια στην εταιρία «ΛΑΒΑ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΤΟΜΙΚΗ Α.Ε.», (η οποία από το 1977 έχει εξαγορασθεί από την «ΑΓΕΤ Ηρακλής») με ετήσιο μίσθωμα 1.500.000 €, (ποσό που αποτελεί το 70% των συνολικών εσόδων του δήμου). Το μέρος που ανήκει στο ελληνικό δημόσιο έχει εκχωρηθεί για μία πενταετία στην εταιρία «ΠΕΡΛΙΤΕΣ ΑΙΓΑΙΟΥ».
Τα ορυχεία αυτά έχουν ξεκοιλιάσει και συνεχίζουν να κατατρώγουν την πλευρά του νησιού προς τη Νίσυρο δημιουργώντας δύο μεγάλους κρατήρες.
Το Γυαλί κόβεται σε κομμάτια, φορτώνεται στα πλοία και εξάγεται στην Ευρώπη, την Β. Αμερική και τις Αραβικές χώρες. Το μικρό αυτό νησί κατέχει την πρώτη θέση στην εξαγωγή ελαφρόπετρας παγκοσμίως με 900.000 τόνους το χρόνο.

 

Αγαπητοί κύριοι του Υπουργείου Άμυνας και εσείς όλοι Επιτελάρχες,  Στρατηλάτες, Αρχηγοί Γ.Ε.Ν., Γ.ΕΣ., και Γ.Ε.Α., 17 χρόνια πριν σε παρόμοια περίπτωση, αυτή των Ιμίων, δηλώνατε ότι το γεγονός αποτελεί casus belli…
Και σεις αγαπητοί Εθνικόφρονες που διαρρηγνύετε από τότε ίσαμε σήμερα τα ιμάτιά σας…
Και σεις όμως φίλτατοι της Αριστεράς που στέλνατε καταιγιστικά mail πλήρους αγανάκτησης για τα νησιά μας που ξεπουλιόνται από τις κυβερνήσεις…
Για το Γυαλί δεν έχετε κάποιο λόγο να πείτε;
Σύμφωνα με τον διευθυντή της εταιρίας «ΛΑΒΑ Α.Ε.», το υλικό που εξορύσσεται στο Γυαλί είναι αδρανές, γεγονός που σημαίνει ότι δεν επιβαρύνει το περιβάλλον. Περιέχει νερό σε ποσοστό 20%, με αποτέλεσμα να μην προκαλεί την εμφάνιση σκόνης.
Ο κύριος Χριστοφοράκης υποστηρίζει επίσης ότι οι εργαζόμενοι στην εταιρία «ΛΑΒΑ Α.Ε.» δεν κινδυνεύουν από χρόνιες επαγγελματικές παθήσεις. Τα πάντα εντωμεταξύ καλύπτονται στο νησί από παχύ στρώμα σκόνης. Αν και στις συμβάσεις με το ελληνικό κράτος προβλέπεται η αποκατάσταση του φυσικού τοπίου μετά το πέρας της εκμετάλλευσης, που έχει συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα, η οικολογική καταστροφή είναι σημαντική.
Ενώ η εταιρεία ΛΑΒΑ Α. Ε. ισχυρίζεται ότι για την αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος φυτεύονται κάθε χρόνο στο νησί 3.000 – 4.000 φυτά, ανθεκτικά στις αντίξοες συνθήκες που επικρατούν στις εγκαταστάσεις εξόρυξης. (Ποια είναι άραγε τα φυτά που θα αντισταθούν στις αντίξοες συνθήκες και ποιες είναι αυτές οι αντίξοες συνθήκες, αλήθεια;)

Αγαπητέ Υπουργέ του Πολιτισμού και Τουρισμού
Και όλοι εσείς πράκτορες τουριστικοί…
Όλα αυτά συμβαίνουν σήμερα στο Αιγαίο, σ’ ένα νησί που έχει κηρυχθεί Τοπίο Ιδιαιτέρου Φυσικού Κάλλους (ΤΙΦΚ με κωδικό AT5010083) και προστατεύεται από τη διεθνή νομοθεσία. Η κήρυξη ολόκληρου του νησιού σε Τοπίο Φυσικού Κάλλους οφείλεται στη μεγάλη αισθητική του αξία και στο τοπίο που -μολονότι καταστρέφεται εν τάχει- παραμένει σε αξιόλογο βαθμό φυσικό με τα δάση του από κουμαριές και πεύκα.
Το μέγεθός του δεν υπερβαίνει τη δυνατότητα πεζοπορίας μιας μέρας. Στο Γυαλί μπορεί ο επισκέπτης να θαυμάσει τα φυσικά και οικολογικά χαρακτηριστικά του νησιωτικού οικοσυστήματος, το ανάγλυφο, τη βλάστηση, τη χλωρίδα, την παρουσία πανίδας, τις παραλίες, τις μετεωρολογικές συνθήκες, την πανοραμική θέα του κυρίαρχου πελάγους και την ύπαρξη των προϊστορικών μνημείων.
Στο Γυαλί έγιναν κατά καιρούς επιφανειακές αρχαιολογικές έρευνες οι οποίες εντόπισαν προϊστορικές, ελληνιστικές και ρωμαϊκές θέσεις σε διάφορα σημεία, ανάμεσα στις οποίες σημαντική θέση κατέχουν τα λατομεία οψιανού στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού. Η κατοίκηση του Γυαλιού ανάγεται στα Nεολιθικά χρόνια (Nεότερη Nεολιθική περίοδος, 4500-3200 π.Χ.), όπως συνάγεται από τον οικισμό και το νεκροταφείο στο νοτιοδυτικό τμήμα του. Η ανασκαφή του χώρου αποκάλυψε σύνολο τοίχων και αψιδωτό κτήριο στην κορυφή λόφου. Το νεκροταφείο αποτελείται από λαξευμένους στο φυσικό πέτρωμα ορθογώνιους τάφους. Νεολιθική κεραμική και απολεπίσματα οψιανών συλλέχθηκαν σε διάφορες θέσεις σε όλο το νησί.

Η κατοίκηση της νησίδας συνεχίζεται στους ιστορικούς χρόνους και το Γυαλί ακολουθεί τις τύχες της Νισύρου. Πιθανώς ταυτίζεται με την Κισηρούσα του Πλίνιου, η οποία βρισκόταν απέναντι από το ακρωτήριο της Κνίδου. Στη θέση Κάστρο, στη βόρεια πλευρά του νοτιοδυτικού τμήματος του νησιού, εντοπίστηκαν υπολείμματα οχύρωσης της Ελληνιστικής περιόδου και δεξαμενή. Πλήθος οστράκων ελληνιστικών αγγείων στο βορειοανατολικό τμήμα και αναλημματικός τοίχος μαρτυρούν την κατοίκηση στο Γυαλί, ενώ τάφος στην ίδια περιοχή χρονολογείται στην Παλαιοχριστιανική περίοδο.
Αγαπητοί κύριοι αρχαιολόγοι του ΚΑΣ (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο),
Της Γενικής Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς
Της ΚΒ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων,
Διαπιστώνουμε ότι για την προστασία τών, μεγάλης σημασίας, αρχαιολογικών χώρων του νησιού δεν υπάρχει καμία μέριμνα.
Το κύριο αξιοθέατο του νησιού που είναι το νεολιθικό αψιδωτό κτήριο στην κορυφή του λόφου που δεσπόζει πάνω από το λατομείο της εταιρείας ΛΑΒΑ, λόγω και της εύθραυστης κατασκευής του, κοντεύει να χαθεί κάτω από τη σκόνη του λατομείου και είναι άμεση και επιτακτική η στέγασή του.

Τέλος,  Αγαπητή κ. Υπουργέ Περιβάλλοντος
Όσον αφορά την κήρυξη του νησιού σε Τοπίο Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους μάλλον πρόκειται για κενά περιεχομένου λόγια και έγγραφα μιας και το νησί μέρα τη μέρα χάνεται από το χάρτη.
Μόλις τον περασμένο Φεβρουάριο του 2010 κυρώθηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο η Σύμβαση του Τοπίου και σεις Εξοχότατε Κύριε Πρωθυπουργέ δηλώνατε: «Αυτό θα επιτρέψει στην Ελλάδα να χρησιμοποιήσει τη σημαντική διεθνή εμπειρία της στον τομέα διαχείρισης του τοπίου. Σαν χώρα με πλούτο τοπίου, έχουμε κάθε όφελος να προστατεύσουμε και να ενισχύσουμε τα ελληνικά φυσικά μας τοπία». Αλήθεια, πώς το εννοούσατε αυτό;
Στο Άρθρο 5 της νέας Σύμβασης για το Τοπίο αναφέρεται :
Κάθε μέρος αναλαμβάνει: α. να αναγνωρίζει νομικά τα τοπία ως ένα απαραίτητο συστατικό στοιχείο του ανθρώπινου περιβάλλοντος, ως μια έκφραση της ποικιλίας της κοινής πολιτιστικής και φυσικής  κληρονομιάς τους, και ως θεμέλιο της ταυτότητάς τους. (*) Νόμος 3827 2010 Κύρωση Σύμβασης για το Τοπίο (ΦΕΚ Α 30/25.2.2010.)
Η πατρίδα έκανε το χρέος, ως όφειλε, και αναγνώρισε το Γυαλί ως βασικό στοιχείο του περιβάλλοντος στο οποίο εξελίσσεται η ζωή μας. Μόνο που ξέχασε ότι το θεμέλιο της ταυτότητάς μας είναι κάτι άλλο, μεγάλο και δυνατό. Κάτι διαφορετικό από την υποκρισία, την καταστροφή και τον αφανισμό.
Σε ποιον, σε ποιον να μιλήσω…

--------
Βιβλιογραφία :
- Εuropean Landscape Convention, Συμβούλιο της Ευρώπης, 2000
- Πρόσφατος Νόμος 3827 2010. Κύρωση Σύμβασης για το Τοπίο (ΦΕΚ Α 30/25.2.2010)
- Althaus Egon, Buchholz H.G., Nisyros –Giali –Kos. Ein Vorbericht über archäologisch-mineralogische Forschungen auf griechischen Inseln, Zabern, Mainz am Rhein 1982
- Σάμψων Α., Η Νεολιθική κατοίκηση στο Γυαλί της Νισύρου, Eυβοϊκή Αρχαιόφιλος Εταιρεία, Αθήνα 1988
- Σάμψων Α., Η Εθνοαρχαιολογία του Γυαλιού της Νισύρου, Αθήνα 1997
- Άτλαντας, των γεωλογικών μνημείων του Αιγαίου, η δημιουργία και συγγραφή του ανήκει σε πολυμελή επιτροπή πανεπιστημιακών, έκδοση του Υπουργείου Αιγαίου, Αθήνα 2002
Δικτυογραφία :
- Ν. 1650/86 (ΦΕΚ 160/Α/16-10-86) ασχολείται με θέματα τοπίων απολύτου προστασίας, φυσικού κάλλους κλπ.
http://www.gwstr.gr/sites/default/files/nomos_files/160-86.1111230803158.pdf
- Γυαλί : http://www.fhw.gr/chronos/01/gr/nl/tn/gialifr.html
- Δίκτυο Αειφόρων Νήσων – ΔΑΦΝΗ :
http://www.dafni.net.gr/gr/members/files/nisyros/nisyros-report.pdf)
- IΔΡΥΜA ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ :
http://www2.egeonet.gr/forms/filePage.aspx?lemmaId=6847 
περισσότερα :
- ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ: http://www.gistor.gr/istoria/lithini/2008-10-21-16-33-24/2008-10-23-11-03-12/114-2008-10-23-11-09-46?format=pdf 
- ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ
http://et.diavgeia.gov.gr/f/ypeka/ada/4%CE%99040-%CE%93 
- Βιοποικιλότητα στην Ελλάδα :
http://www.biodiversity.gr/landscapedata.php
- ΠΕΡΛΙΤΕΣ ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΕ :
http://www.aegean-perlites.com/html/gr/profile_installations.htm 


http://www.eyploia.gr

Toξικά ψάρια στο Αιγαίο

Λαγοκέφαλοι - γίγαντες έχουν κατακλύσει το Αιγαίο! Τα επικίνδυνα - τοξικά – ψάρια πρωτοεµφανίστηκαν στη Ρόδο το 2003 και εξαπλώθηκαν γρήγορα,φθάνοντας ακόµη και στο Βόρειο Αιγαίο.

Τον τελευταίο καιρό αλιεύονται λαγοκέφαλοι που φθάνουν ακόµη και τα πέντε κιλά βάρος καιτο ένα µέτρο µήκος. Σύµφωνα µε τους επιστήµονες, το γεγονός αυτό αποτελεί απόδειξητης ταχύτατης εξάπλωσής τους και της κυριαρχίας τους έναντι άλλων ειδών στις ελληνικές θάλασσες.

Εως πρότινος οι λαγοκέφαλοι που έπιαναν µε τα δίχτυα τους οι ψαράδες δεν ξεπερνούσαν τα 200 γραµµάρια και είχαν µήκος περίπου 12 εκατοστά. Οµως, µόλις προχθές, στη Λέρο ο ερασιτέχνης ψαράς Νίκος Καστής έπιασε λαγοκέφαλο βάρους 3 κιλών και µήκους 60 εκατοστών και, όπως είπε, «αµέσως το πέταξα γιατί όλοι πλέον γνωρίζουµε ότι το ψάρι αυτό είναι επικίνδυνο και µπορεί να επιφέρει ακόµη και τον θάνατο σε όποιον το φάει».

Η εξάπλωσητων λαγοκέφαλων στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο έχει πάρει πλέον τεράστιες διαστάσεις, χωρίς να είναι δυνατή οποιαδήποτε παρέµβαση ώστε να αντιµετωπιστεί το τεράστιο αυτό πρόβληµα στην αλιεία – οι λαγοκέφαλοι τρέφονται µε άλλα είδη ψαριών που έχουν εµπορική αξία. Ειδικά στην Κύπροτο θέµα των λαγοκέφαλων έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και ο πληθυσµός τους έχει αυξηθείσηµαντικά. «Τοπρόβληµα στο Αιγαίο είναι µεγάλο και συνεχώς γίνεται µεγαλύτερο», τονίζει η ιχθυολόγος του Υδροβιολογικού Ινστιτούτου Ρόδου Μαρία Κορσίνι - Φωκά, ηοποία ασχολείται συστηµατικά µε το επικίνδυνο αυτό ψάρι που προέρχεται από την Ερυθρά Θάλασσα µέσω της διώρυγας του Σουέζ και, όπως λέει η ίδια, «λαγοκέφαλοι εντοπίστηκαν ακόµη και στον Σαρωνικό, ενώ η εξάπλωση τους γίνεται µε ταχύτατους ρυθµούς».

Μπορεί ο πληθυσµός των λαγοκέφαλων να έχει αυξηθεί, όµως η αλιεία τους έχει µειωθεί από το περασµένο φθινόπωρο λόγω της απαγόρευσης να δουλεύουν οι βιντζότρατες που κυρίως σαρώνουν µε τα δίχτυα τους βυθούς. Οµωςανάµεσα στις µαρίδες και τις γόπες «τρυπώνουν» και οι «ποντικοί», που είναι µίααπό τις ονοµασίες του λαγοκέφαλου, και γι’ αυτό οι καταναλωτές πρέπει πάντα να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί.

Θανατηφόρα ουσία 
Ο λαγοκέφαλος µε την επιστηµονική ονοµασία lagocephalus sceleratus παράγει την τοξική ουσία τετραδοτοξίνη και µπορεί να επιφέρει ακόµη και τον θάνατο συνεπεία πνευµονικής ανεπάρκειας σε όσους τον καταναλώσουν, τα δε συµπτώµατα που παρουσιάζουν είναι παράλυση, πόνος στο στοµάχι, διάρροια, εµετός και δύσπνοια. Θάνατος από την κατανάλωση λαγοκέφαλου δεν έχει βεβαιωθεί στην Ελλάδα, αλλά µόνο στο Ισραήλ, όπου και εκεί ο πληθυσµός τους είναι τεράστιος. Ο λαγοκέφαλος είναι ένας από τους 29 συνολικά «λεσεψιανούς µετανάστες», είδη δηλαδή που πέρασαν στη Μεσόγειο µέσωτης διώρυγας του Σουέζ.Συνολικά στις ελληνικές θάλασσες έχουν καταγραφεί τα τελευταία χρόνια 34 ξενικά είδη. Τα υπόλοιπα προέρχονται από τον Ατλαντικό Ωκεανό (τέσσερα είδη) και ένα ακόµη από τις υδατοκαλλιέργειες της Μαύρης Θάλασσας. 

Το κλίµα τούς ευνοεί 
Σύµφωνα µε τους επιστήµονες, η αύξηση της θερµοκρασίας τωνθαλασσών λόγω των κλιµατικώναλλαγών δηµιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για να µεταναστεύουν ψάρια από θερµότερες θάλασσες στανερά της Μεσογείου. Η παρουσία των εισβολέων στο Αιγαίο προκαλεί σηµαντικές συνέπειες στο οικοσύστηµα και σύµφωνα µε τις εκτιµήσεις των ιχθυολόγων αναπτύσσεται έντονος ανταγωνισµός µετα γηγενή ψάρια για τη διαθέσιµη τροφή στις ελληνικές θάλασσες.

Εκτός από τους λαγοκέφαλους, πάντως, το τελευταίο διάστηµα στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο παρατηρείται αύξηση τωνπληθυσµών και άλλων ψαριών της ίδιας οικογένειεας – των τετραοδοντιδών.

Γιώργος Ζαχαριάδης

 - γίγαντες έχουν κατακλύσει το Αιγαίο! Τα επικίνδυνα - τοξικά – ψάρια πρωτοεµφανίστηκαν στη Ρόδο το 2003 και εξαπλώθηκαν γρήγορα,φθάνοντας ακόµη και στο Βόρειο Αιγαίο.

Τον τελευταίο καιρό αλιεύονται λαγοκέφαλοι που φθάνουν ακόµη και τα πέντε κιλά βάρος καιτο ένα µέτρο µήκος. Σύµφωνα µε τους επιστήµονες, το γεγονός αυτό αποτελεί απόδειξητης ταχύτατης εξάπλωσής τους και της κυριαρχίας τους έναντι άλλων ειδών στις ελληνικές θάλασσες.

Εως πρότινος οι λαγοκέφαλοι που έπιαναν µε τα δίχτυα τους οι ψαράδες δεν ξεπερνούσαν τα 200 γραµµάρια και είχαν µήκος περίπου 12 εκατοστά. Οµως, µόλις προχθές, στη Λέρο ο ερασιτέχνης ψαράς Νίκος Καστής έπιασε λαγοκέφαλο βάρους 3 κιλών και µήκους 60 εκατοστών και, όπως είπε, «αµέσως το πέταξα γιατί όλοι πλέον γνωρίζουµε ότι το ψάρι αυτό είναι επικίνδυνο και µπορεί να επιφέρει ακόµη και τον θάνατο σε όποιον το φάει».

Η εξάπλωσητων λαγοκέφαλων στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο έχει πάρει πλέον τεράστιες διαστάσεις, χωρίς να είναι δυνατή οποιαδήποτε παρέµβαση ώστε να αντιµετωπιστεί το τεράστιο αυτό πρόβληµα στην αλιεία – οι λαγοκέφαλοι τρέφονται µε άλλα είδη ψαριών που έχουν εµπορική αξία. Ειδικά στην Κύπροτο θέµα των λαγοκέφαλων έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και ο πληθυσµός τους έχει αυξηθείσηµαντικά. «Τοπρόβληµα στο Αιγαίο είναι µεγάλο και συνεχώς γίνεται µεγαλύτερο», τονίζει η ιχθυολόγος του Υδροβιολογικού Ινστιτούτου Ρόδου Μαρία Κορσίνι - Φωκά, ηοποία ασχολείται συστηµατικά µε το επικίνδυνο αυτό ψάρι που προέρχεται από την Ερυθρά Θάλασσα µέσω της διώρυγας του Σουέζ και, όπως λέει η ίδια, «λαγοκέφαλοι εντοπίστηκαν ακόµη και στον Σαρωνικό, ενώ η εξάπλωση τους γίνεται µε ταχύτατους ρυθµούς».

Μπορεί ο πληθυσµός των λαγοκέφαλων να έχει αυξηθεί, όµως η αλιεία τους έχει µειωθεί από το περασµένο φθινόπωρο λόγω της απαγόρευσης να δουλεύουν οι βιντζότρατες που κυρίως σαρώνουν µε τα δίχτυα τους βυθούς. Οµωςανάµεσα στις µαρίδες και τις γόπες «τρυπώνουν» και οι «ποντικοί», που είναι µίααπό τις ονοµασίες του λαγοκέφαλου, και γι’ αυτό οι καταναλωτές πρέπει πάντα να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί. 

Θανατηφόρα ουσία 
Ο λαγοκέφαλος µε την επιστηµονική ονοµασία lagocephalus sceleratus παράγει την τοξική ουσία τετραδοτοξίνη και µπορεί να επιφέρει ακόµη και τον θάνατο συνεπεία πνευµονικής ανεπάρκειας σε όσους τον καταναλώσουν, τα δε συµπτώµατα που παρουσιάζουν είναι παράλυση, πόνος στο στοµάχι, διάρροια, εµετός και δύσπνοια. Θάνατος από την κατανάλωση λαγοκέφαλου δεν έχει βεβαιωθεί στην Ελλάδα, αλλά µόνο στο Ισραήλ, όπου και εκεί ο πληθυσµός τους είναι τεράστιος. Ο λαγοκέφαλος είναι ένας από τους 29 συνολικά «λεσεψιανούς µετανάστες», είδη δηλαδή που πέρασαν στη Μεσόγειο µέσωτης διώρυγας του Σουέζ.Συνολικά στις ελληνικές θάλασσες έχουν καταγραφεί τα τελευταία χρόνια 34 ξενικά είδη. Τα υπόλοιπα προέρχονται από τον Ατλαντικό Ωκεανό (τέσσερα είδη) και ένα ακόµη από τις υδατοκαλλιέργειες της Μαύρης Θάλασσας.

Το κλίµα τούς ευνοεί 
Σύµφωνα µε τους επιστήµονες, η αύξηση της θερµοκρασίας τωνθαλασσών λόγω των κλιµατικώναλλαγών δηµιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για να µεταναστεύουν ψάρια από θερµότερες θάλασσες στανερά της Μεσογείου. Η παρουσία των εισβολέων στο Αιγαίο προκαλεί σηµαντικές συνέπειες στο οικοσύστηµα και σύµφωνα µε τις εκτιµήσεις των ιχθυολόγων αναπτύσσεται έντονος ανταγωνισµός µετα γηγενή ψάρια για τη διαθέσιµη τροφή στις ελληνικές θάλασσες.

Εκτός από τους λαγοκέφαλους, πάντως, το τελευταίο διάστηµα στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο παρατηρείται αύξηση τωνπληθυσµών και άλλων ψαριών της ίδιας οικογένειεας – των τετραοδοντιδών.

Γιώργος Ζαχαριάδης

http://www.kykladesnews.gr

Το ανατολικό Αιγαίο στην Τουρκία, με διαταγή και υπογραφή του ΝΑΤΟ

• Η σημερινή κυβέρνηση δεν αντιδρά και προσπαθεί να αποφύγει και την συζήτηση, ενώ θα έπρεπε να καταρρίψει τον παραλογισμό και την άτυπη συμμαχία στην έδρα του ΝΑΤΟ

Της Κύρας Αδάμ
Η κυβέρνηση υπαναχώρησε χθες από τις παράπλευρες διμερείς διαπραγματεύσεις, που δέχτηκε να ξεκινήσει τον περασμένο Ιούνιο με την Τουρκία, με στόχο να «μειωθεί η ένταση» στον εναέριο χώρο του Αιγαίου.
Αφορμή για τη δημοσιοποίηση των παράλληλων επιμέρους διαπραγματεύσεων ανάμεσα στους δύο γεν. γραμματείς των ΥΠΕΞ, αλλά και του περιεχομένου τους, υπήρξε δημοσίευμα, με την κατακλείδα ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός, που είχε ανάψει αρχικά το πράσινο φως, τώρα έδειξε «κόκκινο» στη διαδικασία αυτή.
Το περιεχόμενο των παράπλευρων διαπραγματεύσεων αυτών είχε αντικείμενο «τουρκικές προτάσεις» για τη μείωση της έντασης στο Αιγαίο, μέσω ενός «Κώδικα καλής συμπεριφοράς» που θα μείωνε τις ελληνικές αναχαιτίσεις στο Αιγαίο με αντάλλαγμα τη μείωση των τουρκικών υπερπτήσεων σε ελληνικά νησιά.

Φέτος την Ανοιξη
Στην πραγματικότητα η ιδέα αυτής της παράπλευρης διμερούς συνεννόησης για το Αιγαίο έχει τις ρίζες της στις αρχές της άνοιξης του 2010, όταν εμφανίστηκαν οι πρώτες πληροφορίες περί προώθησης συμφωνίας με την Τουρκία, «βάσει της οποίας το ανατολικό Αιγαίο από τον 25ο μεσημβρινό και ανατολικά, εντός του FIR Αθηνών, θα μετατραπεί σε περιοχή αποφυγής έντασης ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία...».
Οι συναντήσεις, που διεκόπησαν τώρα, αφορούσαν ακριβώς αυτό το περιεχόμενο και μάλιστα κατά τρόπο συγκεκριμένο, για την επίτευξη μιας συμφωνίας «μείωσης της έντασης» ανάμεσα στις δύο πλευρές, αλλά σε βάρος της εθνικής κυριαρχίας στα ανατολικά νησιά του Αιγαίου.
Η επιχειρηθείσα «διαπραγμάτευση» Αθήνας - Αγκυρας οδηγούσε κατ' ουσίαν στην επιβεβαίωση παραχωρήσεων προς την Τουρκία που έχουν συντελεστεί τα τελευταία έτη, χωρίς η παρούσα κυβέρνηση να αντιδρά ακόμα και σήμερα:
Από το δραματικό θανατηφόρο ατύχημα Ηλιάκη στην Κάρπαθο το 2006, σιωπηλά αλλά σταθερά οι ελληνικές κυβερνήσεις άλλαξαν πολιτική και με συγκεκριμένες «σιωπηλές» διαταγές οι ελληνικές αναχαιτίσεις περιορίστηκαν σε αριθμό και σε ποιότητα ανατολικά από τη μέση του Αιγαίου, ενώ αντιθέτως αυξήθηκαν οι τουρκικές υπερπτήσεις σε ελληνικά νησιά αμφισβητώντας εμπράκτως την ελληνική κυριαρχία επί αυτών. Παρά ταύτα, αυτή τη στιγμή η Αθήνα επιχειρεί να πείσει ότι γίνονται διαπραγματεύσεις και γι' αυτές τις αναχαιτίσεις που έχουν απομείνει.
Η ουσιαστική αλλαγή και δυσμενέστατη για την Ελλάδα επήλθε τον Αύγουστο του 2006, όταν το ΝΑΤΟ με δύο διαταγές (SHAPE Aegean Islands Policy και Standard Operating Procedure) απαγόρευσε σε ελληνικά αεροσκάφη να πετούν υπεράνω ή να προσγειώνονται στα ακόλουθα νησιά: Λήμνο, Σαμοθράκη, Λέσβο, Χίο, Σάμο, Ικαρία, Αστυπάλαια, Ρόδο, Χάλκη, Κάρπαθο, Κάσο, Τήλο, Νίσυρο, Κάλυμνο, Λέρο, Πάτμο, Λειψούς, Σύμη, Κω και Καστελόριζο.

ΝΑΤΟ: Οριο ο 25ος
Με άλλα λόγια, σύμφωνα με τη διεθνή νομοθεσία, με την απαγόρευση πτήσεων το ΝΑΤΟ καθορίζει ότι τα νησιά ανατολικά από τον 25ο μεσημβρινό δεν έχουν ελληνική κυριαρχία.
Ετσι, ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις που τα ελληνικά μαχητικά πετάνε ανατολικά από τη μέση του Αιγαίου, ενώ κατά κανόνα αναχαιτίζονται από τα τουρκικά, με το αιτιολογικό ότι παραβίασαν τις διαταγές του ΝΑΤΟ ή η Αγκυρα εκδίδει ανακοίνωση ότι τα ελληνικά μαχητικά παραβίασαν την κυριαρχία της Τουρκίας, σε συγκεκριμένα ελληνικά νησιά.
Η κυβέρνηση ουδέποτε έφερε το θέμα της απαράδεκτης αυτής πολιτικής του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο στη Συμμαχία, ώστε να ανατραπεί αυτή η ανίερη συμμαχία ΝΑΤΟ - Τουρκίας.
Δεν το έπραξε ούτε και χθες κατά τις συναντήσεις των ΥΠΕΞ και ΥΕΘΑ με τον γεν. γραμματέα του ΝΑΤΟ Ράσμουσεν, ο οποίος βρίσκεται στην Αθήνα για την προετοιμασία της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στη Λισαβόνα τον Δεκέμβριο, όπου εκεί μπορεί να τεθεί ένα τέτοιο θέμα.
Αντιθέτως οι δύο υπουργοί εξέφρασαν προχθές την πλήρη συμφωνία τους με το νέο δόγμα του ΝΑΤΟ και δεν εξέφρασαν την παραμικρή δυσφορία τους, ούτε άφησαν ανοιχτό περιθώριο μη συμφωνίας, αν δεν διορθωθεί η απαράδεκτη από το 2006 πολιτική του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο.
Και όλα αυτά, τη στιγμή που άλλες χώρες (π.χ. Τουρκία, Πορτογαλία κ.ά.) απειλούν με βέτο το νέο δόγμα, αν δεν ικανοποιηθούν επί μέρους αιτήματά τους.
πηγη