Ανθρωπιστική βοήθεια στην Αιτή

- «Μας συμπεριφέρονται σαν σε ζώα». Στρατεύματα πυροβολούν το πλήθος στην Αϊτή
Troops fire on starving crowds in Haiti

- "Να μην διανέμουν την ανθρωπιστική βοήθεια για¨λόγους ασφαλείας"αποτελεί άλλοθι για την αποτυχία να παρασχεθεί βοήθεια σε απεγνωσμένους ανθρώπους
"The myth of Haiti's lawless streets http://www.guardian.co.uk/

- «Η απάτη δεν μπορεί να επιτύχει εν καιρώ πολέμου αν δεν καλλιεργηθεί και θεσμοθετηθεί εν καιρώ ειρήνης» αναφέρεται σε πρόσφατη έκθεση του Αμερικανικού Πενταγώνου’
Pentagon calls for 'Office of Strategic Deception'

-"Μια ημέρα πριν από τον σεισμό στην Αϊτή στα κεντρικά γραφεία της Νότιας Διοίκησης των ΗΠΑ στο Μαϊάμι γινόταν δοκιμή συστήματος σε σενάριο που περιελάμβανε την παροχή βοήθειας στην Αϊτή μετά από τυφώνα
"A Haiti Disaster Relief Scenario Was Envisaged by the US Military One Day Before the Earthquake

- "Μόνο 1 λεπτό πηγαίνει στην Αίτή από κάθε δολάριο βοήθειας για τους σεισμοπαθείς"
Haiti Gets a Penny of Each U.S. Aid Dollar: Information Clearing House

- "Υπάρχουν 10.000 «ΜΚΟ» (Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις) στην Αϊτή, μία για κάθε 900 κατοίκους, αλλά εκτός από τους γιατρούς και νοσηλευτές της Κουβανικής αποστολής οι υπόλοιποι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα μέχρι που έφτασαν οι gringos με τα γεράκια τους, τα πυρηνικά αεροπλανοφόρα τους και, φυσικά, με την 82η αερομεταφερόμενη ταξιαρχία τους
"Disasters are Big Business

- "Ποτέ στα περισσότερα από 20 χρόνια που καλύπτω καταστροφές, δεν μου ήταν τόσο κατάφωρα προφανές το κενό μεταξύ του ισχυρού δυτικοποιημένου κόσμου και των φτωχών σε αξιοθρήνητη κατάσταση ανθρώπων που έχει κινητοποιηθεί να «σώσει"
Aid piling up at UN's 'cold beer' compound as red tape keeps aid From Reaching Haitians While UN Enjoys Cold Beer and Wi-Fi...

- "Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ έχει αγκυροβολημένο ένα σκάφος μυστική φυλακή στα νερά της Αϊτής. Τα τελευταία χρόνια, αυτό το αμφίβιο σκάφος έχει μετατραπεί σε πλωτή μυστική φυλακή και αποτελεί μέρος του δικτύου «μαύρων τοποθεσιών» της CIA που χρησιμεύουν για τις λεγόμενες «βελτιωμένες τεχνικές ανάκρισης». Οι κρατούμενοι κρατούνται σε κλουβιά και υφίστανται τα ίδια πειράματα, όπως στο Γκουαντάναμο.
Pentagon Parks Secret Prison Ship Off Haiti (3)

- "Όλο και περισσότερο φαίνεται ότι η προσπάθεια παροχής βοήθειας στην Αϊτή είναι μια ακόμη επιχείρηση του Πενταγώνου και της CIA. Όπως διδάσκει η ιστορία τόσο το Πεντάγωνο και η CIA είναι κάθε άλλο παρά ανθρωπιστικές οργανώσεις. Είναι στην υπηρεσία αφανισμού ανθρώπων και καταστροφών και όχι διάσωσης θυμάτων φυσικών καταστροφών - αν όντως ο σεισμός στην Αϊτή ήταν φυσικός.
CIA Flying Drone Over Haiti και Report: US weapon test aimed at Iran caused Haiti quake

- "Τα τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου, χρυσού και ιριδίου εξηγούν την μετά το σεισμό κατοχή/εισβολή"

Haiti's Oil, Gold & Iridium Resources Explains the Post Earthquake Occupation/Invasion...

πηγή:

αντιμεταμοντερνισμοί

Ένας Έλληνας - ο Μακρυγιάννης

Γιώργος Σεφέρης

Ένας Έλληνας - ο Μακρυγιάννης

Από τα '26, που έπεσαν στα χέρια μου τα Απομνημονεύματα, ως τα σήμερα, δεν πέρασε μήνας χωρίς να ξαναδιαβάσω λίγες σελίδες τους, δεν πέρασε εβδομάδα χωρίς να συλλογιστώ αυτή την τόσο ζωντανή έκφραση. Μέ συντρόφεψαν σε ταξίδια και σε περιπλανήσεις, με φώτισαν ή με παρηγόρησαν σε χαρούμενες και σε πικρές στιγμές. Στον τόπο μας, όπου είμαστε τόσο σκληρά κάποτε αυτοδίδακτοι, ο Μακρυγιάννης στάθηκε ο πιο ταπεινός αλλά και ο πιο σταθερός διδάσκαλός μου......

Τα γράμματα είναι από τις πιο ευγενικές ασκήσεις κι από τους πιο υψηλούς πόθους του ανθρώπου. Η παιδεία είναι ο κυβερνήτης του βίου. Κι επειδή οι αρχές αυτές είναι αληθινές, πρέπει να μην ξεχνούμε πως υπάρχει μια καλή παιδεία -εκείνη που ελευθερώνει και βοηθά τον άνθρωπο να ολοκληρωθεί σύμφωνα με τον εαυτό του και μια κακή παιδεία -εκείνη που διαστρέφει και αποστεγνώνει και είναι μια βιομηχανία που παράγει τους ψευτομορφωμένους και τους νεόπλουτους της μάθησης, που έχονν την ίδια κίβδηλη ευγένεια με τους νεόπλουτους του χρήματος. Αν ο Μακρυγιάννης μάθαινε γράμματα την εποχή εκείνη, πολύ φοβούμαι πως θα έπρεπε να απαρνηθεί τον εαυτό του, γιατί την παιδεία την κρατούσαν στα χέρια τους οι «τροπαιούχοι του άδειου λόγου», καθώς είπε ο ποιητής, που δεν έλειψαν ακόμη. Δεν επαινώ τον Μακρυγιάννη γιατί δεν έμαθε γράμματα, αλλά δοξάζω τον πανάγαθο Θεό που δεν του έδωσε τα μέσα να τα μάθει........

Πολέμησε, αγωνίστηκε πίστεψε, σακατεύτηκε, αηδίασε, θύμωσε. Αλλά έμεινε -όπως βγαίνει από το γράψιμό του το απελέκητο- πάντα ορθός ως το τέλος: άνθρωπος στο ύψος του ανθρώπου. Δεν έγινε μήτε υπεράνθρωπος μήτε σκουλήκι. Αλήθεια, μια από τις χάρες του Μακρυγιάννη, που γεμίζει αγαλλίαση την ψυχή, είναι αυτό το συναίσθημα, που δεν παύει ποτέ να μας δίνει· το συναίσθημα πως έχουμε στο πλάι μας έναν οδηγό -τόσο ανθρώπινο-, που είναι μέτρο των πραγμάτων και των όντων. Αυτό το ίδιο συναίσθημα που είναι ζυμωμένο με κάθε ελληνική ιδιοσυγκρασία, από τους παμπάλαιους καιρούς που ο Οιδίποδας κατάργησε τη Σφίγγα και τον εφιαλτικό κόσμο της λέγοντας μόνο μια λέξη: ο άνθρωπος.

Ο ελεύθερος άνθρωπος, ο δίκαιος άνθρωπος, ο άνθρωπος ζυγαριά της ζωής -αν υπάρχει μια ιδέα βασικά ελληνική, δεν είναι άλλη. Γεννιέται στα χαράματα της ελληνικής σκέψης· έπειτα τη διατυπώνει μια για πάντα ο Αισχύλος. Όποιος ξεπερνά το μέτρο είναι υβριστής, και ύβρις είναι το μεγαλύτερο κακό που μπορεί να μας συμβεί. Για να μεταχειριστώ τη φρασεολογία του Μακρυγιάννη, οι Έλληνες, από τα παλιά εκείνα χρόνια, είναι στο «έμείς», δεν είναι στο «εγώ». Γιατί μόλις το εγώ γυρέψει να ξεπεράσει το εμείς, αμέσως η Άτη, η αυστηρή μοίρα που φροντίζει για την ισορροπία του κόσμου, το κεραυνώνει. Ολάκερη η αρχαία μας τραγωδία είναι γεμάτη από τα σύμβολα αυτής της ιδέας. Και το σύμβολο που με συγκινεί περισσότερο απ’όλα το βρίσκω στους Πέρσες. Ο Ξέρξης, μας λέει ο παλιός μύθος, νικήθηκε γιατί ήταν υβριστής, γιατί έκαμε αυτή την υπέρογκη πράξη: μαστίγωσε τη θάλασσα. Γι’αυτό βρήκε στη θάλασσα τον όλεθρό του. Σ’αυτό το στοιχείο που μολονότι είναι πάντα ταραγμένο και δεν ήσυχάζει ποτέ, αναζητά πάντα την ισορροπία, το ζύγιασμα......

Πηγή: Γιώργου Σεφέρη, «Δοκιμές», εκδ. Ίκαρος, Αθήναι 1981 (4).
http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/seferis_makrygiannis.html

Οι ξένοι στον τόπο μας ή ξένοι στον τόπο μας

Σαράντος Ι. Καργάκος
Στην Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ ρατσισμός. Υπήρχε -και προ Ψαθά- σουσουδισμός. Κάποιοι «ανερχόμενοι» το «έπαιζαν» αριστοκράτες και μάλιστα ευρωπαίοι αριστοκράτες, και περιφρονούσαν όχι μόνο την ελληνικότητα, αλλά και πάσα άλλη φυλετικότητα.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι προ ετών σε κάποιους «ανεβασμένους» κύκλους «νεοπροοδευτικών» είχαν γίνει συρμός σαν ονειδιστικοί όροι τα «Κατίνα» και «κατινισμός». Ωσάν το λαϊκό όνομα Κατίνα να είχε κάτι μιασματικό!

Την έκφραση του σουσουδισμού αυτού τη βρίσκουμε από παλιά σε πολλές εκφράσεις της ζωής μας, ακόμη και στην ιστορία μας. Σήμερα θρηνούμε όλοι για τη συμφορά που έπληξε την Αϊτή και λησμονούμε ότι κάτι οφείλουμε σ' αυτήν. Και τούτο το «κάτι» το αποκάλυψα το 1971 στη «Γενική Ιστορία» μου, με την οποία μορφώθηκαν ιστορικά τρεις γενεές Ελληνοπαίδων. Απεκάλυπτα τότε ότι ο πρώτος αρχηγός κράτους που αναγνώρισε την ελληνική επαναστατική κυβέρνηση ήταν ο μαύρος Πρόεδρος της Αϊτής Ζαν Πιέρ Μπουαγιέ, πρώην δούλος. Και σημείωνα σε υποσημείωση με πικρία: «Τον άνθρωπο αυτόν όχι μόνο δεν τον έχουμε τιμήσει, αλλά τον έχουμε παντελώς αγνοήσει. Ίσως διότι η μαυρίλα και η πρώην δουλοσύνη του ενοχλούν». Κι έναν χρόνο μετά την πτώση της δικτατορίας συμπλήρωνα: «Ευελπιστούμε ότι ο ελληνικός πνευματικός κόσμος και το ελληνικό κοινοβούλιο θα εγκαταλείψουν τον σουσουδίστικο αριστοκρατισμό τους και θα τιμήσουν τον αγνοημένο αυτόν φιλέλληνα».
Ας έλθουμε όμως τώρα σε ένα άλλο μαύρο πρόβλημα. Εδώ και χρόνια, μετά τον κατακλυσμό των λαθρομεταναστών που πλήττει τη χώρα μας και ο οποίος κατά ένα σημαντικό μέρος εντάσσεται στα ευρύτερα στρατιωτικοπολιτικά σχέδια της Τουρκίας (και όχι μόνον), προτού καν εκδηλωθεί κάποια οργανωμένη αντίδραση, πέρα από κάποια μεμονωμένα περιστατικά, εκδηλώθηκε οργανωμένος, συγκροτημένος, καλά βολεμένος -κυρίως στον Τύπο και σε θέσεις κλειδιά- ένας (υπερφυλετικός τάχα) κραυγαλέος σουσουδισμός: «Ρατσισμός, ρατσισμός! Εκπέμπουμε σήμα κινδύνου! Εν όψει φασισμός!». Κι όλα αυτά εκπορεύονταν από ανθρώπους τόσο εύπορα ρατσιστές, ώστε η οσμή του Έλληνα να τους βρωμά! Ευρωπαίοι γαρ! Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι ο πιο ρατσιστικός χώρος της Ελλάδος είναι το Κολωνάκι και τα πέριξ, όπου τεμπελοσκυλιάζουν όλα τα προοδευτικά «κουμάσια» μας.

Σε αυτόν τον ιερό χώρο (πλατεία Φιλικών βλέπεις!) σχεδιάστηκε και το μεγαλεπήβολο πρόγραμμα της ελληνοποιήσεως των ακαθορίστου αριθμού ξένων που οι πλείστοι διά εισβολής -έστω και χωρίς όπλα- έχουν εισέλθει στη χώρα μας. Διότι πάσα παραβίαση συνόρων θεωρείται εισβολή. Και η οποιαδήποτε ανοχή έναντι του φαινομένου αυτού συνιστά προσβολή. Τώρα, όμως, βρισκόμαστε μπροστά -για να δείξουμε κι εμείς ευρωπαϊκό πρόσωπο- σ' ένα φαινόμενο που οι Γάλλοι ονομάζουν fait accompli (= τετελεσμένο γεγονός). Αν περάσεις από την Ομόνοια κι ακούσεις ελληνική φωνή θα είναι από... Αλβανό! Μόνον η λέξη με τα τρία άλφα, που καθιστά συνονόματους τους Ελληνόπαιδες, συνιστά «ταυτότητα»!

Κατά των ξένων ποτέ δεν έγραψα. Κατά των κοιλιοφρόνων και δουλοφρόνων Ελλήνων έγραψα και γράφω αδιαλείπτως, διότι απλούστατα έχασαν το ελληνικό ήθος. Γι' αυτό άλλωστε πολεμήθηκε τόσο σκληρά από τον προοδευτικό μας σουσουδισμό το βιβλίο μου «Ελληνική Ζωονομία, ήτοι ζωοφυσική μελέτη των συγχρόνων Ελλήνων», που βγήκε το 1986. Πολλοί στις σελίδες του αναγνώρισαν τον εαυτό τους. Στο βιβλίο αυτό σε μια σελίδα έγραψα ότι κάποια στιγμή οι ξένοι θα μας σώσουν. Που δεν είχαν έλθει ακόμα. Διότι, συμπλήρωνα, αυτοί θα δουλεύουν για να καθόμαστε εμείς, αυτοί θα γεννούν και θ' ανατρέφουν παιδιά, διότι εμείς -ως ευρωκατσίβελοι- ανατρέφουμε... σκυλιά. Κι έπεσαν οι ζωόφιλοι να με φάνε...!
Συνεπώς δεν δυσπιστώ προς τους ξένους, ούτε φοβάμαι τους ξένους. Προ πολλών ετών μάλιστα, όταν αρθρογραφούσα στον «Ελεύθερο Τύπο», είχα καταπολεμήσει μια «προοδευτική» άποψη ότι θα τους χρησιμοποιήσουμε όπως οι αρχαίοι Αθηναίοι τους δούλους! Δυσπιστώ όμως -και μάλιστα σφοδρώς- προς τους κατά ταυτότητα Έλληνες. Δυσπιστώ προς την πανσοφία -που συχνά εξελίσσεται σε ουρανομήκη βλακεία- των ιθυντόρων μας. Διότι, όπως έγραφε για κάποιους ο Νίτσε, αντί να έχουν το μυαλό στο κεφάλι, το έχουν στα... πόδια.
Αναδημοσίευση από To Παρόν της Κυριακής - Ημερομηνία δημοσίευσης: 31-01-10

http://lomak.blogspot.com/2010/02/blog-post.html

όλα καλά

Οι καταναλωτές συμπαραστέκονται στον αγώνα των αγροτών!

Απευθείας συναλλαγή καταναλωτών και αγροτών!

Η Διοίκηση της ΒΙΟΖΩ εκφράζει την αλληλεγγύη της στον αγώνα των αγροτών, εκτιμώντας ότι οι στυλοβάτες του πρωτογενούς τομέα τροφής δικαιούνται αξιοπρεπή αμοιβή για τους κόπους τους.

Όταν ακόμη και η Αγγλία παραδέχεται(*) ότι η ενίσχυση της τοπικής παραγωγής βοηθάει την οικονομία της και την προσπάθεια ενάντια στην κλιματική αλλαγή, είναι ηλίου φαεινότερο ότι η πολιτική της παγκοσμιοποίησης απέτυχε να λύσει το πρόβλημα των φτηνών τροφίμων για τους καταναλωτές. Απλά έριξε πολύ κάτω την ποιότητα της διατροφής αυξάνοντας ταυτόχρονα την βουλιμία των καταναλωτών, την εξάρτηση τους και τις τιμές. Γέμισε τον πλανήτη χωματερές και δημιούργησε την κλιματική αλλαγή.

Ποιός ο λόγος να εισάγουμε ξένα προϊόντα, όταν οι παραγωγικές δυνατότητες της χώρας  μας  φτάνουν και περισσεύουν να καλύψουν σχεδόν εξολοκλήρου τις ανάγκες μας;

Ποιός ο λόγος να παίρνουν οι μεγάλες παγκόσμιες εταιρείες κοψοχρονιά τα αγροτικά προϊόντα της Ασίας και της Αφρικής, αφήνοντας ολόκληρους πληθυσμούς στην πείνα, πιέζοντας ταυτόχρονα και το εισόδημα των ελλήνων αγροτών;

Οι μεγάλες κερδοσκοπικές εταιρείες, αγοράζοντας πολύ κάτω του κόστους τα προϊόντα στο χωράφι, πολλαπλασιάζουν την τιμή τους όταν αυτά φτάσουν στο ράφι, αυξάνοντας την αισχροκέρδεια, που είναι γάγγραινα για καταναλωτές και αγρότες.

Η θεραπεία από τη γάγγραινα δεν επιτυγχάνεται με ασπιρίνη!

Είναι καιρός ο γεωργός, ο κτηνοτρόφος, ο ψαράς να έρθουν σε απευθείας συναλλαγή με τον καταναλωτή. Για να έχουν κέρδος και αυτοί, που παράγουν και αυτοί που αγοράζουν το τελικό προϊόν. Στα πρότυπα ενός παραδοσιακού συστήματος, που επίτηδες απαξιώθηκε τις τελευταίες δεκαετίες. Είναι επίσης ζητούμενο να βελτιώσουν την ποιότητα των προϊόντων τους στρεφόμενοι στην φυσική ή βιολογική καλλιέργεια, στην ανακύκλωση των υπολειμμάτων τους, στην κομποστοποίηση. Ο μύθος ότι η βιολογική παραγωγή υπολείπεται της συμβατικής έχει ήδη καταρρεύσει.

Οι καταναλωτές ας στραφούν στην τοπική παραγωγή των ασφαλών και ποιοτικών τροφίμων σε απευθείας σύνδεση με τους παραγωγούς, για να έχουν καλύτερο έλεγχο στο τι τρώνε και πολύ καλύτερες τιμές. Τα μεταλλαγμένα δεν καλλιεργούνται στην Ελλάδα. Η παραγωγή φυσικών και βιολογικών προϊόντων συνεχώς μεγαλώνει.

Επιλέγοντας, τα τοπικά ποιοτικά προϊόντα στηρίζουμε την οικονομία μας, έχουμε μεγαλύτερο έλεγχο στην διατροφή μας, δεν πληρώνουμε το κόστος των εισαγωγών και δεν ενισχύουμε τις πρακτικές αισχροκέρδειας των μεγάλων παγκόσμιων εταιρειών.

ΝΑΙ στα Τοπικά Ποιοτικά Προϊόντα

Αθήνα, 25 Ιανουαρίου 2010

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΒΙΟΖΩ

Ποιος Aμείβεται Περισσότερο ή Ποιος Αμείβεται Λιγότερο;

"Ουκ επ΄Άρτω Μόνo Ζήσεται Άνθρωπος"

Διαβάζοντας αυτές τις ημέρες για την προσφυγή στο ευρωπαϊκό δικαστήριο των υπαλλήλων της ευρωπαϊκής ένωσης που αξιώνουν μεγαλύτερη αύξηση των ιδιαίτερα παχυλών και σχεδόν αφορολόγητων μισθών τους (π.χ. βοηθός τεχνίτη αμείβεται με 4500 ευρώ και πληρώνει φόρο 45 ευρώ), μου ήρθαν στο μυαλό κάποιοι άλλοι άνθρωποι που δεν τους έμοιαζαν.
......
Θυμήθηκα την ταινία "Η Γειτονιά των Καταφρονεμένων"
του Κουροσάβα που είχα δει πριν πολλά χρόνια στη μικρή
πόλη που ζούσα.
Ακόμη θυμάμαι τη γαλήνη και τη συγκίνηση που με κατέκλυζε και τη δεύτερη και την τρίτη φορά που την ξαναέβλεπα.
Έχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη μου η σκηνή με τον γέροντα και το παιδί που παρουσίαζε η ταινία σε μια φτωχογειτονιά της Ιαπωνίας να κάθονται στο δρόμο και
να οραματίζονται πύργους, φορεσιές και εδέσματα και να είναι πανευτυχείς μέσα στα χαρτόκουτα στο δρόμο που κοιμόντουσαν και με την τροφή από τα σκουπίδια που γευόντουσαν.

Πριν κάμποσο καιρό αφιέρωμα της κρατικής τηλεόρασης για τη Βίκυ Μοσχολιού παρουσίαζε τη μεγάλη λαϊκή τραγουδίστρια να αναπολεί με νοσταλγία την περίοδο που παιδί ζούσε με την πολυμελή (δεκαμελή) οικογένειά της σε σπίτι με ένα μόνο δωμάτιο και μεγάλη φτώχεια, αλλά με πολλή αγάπη και να δηλώνει ότι τη θεωρούσε ως την πιο πλούσια και ευτυχή περίοδο της ζωής της.

Το Φεβρουάριο του 2006 στο φεστιβάλ Βερολίνου για ταινίες
μικρού μήκους με θέμα το φαγητό και την πείνα προβλήθηκε και βραβεύτηκε η 6λεπτη ταινία: http://www.cultureunplugged.com/play/1081/Chicken-a-la-Carte
Η ταινία δείχνει μια πολυμελή οικογένεια να τρέφεται
με τα αποφάγια ενός ταχυφαγείου και θέτει το θέμα της ανισότητας των ανθρώπων και το ερώτημα πώς είναι δυνατόν να πεθαίνουν άνθρωποι από πείνα σ έναν
κόσμο υπεραφθονίας και επιδεικτικής σπατάλης της τροφής. .
.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η ευγνωμοσύνη της οικογένειας για τον «επιούσιο άρτο» και η πνευματικότητα με την οποία διαπαιδαγωγούνται τα παιδιά της οικογένειας να σέβονται την τροφή από τα αποφάγια των άλλων.

Τα παραπάνω είναι παραδείγματα ανθρώπων στερημένων εξωτερικά αλλά πλούσιων εσωτερικά. Ανθρώπων που αποδεικνύουν με τη στάση τους στη ζωή το βιβλικό «ουκ επί άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος».

Ποιος Αμείβεται Περισσότερο ή Ποιος Αμείβεται Λιγότερο;

«Ένα πολύ μεγάλο μέρος του είδους μας σε όλο τον πλανήτη ζει σήμερα απείρως καλύτερα απ' όπως ζούσε πριν 100 χρόνια, πριν 1.000 χρόνια και πριν 3.000 χρόνια. Ζει καλύτερα σε βάρος αυτών που δεν ζουν καθόλου καλύτερα» γράφει στο εξαιρετικό άρθρο του στην Ελευθεροτυπία ο Γ. Παπαδόπουλος-Τετράδης, βλ. .http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=117305

«Ένα μικρό μέρος του είδους μας αμείβεται και χρηματίζεται πολύ περισσότερο από άλλους. Εξαγοράζεται ώστε να συνεχίζεται η εκμετάλλευση των άλλων» θα μπορούσαμε να προσθέσουμε.

Μεγαλοστελέχη τραπεζών, υπάλληλοι του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, μεγαλοδημοσιογράφοι, μεγαλοστελέχη επιχειρήσεων, μεγαλογιατροί, τα λεγόμενα golden boys, αμείβονται και χρηματίζονται προκλητικά άνισα σε σχέση με τους υπόλοιπους εργαζόμενους.

Διαφθορά, σκάνδαλα, κρυφές ατζέντες και διγλωσσία τραπεζών, ευρωπαϊκής ένωσης (βλ. Ευρωπαϊκή Ένωση) ιδιοκτητών ΜΜΕ, μεγάλων εταιριών, φαρμακοβιομηχανιών παραμένουν στο απυρόβλητο.

Για παράδειγμα, στο πρόσφατο σκάνδαλο της λεγόμενης πανδημίας της γρίπης, βλ. Ψήφισμα Ε.Ε να Ερευνηθεί το Σκάνδαλο της «Πανδημίας» και οι Διασυνδέσεις του ΠΟΥ, οι μεγαλογιατροί σύρθηκαν στο παιχνίδι των φαρμακοβιομηχανιών και οι λίγοι απ΄αυτούς που διαχωρίστηκαν δημόσια τόκαναν μετά από αποκαλύψεις στο διαδίκτυο (βασισμένες σε δημοσιεύσεις εναλλακτικών πηγών ενημέρωσης) για το φιάσκο των εμβολίων και την αναποτελεσματικότητα και τους κινδύνους του Ταμιφλού,
βλ. Θάνατοι και Αρρώστια από Ταμιφλού - Γιατί Σωπαίνουν οι Ειδικοί;

Χαρακτηριστική της εξαγοράς των μεγαλοδημοσιογράφων είναι η ιστορική δήλωση του David Rockefeller:

"Είμαστε ευγνώμονες στην Washington Post, τους New York Times, το περιοδικό Times και άλλες μεγάλες εκδόσεις των οποίων οι διευθυντές έχουν συμμετάσχει στις συνεδριάσεις μας και έχουν σεβαστεί τις υποσχέσεις διακριτικότητάς τους για σχεδόν σαράντα έτη.

Θα ήταν αδύνατο για μας να αναπτύξουμε το σχέδιό μας για τον κόσμο εάν έπεφταν επάνω μας τα φώτα της δημοσιότητας κατά τη διάρκεια εκείνων των ετών. Ο κόσμος είναι τώρα πιο μπερδεμένος και έτοιμος για μια παγκόσμια κυβέρνηση.

Η υπερεθνική κυριαρχία μιας διανοητικής ελίτ και των παγκόσμιων τραπεζιτών είναι σίγουρα προτιμότερη από τις δημοκρατίες των περασμένων αιώνων." David Rockefeller - Wikiquote 
 Βλ. και Κατασκευαστικοί Κολοσσοί και Πόλεμοι- Μια Ιστορική Μαρτυρία

Συμπερασματικά

Μήπως τελικά για αρκετούς από μας το ζήτημα δεν είναι να αμειβόμαστε περισσότερο;
Μήπως η μεγαλύτερη αμοιβή μας δεν συνεπάγεται και καλύτερη ποιότητα της ζωής μας;

Μήπως η μεγαλύτερη αμοιβή μας είναι η σιωπηλή εξαγορά μας και η συνενοχή μας;
http://agisgios2.blogspot.com/2010/01/blog-post_09.html
.

Γερμανικές οφειλές προς την Ελλάδα για την ναζιστική Κατοχή

Το Δ.Σ . του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, απέστειλε πρός τόν νέο Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά επιστολή στήν οποία αναφέρεται στις οφειλές της Γερμανίας, εξαιτίας των τεράστιων ζημιών που προκάλεσαν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στή χώρα μας.

Η επιστολή αυτή έρχεται στή δημοσιότητα σέ μία κρίσιμη για την οικονομία της χώρας στιγμή και ενώ η Γερμανία προκλητικά επιτίθεται μέσα από δηλώσεις αρμοδίων πολιτικών της κατά της αξιοπρέπειας τού Ελληνικού λαού, μέ αφορμή τη δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας.
Μέ ενδιαφέρον αναμένεται η θέση την οποία θά λαβει τώρα τό κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολιτευσης τό οποίο σαν κυβέρνηση της χώρας δέν τόλμησε νά θέσει τό θέμα προς τούς Γερμανούς εταίρους μας στήν ΕΕ, παρά τις συνεχείς εκκλήσεις τού Εθνικού Συμβουλίου, τό οποίο οι αρμόδιοι υπουργοί της ΝΔ απαξιούσαν ακόμη καί νά συναντήσουν γιά τό θέμα κατά την πρόσφατη νεοδημοκρατική περίοδο διακυβέρνησης.
Το κείμενο της επιστολής:

Κύριε πρόεδρε,
Ενώ η Γερμανίδα καγκελάριος και ο Γερμανός υπουργός των Οικονομικών δηλώνουν προκλητικά ότι η Γερμανία δεν θα πληρώσει τα λάθη των ελληνικών κυβερνήσεων για ν’ αντιμετωπίσει η Ελλάδα την οικονομική κρίση, η Αμερικανική Εταιρεία Στρατηγικών Προβλέψεων διαπιστώνει ότι η έκταση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης προς τη χώρα μας εξαρτάται από τη στάση της Γερμανίας, η οποία διαφαίνεται αρνητική. Και τούτο ενώ η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος οφειλέτης προς την Ελλάδα, αφού δεν έχει ακόμα καταβάλει τις οφειλές της εξαιτίας των τεράστιων ζημιών που προκάλεσαν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, τόσο στην οικονομική υποδομή της χώρας όσο και στον ελληνικό πληθυσμό.
Για τους λόγους αυτούς η ελληνική κυβέρνηση πρέπει επιτέλους να ζητήσει από τη γερμανική:

1) Την καταβολή της αποζημίωσης που μας επιδίκασε η Διεθνής Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (7.100 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, αγοραστικής αξίας 1958) με τους τόκους.

2) Την εξόφληση του κατοχικού δανείου (3.500 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, με τους τόκους).

3) Την καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα της θηριωδίας των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής.

4) Την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών, που Γερμανοί αξιωματικοί αφαίρεσαν από τα μουσεία μας και τους αρχαιολογικούς μας χώρους.

Οι αναβολές που εξασφάλισε η Γερμανία για την εξόφληση των πολεμικών χρεών της έληξαν το 1995. Επομένως οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν τεράστια ευθύνη που από τότε μέχρι σήμερα δεν επιδίωξαν την είσπραξη των παραπάνω οφειλών και αν δεν το κάνουν και σήμερα, που η πατρίδα μας κινδυνεύει να χρεοκοπήσει, οι ευθύνες τους γίνονται ακόμα μεγαλύτερες και σίγουρα θα λογοδοτήσουν για τη στάση τους αυτή στον ελληνικό λαό…
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μανώλης Γλέζος,
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Γεώργιος Μαγκάκης,
Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: Ευάγγελος Μαχαίρας.
Τα μέλη του Δ.Σ.: Δημήτρης Αλευρομάγειρος – αντιστράτηγος ε.α., Ιγνάτιος Αξιώτης, Δαμιανός Βασιλειάδης, Στέλιος Ζαμάνος, Στέφανος Ληναίος, Γιάννης Μαύρος, Μάκης Μπαλαούρας, Λίτσα Παπαϊωάννου, Δημήτρης Παπαχρήστος, Χαράλαμπος Ρούσας, Αριστομένης Συγκελάκης, Χρήστος Τζιτζιλώνης, Β. Πριόβολος, Κ. Τουμασάτος.
Πηγή ‘Εμπροσθοφύλακας’

Συνεδρίαση της ΓΣ των Ηνωμένων Εθνών

Ο λόγος του Έλληνα μόνιμου αντιπροσώπου στον ΟΗΕ.
        «Πριν ξεκινήσω, θέλω να σας πω κάτι για τον Μέγα Αλέξανδρο. Όταν δάμασε τον Βουκεφάλα, κατά τον γυρισμό του και περνώντας τον Αξιό και  βλέποντας το νερό, σκέφτηκε ότι ήταν μια καλή ευκαιρία για μπάνιο.
 Έβγαλε λοιπόν τα ρούχα του, τα ακούμπησε στον βράχο και μπήκε στο νερό. Όταν βγήκε και θέλησε να ντυθεί, τα ρούχα του είχαν εξαφανιστεί.
        Τα είχε κλέψει ένας Σλάβος της Μακεδονίας.»

  Τότε πετάχτηκε οργισμένος ο Σλαβομακεδόνας εκπρόσωπος της ΠΓΔΜ κι άρχισε να φωνάζει «Τι είναι αυτά που λες; Οι Σλάβοι δεν ήταν εκεί,τότε.»
   Οπότε ο Έλληνας εκπρόσωπος χαμογέλασε και είπε: «Τώρα που το ξεκαθαρίσαμε αυτό, μπορώ να ξεκινήσω την ομιλία μου...»!

Μου στάλθηκε με μέιλ ως αληθινό γεγονός μα χωρίς χρονολογία. Γνωρίζει κανείς κάτι γι αυτή τη στιχομυθία στον ΟΗΕ;  Πάντως αν είναι αληθινή, πρέπει να μάθουμε το όνομα του διπλωμάτη μας, άξιος!

Γράμμα στον πρωθυπουργό από 85χρονη Ηπειρώτισσα

Ηγουμενίτσα, 14 Ιανουαρίου 2010
Κύριε πρωθυπουργέ,
Επήρα την απόφαση να σου γράψω λίγες συμβουλές, αν και δεν ξέρω πολλά γράμματα. 
Είμαι 85 χρονών, από τη Θεσπρωτία της Ηπείρου, ακούω και βλέπω την τηλεόραση, όπου είναι τόσο χρέος και τόση ακρίβεια. Αν θέλεις παιδάκι μου να γραφτείς στην Ιστορία, να βάλεις μαχαίρι πρώτα στους υπουργούς και στους βουλευτές και ύστερα στο Δημόσιο. Να κόψεις τις μισές τις συντάξεις και τους μισθούς και να δώσεις στους αγρότες και στους κτηνοτρόφους, γιατί χωρίς αυτούς δεν ζούμε.

Φταίνε οι πρώτες κυβερνήσεις, όπου έβαλαν στο Δημόσιο αγράμματους με τη σκούπα και εφτάσαμε εδώ. Ποιος θα δουλέψει να τους πληρώνει; Εμείς που δουλεύαμε, τώρα γεράσαμε και δεν μπορούμε.
Να κόψεις τις καφετέριες της νύχτας. Γιατί όλοι οι νέοι φεύγουν το βράδυ και γυρίζουν το πρωί, άλλα μεθυσμένα, άλλα σκοτωμένα, χάσαμε τα παιδιά απ' όλα. Τη νύχτα διασκεδάζουν και την ημέρα κοιμούνται. Να κόψεις και τις συντάξεις στις πολύτεκνες. Οι βάβες παιδιά δεν κάνουν, να τις δώσετε στις νέες να κάνουν παιδιά και να τα μεγαλώσουν. Οι βάβες παίρνουν σύνταξη του ΟΓΑ. Γιατί να πάρουμε διπλή, κόψε τις διπλές συντάξεις. 

Από το '40 μέχρι το '50, είχαμε καταστραφεί από τους πολέμους και οι οικοδόμοι του '50 εδούλεψαν και έφτιαξαν δρόμους, σχολεία και ιδρύματα με τα χέρια. Γιατί δεν υπήρχαν μηχανήματα, με κασμά και φτυάρι, με τον τενεκέ στην πλάτη κουβαλούσαν τα μπετά και ρίχναν πλάκες. Αλλοι έφυγαν παράκαιρα, δεν έκλεισαν τα 50, έφυγαν με την πλάτη πληγιασμένη, και άλλοι ζούνε ανάπηροι και παίρνουν σύνταξη 500 και 600 και οι καρεκλάδες παίρνουν διπλές και τρίδιπλες. Δεν είναι αδικία μεγάλη;
Μαζεύτηκαν, άλλοι στην Αθήνα σαν τα πρόβατα στην στρούγκα και τα παιδιά όλα στα γράμματα. Πώς θα ζήσουν αν δεν δουλέψουν; Κόψε τη μισή την καρέκλα για να πάνε στα χωριά τους, να δουλέψουν, να ιδούν πώς βγαίνει το φράγκο. Ηθελα να σου γράψω πολλά, αλλά δεν μπορώ, δεν γράφονται, επάθαμε πολλά.
Χρόνια πολλά και καλή χρονιά,

Αλεξάνδρα Δημητρίου 
πηγη:

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=123511

Πωλούνται αποδείξεις...

πενία και οικονομική κρίση τέχνας κατεργάζεται !!!

Αυξέντιος Καλανγκός - Ο Ελληνας σωτήρας των φτωχών παιδιών!

Ο καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλανγκός, ο καλύτερος μαθητής του Μαγκντί Γιακούμπ, αποτελεί ένα ζωντανό μήνυμα ελπίδας ότι η ανθρωπιά δεν έχει χαθεί.

Το όνομά του έχει συνδεθεί με τη σωτηρία πολλών καρδιοπαθών στο Λίβανο, στη Γεωργία, στη Σερβία, στην Κύπρο, στην Ινδία, στο Μαρόκο, στην Αλγερία, στο Μαυρίκιο, στη Μοζαμβίκη, στην Ερυθραία, στο Κιργιστάν, στη Μαδαγασκάρη, στη Βενεζουέλα, στην Ουκρανία και στην Μποτσουάνα.

Ο Ελληνας καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλανγκός δεν απέκτησε τυχαία τον τίτλο του «γιατρού των φτωχών παιδιών»..

Στα 23 του αποφοίτησε από την Αμερικανική Ιατρική Σχολή της Κωνσταντινούπολης και στα 40 του έγινε τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Αργότερα ήταν ο καλύτερος μαθητής του κορυφαίου καρδιοχειρουργού Μαγκντί Γιακούμπ.

Ιδρυτής του φιλανθρωπικού ιδρύματος «Καρδιές για όλους», ο Ελληνας γιατρός από την Πόλη μαζί με την ομάδα του δεν κάνει τίποτα άλλο από το να χειρουργεί καθημερινά δωρεάν όλα τα παιδιά στις φτωχές συνοικίες του κόσμου, μόνο και μόνο για να ξαναδεί το χαμόγελο στα χείλη τους.

«Μπορεί να ακουστεί κοινότυπο, αλλά είναι αλήθεια: η μόνη μου ανταμοιβή είναι το χαμόγελο των παιδιών που έχω σώσει και η χαρά που νιώθουν οι οικογένειές τους. Αυτά μου αρκούν» λέει περήφανος μιλώντας στην «Espresso».

Ζει στην Υεμένη, αλλά οπουδήποτε στο κόσμο κι αν τον χρειαστούν, δηλώνει παρών. Δουλεύει δεκαοχτώ ώρες τη μέρα, όμως όπως λέει δεν κοιτάει ποτέ το ρολόι του: «Στην Υεμένη, που είναι η βάση μου, χειρουργώ κάθε μήνα περίπου σαράντα με πενήντα περιστατικά.

Οταν ταξιδεύω για φιλανθρωπικό σκοπό, είμαι ικανός να χειρουργήσω περίπου πενήντα περιστατικά μέσα σσε δέκα μέρες, για να αυξήσω τον αριθμό των παιδιών που περιμένουν μήνες και χρόνια να υποβληθούν σε επέμβαση.

Υπερβαίνω τις δυνάμεις μου. Δουλεύω περίπου δεκαοχτώ ώρες την ημέρα και τα Σαββατοκύριακα».


«Πιστεύω στον Θεό»

Ο πρώτος άνθρωπος που του έδειξε το δρόμο της φιλανθρωπίας ήταν -όπως μας αποκαλύπτει ο ίδιος- ο πατέρας του, κορυφαίος παθολόγος στην Κωνσταντινούπολη: «Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι ότι ο πατέρας μου μου έλεγε να αφουγκράζομαι τον πόνο των ανθρώπων και ειδικά αυτών που ζούνε στη φτώχεια».

Τον ρωτάμε αν πιστεύει στον Θεό. Αν έχει κάποια βάση αυτό που λέμε όταν κινδυνεύει κάποιος δικός μας άνθρωπος: «Ο Θεός να βάλει το χέρι του».

Η απάντησή του είναι αφοπλιστική: «Πρέπει να ξέρετε πως κάθε φορά που χειρουργώ πάνω από το χειρουργικό τραπέζι δεν κάνω τίποτα άλλο από το να επικαλούμαι τον Θεό». Και συνεχίζει συγκινημένος: «Αμέσως μετά, όταν όλα πάνε καλά, σε κάθε ευκαιρία θαυμάζω το έργο του Θεού πάνω σε μας τους ανθρώπους. Ναι, λοιπόν, πιστεύω στον Θεό. Αλλωστε, ο παππούς μου ήταν ιερέας».

Ερχεται όμως κάποια στιγμή στη ζωή, όπως μας λέει ο κ. Καλανγκός, που όλοι οι άνθρωποι νιώθουν πως κάποια πράγματα είναι υπεράνω των δυνάμεών τους: «Θυμάμαι πριν από εννιά χρόνια είχα χειρουργήσει ένα δύσκολο περιστατικό στη Μοζαμβίκη.

Ενα παιδί 3 ετών με καρδιακή ανεπάρκεια, το οποίο όμως απεβίωσε τρεις ημέρες μετά την επέμβαση και ενώ νοσηλευόταν στην εντατική μονάδα. Οταν πήγα να συζητήσω τις αιτίες του θανάτου με τη μητέρα του, έμαθα έκπληκτος ότι αυτή η γυναίκα ήταν έγκυος 7 μηνών και μόλις πριν από δύο μήνες είχε χάσει και τον σύζυγό της.

Είχε, λοιπόν, πουλήσει τα πάντα για να μπορέσει να μεταφέρει το άρρωστο παιδί της από το χωριό στην πρωτεύουσα, στο ιατρικό μας κέντρο, ενώ ταυτόχρονα την είχαν εγκαταλείψει φίλοι και συγγενείς. Το κλάμα και ο πόνος αυτής της γυναίκας που δεν είχε χρήματα ούτε για να θάψει το παιδί της με έκαναν να καταλάβω, με τον πιο σκληρό τρόπο, τι σημαίνει ζωή.

Της έδωσα αμέσως όλα μου τα χρήματα, όλο μου το μισθό και ζήτησα από τον διευθυντή του ιατρικού κέντρου να της δώσει δουλειά στο μαγειρείο της μονάδας, όπως και έγινε. Σήμερα είναι ευτυχισμένη. Γέννησε τελικά δύο παιδάκια και συνεχίζει μέχρι σήμερα να δουλεύει στο ίδιο κέντρο.

Είναι αυτές οι συνθήκες στις χώρες του Τρίτου Κόσμου που μου δίνουν την εντύπωση πως ορισμένα πράγματα εξακολουθούν να είναι "υπεράνω των δυνάμεών μου", όμως ποτέ δεν λυγίζω.

Βέβαια, για να αλλάξουν οι συνθήκες ζωής και το βιοτικό επίπεδο σε αυτές τις χώρες πρέπει οι μεγάλες δυνάμεις να δουν διαφορετικά τις αιτίες της φτώχειας».


Η ευτυχία της προσφοράς

Παρά το γεγονός ότι έχει βραβευτεί δεκάδες φορές από διεθνείς οργανισμούς και ιδρύματα, όπως ο ίδιος λέει, δεν έχει αλλάξει ούτε στο ελάχιστο τις συνήθειές του και το χαρακτήρα του: «Σας λέω μετά λόγου γνώσεως πως όλα αυτά τα χρόνια όσο ακριβώς προχώρησα σε επιστημονικό και σε φιλανθρωπικό επίπεδο, άλλο τόσο προσπαθώ να είμαι ταπεινός, και αυτό είναι το μεγαλύτερο ιδανικό στη ζωή».

Τι κι αν έχει θυσιάσει το χρόνο του και την οικογενειακή του ζωή; Εκείνο που έχει σημασία -όπως λέει- είναι να είσαι χρήσιμος για τον διπλανό σου. Αυτό προσπαθεί να μεταλαμπαδεύσει και στα δύο παιδιά του - τις ελάχιστες ώρες που είναι κοντά τους.

Ομως, ο Αυξέντιος Καλανγκός δεν έχει μόνο τον Κωνσταντίνο και τον Αλέξανδρο. Εχει σαν παιδιά του 9.000 φτωχά αγγελούδια που δεν είχαν πρόσβαση στη δημόσια και δωρεάν υγεία των χωρών που ζούσαν, στα οποία χάρισε αφιλοκερδώς το δικαίωμα να αναπνέουν και να μπορεί η καρδούλα τους να χτυπάει κανονικά.

Συνεχιστές του φιλανθρωπικού και του επιστημονικού έργου του ευτυχώς -όπως λέει- υπάρχουν, κι είναι όλοι.