3ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΟΜΙΚΣ ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ

FearfulSymmetry:Κόμικς, Πολιτική και Νέες Τεχνολογίες

Το Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας και η ερευνητική ομάδα για την Ιστορία και Θεωρία των Κόμικς ICONOTOPIA ανακοινώνουν το Τρίτο Συνέδριο του Τμήματος για την Ιστορία και Θεωρία των Κόμικς, με τίτλο: "FearfulSymmetry: Κόμικς, Πολιτική και Νέες Τεχνολογίες",

από

30 Οκτωβρίου έως 1 Νοεμβρίου 2009

στη Μυτιλήνη.

διαβάστε περισότερα:
http://cilab-server.aegean.gr/3rdComicsConference/

Για πρώτη φορά άκουσαν στον ΟΑΣΕ περί Πομάκων στην Ελλάδα

Αν θέλεις το παιδί σου να διοριστεί κάπου, θα είσαι μαζί μας, θα ακούσεις εμάς, θα ακολουθείς την γραμμή», έτσι λένε κι εκβιάζουν τον κόσμο στην ορεινή περιοχή αποκαλύπτουν, καταγγέλλοντας τον διχαστικό ρόλο του τουρκικού προξενείου στην περιοχή

Ο Iμάμ Αχμέτ, υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων του Πανελλήνιου Συλλόγου Πομάκων περιγράφει την εμπειρία του από την συμμετοχή του στην Πομακική αντιπροσωπεία που συμμετείχε στην σύνοδο του ΟΑΣΕ στην Βαρσοβία της Πολωνίας (30-09-2009), όπου με πολύ σθένος, με την θέληση να σταματήσει αυτό το τροπάρι των πιέσεων από τους τουρκογενείς και να καταγραφεί μια άλλη μορφή εκφοβισμού στο εσωτερικό της μειονότητας που εκπορεύεται από το τουρκικό κράτος και την διπλωματική του αντιπροσωπεία στην Κομοτηνή. Η αποκαλυπτική συνέντευξη μεταδόθηκε από την χθεσινή εκπομπή «Πολιτικό ταγκό» του ράδιο Χρόνος 87,5fm και αποτελεί ένα ντοκουμέντο του πως θα κινούνται σε διεθνή φόρα πλέον οι Πομάκοι της Ελλάδας, μέσω των οργανωμένων συλλόγων τους, προκειμένου όσοι ασχολούνται με τις μειονότητες της Ελλάδας να τους λαμβάνουν σοβαρά υπ’ όψιν ως ισότιμους συνομιλητές.

Έχουμε συνηθίσει χρόνια τώρα σε συνόδους που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και όλα αυτά να συμμετέχουν μόνο κάποιες αντιπροσωπίες που έχουν να κάνουν με την ομοσπονδία των ΔυτικοΘρακιωτών «Τούρκων» Ευρώπης, με κάποιες άλλες ομοσπονδίες, όπως αυτή την Κωνσταντινούπολης, για πρώτη φορά πήγατε εσείς;
-Όπως είπατε μέχρι και πέρυσι ακουγόταν μόνο αυτές οι ομοσπονδίες και οι σύλλογοι. Πέρυσι και φέτος, ειδικά φέτος, εκπροσωπηθήκαμε στην ΟΑΣΕ σαν Πανελλήνιος Σύλλογος Πομάκων, είπαμε φυσικά τις απόψεις μας, είπαμε ότι η μειονότητα δεν είναι μόνο τουρκογενείς αθίγγανοι (Ρωμά), υπάρχουν και οι Πομάκοι, έχουν και αυτοί τα προβλήματα τους.

Που βέβαια καταπιέζονται με πολλούς τρόπους οι Πομάκοι, δεν είναι μόνο….
-Φυσικά και πιέζονται, ειδικά η πίεση που ασκεί το τουρκικό κράτος διά μέσω του προξενείου είναι πρωτοφανής και σχεδόν παντού, και στους Πομάκους και στους Μουσουλμάνους.

Τί σας λένε δηλαδή κ. Ιμάμ, ότι εσείς δεν υπάρχετε, υπάρχουμε μόνο εμείς;
-Αυτό ακριβώς. Ότι υπάρχει μια μειονότητα και είναι μόνο τουρκική. Δεν είναι σωστό αυτό, αρνούνται δηλαδή την ύπαρξη 50 χιλιάδων ανθρώπων που μιλούν μια διαφορετική γλώσσα, έχουν διαφορετική κουλτούρα, άλλα ήθη και έθιμα, καμία σχέση με τους λαούς της Ανατολής και όμως αυτοί επιμένουν και εκεί στην Βαρσοβία τα ίδια πράγματα είπαν, ότι υπάρχει μόνο μια μειονότητα και είναι «τουρκική».

Αυτοί είπαν τα δικά τους. Σας δόθηκε η δυνατότητα να μιλήσατε, τι τους είπατε;
-Μας δόθηκε βέβαια και είπαμε ότι η καταπίεση που δεχόμαστε για την αφομοίωση των Πομάκων είναι απαράδεκτη και αφόρητη και σε όλους τους τομείς, από την παιδεία, από τα ήθη και τα έθιμα, σε καθημερινή βάση, ακόμη και εχθές γινόταν στον κάμπο το έθιμο μαχιγιά που καμία σχέση δεν έχει με αυτά, είναι απλώς προπαγανδιστικό και να γιορτάσουν την νίκη τους για την επιτυχία που είχαν στις εκλογές.

Η αντιπροσωπεία, όταν είπατε εσείς τις δικές σας σκέψεις και απόψεις, ότι είμαστε και εμείς εδώ, θέλουμε τα δικαιώματα μας, δεν μπορούν να μας τα στερούν. Πως το δέχτηκε αυτό το γεγονός;
-Έγινε και ένα επεισόδιο. Μόλις τελείωσε ο την ομιλία του ο κ. Σερήφ Μουσταφά, ήρθε ο απεσταλμένος της τουρκικής πρεσβείας και μας ζήτησε το λόγο για τον οποίο στιγματίζουμε την Τουρκία. Ο κ. Σ. Μουσταφά που ομιλεί γερμανικά του απάντησε στην γλώσσα αυτή κι εκείνη την στιγμή ήρθαν από την ελληνική πρεσβεία οι Έλληνες διπλωμάτες και οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να ζητήσουν συγνώμη.

Δηλαδή επιχειρήθηκε μια προσπάθεια εκφοβισμού ακόμη και μέσα στην αίθουσα εκεί…που υποτίθεται παλεύουν για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
-Βεβαίως. Η διευθύνουσα κυρία Φλοριάν Χόχενμπερκ της συνάντησης, ήρθε και ζήτησε και η ίδια συγνώμη γιατί δεν μας προστάτευσε ακόμη και εκεί στην έδρα του ΟΑΣΕ.

Δηλαδή επιχειρήθηκε μια προσπάθεια τρομοκρατίας ακόμη και μέσα σε εκείνη την αίθουσα στο στυλ ότι υπάρχουμε μόνο εμείς, δεν υπάρχουν άλλοι, πρέπει να εξαφανιστούν από τον χάρτη…
-Να σας πω, μέχρι τώρα το έπαιζαν μονότερμα, βέβαια με την ανοχή και της Ελλάδος που δεν μπαίνει δυναμικά στο θέμα, ειδικά των Πομάκων.

Δεν υπήρχε Έλληνας πρέσβης εκεί μέσα;
-Βέβαια και τον ευχαριστούμε και πάρα πολύ, μας συμπαραστάθηκε ο άνθρωπος σε όλα, παρενέβη εκεί μέσα και αναγκάστηκαν οι Τούρκοι μέσα εκεί να ζητήσουν και συγνώμη, και από την Ελληνική αντιπροσωπεία αλλά και από την διευθύνουσα του φόρουμ.

Είχαν μάθει φυσικά να περνούν τις δικές τους απόψεις χωρίς να υπάρχει αντίλογος, δεν υπήρχε και μια δυναμική στάση της Ελληνικής πολιτείας από εδώ, αλλά ούτε και εκπρόσωποι των Πομάκων, όπως και των Ρωμά πρέπει να παραβρίσκονται σε τέτοιες εκδηλώσεις.
-Φυσικά, οι καημένοι αυτοί ακόμη δεν εκπροσωπούνται.

Θα περιμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε αν αυτά που είπατε εκεί, θα καταγραφούν και στο μνημόνιο που βγάζει η σύνοδος αυτή κατά καιρούς.
-Όταν πήγαμε εκεί για να λάβουμε μέρος στην συζήτηση, ο υπεύθυνος της ασφαλείας που ήταν για όλους, για πρώτη φορά άκουγε την λέξη «Πομάκος». Ήρθε μας ρώτησε ποιος είμαι, γιατί εγώ υπέγραψα την αίτηση για να μας χορηγηθούν οι κάρτες εισόδου και ήρθε και είπε «Πομάκος φίλε πρώτη φορά ακούω στην Ευρώπη ότι υπάρχουν και Πομάκοι». Ήταν έκπληκτος, έγινε δηλαδή κι αυτό, ήρθε και με ρώτησε από πού είμαστε, ποιους εκπροσωπούμε, ο άνθρωπος δεν ήταν ενημερωμένος. Με την φυσική μας παρουσία ακούστηκε και στον ΟΑΣΕ ότι υπάρχουν και Πομάκοι στην Ελλάδα!

Αυτή την στάση θα έχετε από εδώ και τώρα σε όσες συνεδριάσεις γίνονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, δηλαδή να ακούγεται και η δική σας άποψη, εκτός από αυτών που προσπαθούν να μας επιβάλουν κάποια σχέδια ότι η μειονότητα είναι μια και είναι Τουρκική;
-Αυτό δεν πρόκειται να περάσει. Εμείς σαν σύλλογος καθημερινά μεγαλώνουμε, είμαστε γύρω στα 300 άτομα αυτή την στιγμή, έχουμε βάλει στόχο πολύ πιο ψηλό και θα προσπαθήσουμε, όχι μόνο στον ΟΑΣΕ αλλά παντού. Να ακουστούμε και εδώ στην Ελλάδα ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα όπως τα λένε από την άλλη πλευρά, ότι δήθεν όλοι εδώ είναι Τούρκοι και με αυτό τον τρόπο και οι Έλληνες δυσπιστούν. Σκέφτονται ίσως νάναι κι έτσι. Εμείς θα αποδείξουμε το αντίθετο, σιγά-σιγά έχουμε πάρει και αποφάσεις, θα βγούμε δυναμικά με εκδηλώσεις με την ευκαιρία να ανακοινώσω ότι στις 6 Νοεμβρίου διοργανώνουμε μια εκδήλωση αφιέρωμα στον μεγάλο Πέρση και ανατολίτη φιλόσοφο Τζελαλετίν Ρουμί «Μεβλανά», θα τον τιμήσουμε σαν σύλλογος Πομάκων, στην Κομοτηνή και καλώ να προμηθευτούν όσοι από τους ακροατές σας επιθυμούν να παραβρεθούν, προσκλήσεις από τον σύλλογο μας.

Δέχεστε πιέσεις καθημερινά, από πολιτικούς, από αυτοδιοικητικούς, από πολίτες άλλους;
-Φυσικά υπάρχουν και τέτοιες πιέσεις, θα σας πω ένα παράδειγμα. Τα παιδιά μας βγάζουν πανεπιστήμιο είτε εδώ στην Ελλάδα είτε στην Τουρκία. «Αν θέλεις το παιδί σου να διοριστεί κάπου, θα είσαι μαζί μας, θα ακούσεις εμάς, θα ακολουθείς την γραμμή», έτσι μας λένε.

Που να διοριστεί στην Τουρκία;
-Έχουν διορίσει γύρω στα 500-600 άτομα στα παράνομα φροντιστήρια που κάνουν, κοπτικής-ραπτικής, πληροφορικής, σε παιδικούς σταθμούς, σε διάφορα κατηχητικά, εδώ στην Ξάνθη είναι πάνω από 100 και βάζουν δασκάλους, καθηγητές και τα λοιπά. Καταλαβαίνετε ότι είναι μέσα πίεσης και καταπίεσης του πληθυσμού, ειδικά πάνω στα χωριά, ίσως κάτω στην πόλη και στον κάμπο είναι διαφορετικά, αλλά πάνω στα χωριά υπάρχουν όλα αυτά και η Ελλάδα κουφαίνει μπροστά στο πρόβλημα χωρίς να λαμβάνει ούτε ένα μέτρο.

Πρέπει να ακουστεί δηλαδή η φωνή σας λίγο πιο δυνατά.
-Αυτό θα προσπαθήσουμε να κάνουμε στο μέλλον.

Να σας ευχαριστήσω θερμά για την συνομιλία.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΟΑΣΕ
Ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη είναι ο μεγαλύτερος διακρατικός οργανισμός για την διαφύλαξη της ασφαλείας στον κόσμο. Ιδρύθηκε το 1973 στο Ελσίνκι ως Συνδιάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη και μετονομάστηκε στο όνομα που έχει σήμερα το 1995. Στο πεδίο ευθύνης του Οργανισμού περιλαμβάνεται ο έλεγχος της διάδοσης όπλων, τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ελευθερία του Τύπου και η δίκαιη και ελεύθερη διεξαγωγή εκλογών. Οι περισσότεροι από τα 3.500 μέλη του προσωπικού του απασχολούνται σε επιχειρησιακό επίπεδο, με μόλις ένα 10% να απασχολούνται στην έδρα του οργανισμού. Σκοπός της δημιουργίας του είναι η έγκαιρη αντιμετώπιση, η αποτροπή συγκρούσεων, η διαχείριση κρίσεων και η αποκατάσταση μετά από συγκρούσεις, καθώς και να προάγει τη συνεργασία στην περιοχή. Οι 56 χώρες που συμμετέχουν βρίσκονται στην Ευρώπη, τον Καύκασο, την κεντρική Ασία και τη βόρεια Αμερική και καλύπτουν το σύνολο του Βορείου ημισφαιρίου. Ως επίσημοι συνεργάτες του Οργανισμού αναγνωρίζονται επιπλέον 6 μεσογειακά κράτη και 5 ασιατικά. Δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου ως φόρουμ Ανατολής – Δύσης.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Δήμος Μπακιρτζάκης -Αναδημοσίευση από το ΧΡΟΝΟ

Ποιος να γιορτάσει…

Από τη μια, η εθνοκάπηλη κενολογία. Κουράστηκε και η ίδια. Δεν αντέχει πια τον εαυτό της. Δεν πείθει πια κανέναν. Ξεθύμανε… Κιτρινισμένα και αραχνιασμένα στους τοίχους των σχολείων χάσκουν τα πορτρέτα των εθνικών αγωνιστών μας. Τους εγκατέλειψαν οι πάντες. Και αυτοί ακόμη οι ορκισμένοι υπερασπιστές τους, οι επίγονοι της «εθνικοφροσύνης», αναζητούν πλέον νέα, πιο ελκυστικά πρότυπα για τη νεολαία, στο χώρο του θεάματος (Ψινάκης) και του ελαφρολαϊκού τραγουδιού (Σαρρή). Από μια τέτοια φαιδρή εκδοχή «πατριωτισμού» κινδυνεύουμε μάλλον περισσότερο…

Από την άλλη, ο χορός των αναθεωρητών και της προσαρμογής στις …απαιτήσεις των καιρών. Εξυπνότεροι ή μάλλον πονηρότεροι ετούτοι. Την Εθνική Αντίσταση τη βάφτισαν «αντιπολεμικό κίνημα των λαών!» (sic). Αντιμιλιταριστικός ακτιβισμός στις οροσειρές της Πίνδου δηλαδή, με λίγο ράφτινγκ στα διαλείμματα για να μην αμελούμε και την οικολογική διάσταση της σύγχρονης εκπαίδευσης… Το διακύβευμα για τους λαούς δεν είναι πια το ελεύθερο, το ανυπότακτο φρόνημα. Η «ειρήνη» είναι ενός χυδαίου υλισμού, το κατά κεφαλήν εισόδημα, ο δείκτης της αγοραστικής δύναμης των μαζών. Μην καταπονείτε λοιπόν τα παιδιά με πληκτικά «νεκρόφιλες» τελετές που δεν πιστεύετε, βάλτε τους να δουν γλυκερές αντιπολεμικές ταινίες που καταλήγουν σε αισθηματικά ειδύλλια! Για να μαθαίνουν πως οι εθελόδουλοι χωρίς αντίσταση και επανάσταση θα επιβιώσουν, χωρίς εκούσιο συμβιβασμό πάνε χαμένοι…

διαβάστε περισσότερα

Κάτω τα ξερά σας από το «Όχι»

Δεν ήταν δικοί σας πρόγονοι. Γι’ αυτό μην τρέξετε τις επόμενες ημέρες να βγάλετε από τα κομματικά σας μπαούλα τις γαλανόλευκες και μην γυαλίζετε τους ιστούς. Μην ψάχνετε τα πρωτόκολλα για το πού θα καθίσει ο καθένας από εσάς στις δεξιώσεις που θα χλαπακώσετε τόσο όσο θα έφθανε να ταϊστεί ο πληθυσμός της Αθήνας για όλη την διάρκεια της γερμανικής κατοχής.

Μην κάνετε τον κόπο να μάθετε παπαγαλία τον λόγο που θα σας γράψουν (για άλλη μια φορά) για το τι ήταν το «ΟΧΙ» γιατί αυτή η λέξη δεν μαθαίνεται. Αυτή την λέξη καλά θα κάνετε να μην την ακουμπήσετε ούτε με ένα από τα δειλά και τιποτένια κύτταρα του εγκεφάλου σας. Αυτή την λέξη δεν την αξίζετε. Ούτε οι μεν, ούτε οι δε ούτε και οι παραπέρα. Καλύτερα μάλιστα στις δημόσιες υπηρεσίες το τριήμερο του «εορτασμού» η σημαία να είναι μεσίστια. Θρήνο να ορίζει και όχι γιορτή διότι την χώρα αυτή που σας κανάκεψε χρόνια τώρα την έχετε ξεφτιλίσει.

Το «Όχι» δεν πρέπει να το ξεστομίσουν για πολλοστή φορά οι Yes men. Για ποιο «Όχι» θα μιλήσετε; Για τον γεωγραφικό προσδιορισμό της Νέας Μακεδονίας; Για τον γεωγραφικό προσδιορισμό της Θράκης και του Αιγαίου; Για το «yes» στο σχεδίου Ανάν ή στα μπακαλόχαρτα του Αλμούνια;

Οι πρόγονοι που είπαν «Όχι» δεν γέννησαν παιδιά που λένε συνεχώς «Ναι». Γιατί εκείνο το «Όχι» δεν το είπαν πολιτικοί. Οι πολιτικοί το ’40 το είπαν και το ’44 το ξείπαν. Για να μην αναφέρουμε τους πολιτικούς «άνδρες» της Ελλάδας επί γερμανικής κατοχής. Το «Όχι» για τους Έλληνες κρατάει 69 χρόνια αλλά οι πρόγονοι τους οποίους εσείς μιμείστε το πωλούσαν φθηνά ανάλογα με το τι θα κονομούσαν στην κάθε θητεία τους. Κανένας νοήμων Έλληνας δεν ζήτησε τα τραβηγμένα προς δεξιά και βόρεια σύνορά του πίσω, αλλά κανένας επίσης από αυτούς δεν ανέχεται άλλο ζόρισμα στην αξιοπρέπειά του. Τι νομίζετε ότι είναι το όνομα και το σύνορο; Είναι αυτό που δεν .........
πρόκειται κανένας Yes man να καταλάβει: Συναισθηματικός προσδιορισμός.

Άντε λοιπόν να γιορτάσετε την 4η Ιουλίου της mama America, την 21η Απριλίου των ηλιθίων, την 4η Αυγούστου των ναζιστοθρεμένων, την 25η Οκτωβρίου των «καλός ο κομμουνισμός αλλά το μπρέργκερ καλύτερο» και οι οικολόγοι να μαζέψετε μαργαρίτες μέχρι το Διεθνές Δικαστήριο να ορίσει ημέρες εορτασμού μειονοτήτων Ελλάδας. Ανδρείκελα δεκαετίες ολόκληρες είσαστε που αλλάζετε κουστουμάκι ανάλογα με τους προσωπικούς σας ήρωες (που δυστυχώς για εσάς) ούτε ένας δεν υπήρξε Έλληνας. Ούτε ένας δεν τόλμησε να πει «Όχι».

http://trelogiannis.blogspot.com/

1854... Επιστολή Ινδιάνου αρχηγού προς τα γεράκια της Ουάσινγκτον

Επιστολή-απάντηση του Ινδιάνου αρχηγού Σητλ προς τα γεράκια της Ουάσιγκτον, όταν τους ζητήθηκε να πουλήσουν τη γη τους στους λευκούς… (έτος 1854).

"Ο Μεγάλος Άρχοντας της Ουάσιγκτον διατάζει να μας πουν, ότι επιθυμεί να αγοράσει τη γη μας. O Μεγάλος Αρχηγός μας στέλνει επίσης λόγια φιλίας και καλής διάθεσης. Εκτιμούμε αυτή την ευγένεια γιατί ξέρουμε ότι χρειάζεται πολύ λίγο τη φιλία μας.

Θα σκεφτούμε την προσφορά σας γιατί ξέρουμε ότι, αν δεν το κάνουμε, ο λευκός άνθρωπος θα έρθει με το πύρινα όπλα του και θα πάρει τη γη μας. Ο Μεγάλος Άρχοντας της Ουάσιγκτον μπορεί να έχει εμπιστοσύνη σ' αυτά που του λέει ο Άρχοντας Σήτλ με την ίδια βεβαιότητα που οι λευκοί αδελφοί μας μπορούν να έχουν εμπιστοσύνη στην αλλαγή των εποχών.

Τα λόγια μου είναι αμετάβλητα όπως τ' αστέρια. Πώς μπορείτε ν' αγοράσετε ή να πουλήσετε τον ουρανό, τη ζεστασιά της γης; Αυτή η ιδέα μας φαίνεται παράξενη. Εμείς δεν είμαστε ιδιοκτήτες της δροσιάς του αέρα ούτε του φέγγους του νερού. Πως λοιπόν θα μπορούσατε να μας το αγοράσετε; Το λέμε εγκαίρως από την αρχή.

Πρέπει να ξέρετε ότι κάθε σωματίδιο της γης είναι ιερό για το λαό μου. Κάθε λαμπερό φύλλο, κάθε αμμουδιά, κάθε ομίχλη στο σκοτεινό δάσος, κάθε ξέφωτο και κάθε έντομο με το βούισμα του είναι ιερό στη μνήμη και στην εμπειρία του λαού μου. Ο χυμός που τρέχει μέσα στα δένδρα περιέχει τις μνήμες του ανθρώπου με το ερυθρό δέρμα. Οι πεθαμένοι του λευκού ανθρώπου λησμονούν τη γενέτειρά τους όταν πάνε να περπατήσουν στ' άστρα. Οι δικοί μας πεθαμένοι ποτέ δεν ξεχνούν αυτήν την όμορφη γη, γιατί η μητέρα του ανθρώπου έχει ερυθρό δέρμα.

Είμαστε ένα τμήμα της γης και αυτή είναι τμήμα του εαυτού μας. Τα μυρωδάτα άνθη είναι αδέλφια μας. Το ελάφι, το άλογο και ο μεγαλοπρεπής αετός είναι αδέλφια μας. Οι βουνίσιες κορυφές, οι χυμοί των λιβαδιών, η ζεστασιά του σώματος του μικρού αλόγου και ο άνθρωπος - όλα αυτά - ανήκουν στην ίδια οικογένεια. Τα ποτάμια είναι αδέλφια μας, αυτά σβήνουν τη δίψα μας. Τα ποτάμια κουβαλούν τα κανό μας και τρέφουν τα παιδιά μας.

Αν σας πουλήσουμε τη γη μας, θα πρέπει να θυμάστε και να διδάσκετε στα παιδιά σας ότι τα ποτάμια είναι δικά μας αδέλφια και αδέλφια δικά σας. Θα πρέπει από κει και πέρα να φροντίζετε τα ποτάμια τόσο καλά όσο κι' έναν αδελφό σας. Ξέρουμε ότι ο λευκός άνθρωπος δεν καταλαβαίνει το δικό μας τρόπο ζωής. Το ίδιο του κάνει ένα κομμάτι γης ή ένα άλλο, γιατί αυτός είναι ένας ξένος που έρχεται τη νύχτα για να βγάλει από τη γη ό,τι χρειάζεται.

Η γη δεν είναι αδελφός του αλλά εχθρός του. Αφού την κατακτήσει, την εγκαταλείπει και συνεχίζει το δρόμο του. Αφήνει πίσω του τους τάφους των γονιών του χωρίς να τον πειράζει. Αρπάζει τη γη από τα παιδιά της χωρίς να τον πειράζει. Ξεχνάει τον τάφο του πατέρα του και τα δικαιώματα των παιδιών του. Mεταχειρίζεται τη μητέρα του τη γη, τον αδελφό του τον ουρανό, σαν να είναι πράγματα που μπορεί κανείς ν' αγοράσει, να ληστέψει και να πουλήσει, σαν να είναι πρόβατα και γυάλινες χάντρες. Η απληστία του θα καταβροχθίσει τη γη και θ' αφήσει πίσω του μόνο έρημο. Δεν το καταλαβαίνω. Ο δικός μας τρόπος του Είναι, είναι διαφορετικός από τον δικό σας. Δεν υπάρχει καμιά ήρεμη περιοχή στις πόλεις του λευκού ανθρώπου, κανένα μέρος που να μπορεί ν' ακουστεί η ανάπτυξη των φύλλων της άνοιξης ή το τρίψιμο των φτερών ενός εντόμου.

Αλλά ίσως να είναι έτσι επειδή εγώ είμαι ένας αγριάνθρωπος και δεν μπορώ να καταλάβω τα πράγματα. Ο θόρυβος της πόλης φαίνεται ότι βρίζει τ' αυτιά. Και τι ζωή είναι αυτή, όταν ο άνθρωπος δεν μπορεί ν' ακούσει την μοναχική κραυγή του ερωδιού ή τη νυχτερινή συνομιλία των βατράχων γύρω από το πηγάδι;

Εμείς οι Ινδιάνοι προτιμάμε τον απαλό ήχο του ανέμου που χαϊδεύει την επιφάνεια της λίμνης και τη μυρουδιά του ανέμου που καθάρισε η βροχή του μεσημεριού ή αρωμάτισε το άρωμα των πεύκων. Ο αέρας είναι κάτι το πολύτιμο για τον άνθρωπο με το ερυθρό δέρμα, γιατί όλα τα πράγματα μοιράζονται την ίδια πνοή: το ζώο, το δέντρο και ο άνθρωπος.

Ο λευκός άνθρωπος μπορεί να μην αισθάνεται τον αέρα που αναπνέει. Όπως ο άνθρωπος που αγωνιά πολλές μέρες, γίνεται αναίσθητος στη δυσωδία. Αλλά αν σας πουλήσουμε τη γη μας, θα πρέπει να θυμάστε ότι ο αέρας είναι πολύτιμος για μας. Ότι ο αέρας μοιράζεται το πνεύμα του μ' όλη τη ζωή που συντηρεί. Κι' αν σας πουλήσουμε τη γη μας, θα πρέπει να την διατηρείτε αμόλυντη και ιερή σαν τόπο όπου ακόμα και ο λευκός άνθρωπος μπορεί να πάει για ν' απολαύσει τον γλυκαμένο από τα άνθη της πεδιάδας άνεμο.

Θα πρέπει να διδάσκετε στα παιδιά σας αυτά που εμείς έχουμε διδάξει στα δικά μας: ότι η γη είναι η μητέρα μας. Όλα όσα επηρεάζουν τη γη επηρεάζουν και τα παιδιά της γης. Όταν οι άνθρωποι φτύνουν στο χώμα, φτύνουν τον εαυτό τους. Δεν ύφανε ο άνθρωπος το δίχτυ της ζωής: είναι μόνο μία κλωστή του. Όλα όσα θα κάνει κανείς στο δίχτυ θα τα κάνει στον εαυτό του. Όλα τα πράγματα συνδέονται μεταξύ τους όπως το αίμα ενώνει μια οικογένεια.

Ακόμα και ο λευκός άνθρωπος, που ο Θεός του περπατάει και συζητάει μαζί του - σαν φίλος με φίλο - δεν μπορεί να είναι έξω από την κοινή μοίρα. Ίσως να είμαστε, παρόλα αυτά, αδέλφια. Ξέρουμε κάτι που ο λευκός άνθρωπος θα το ανακαλύψει κάποια μέρα: ότι ο Θεός μας είναι και Θεός του.

Τώρα σκέπτεστε, ίσως, ότι είστε ιδιοκτήτες της γης μας, αλλά δεν μπορείτε να είστε. Αυτός είναι ο Θεός της ανθρωπότητας και το Έλεος του είναι ίδιο και για τον ερυθρόδερμο και για τον λευκό. Αυτή η γη είναι πολύτιμη γι' Αυτόν και το να την βλάψει κανείς σημαίνει ότι υποτιμά πολύ τον Δημιουργό της. Οι λευκοί άνθρωποι θα περάσουν, ίσως και πριν από τις άλλες φυλές. Αν μολύνετε το κρεβάτι σας, θα πεθάνετε κάποια νύχτα πνιγμένοι στα δικά σας απορρίμματα. Αλλά ακόμα και την τελευταία ώρα θα φωτιστείτε με την ιδέα ότι ο Θεός σας έφερε σ' αυτή τη γη και σας έδωσε την κυριαρχία πάνω της και πάνω στον άνθρωπο με το ερυθρό δέρμα για κάποιο ειδικό σκοπό.

Τέτοιο πεπρωμένο είναι για μας μυστήριο, γιατί δεν ξέρουμε τι θα γίνει όταν θα έχουν εξολοθρευτεί όλοι οι βούβαλοι, όταν θα έχουν δαμαστεί όλα τα άγρια άλογα, όταν οι πιο μυστικές γωνιές των δασών θα μυρίζουν άνθρωπο και όταν η θέα προς τους πράσινους λόφους θα εμποδίζεται από ένα πλήθος από σύρματα που μιλάνε. Πού είναι το πυκνό δάσος; Εξαφανίστηκε. Πού είναι ο αετός; Εξαφανίστηκε!

Έτσι τελειώνει η ζωή και αρχίζει η επιβίωση......"

http://plibyos.blogspot.com/

Παγκόσμιο μαθηματικό βραβείο σε Έλληνα φοιτητή

Το χρυσό μετάλλιο στον παγκόσμιο διαγωνισμό Μαθηματικών, απέσπασε ο τριτοετής φοιτητής του Τμήματος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αθηνών Γιώργος Σακελλάρης. Ο Γιώργος Σακελλάρης, εραστής των μαθηματικών από τα μαθητικά του χρόνια, είχε να συναγωνιστεί με 480 αριστούχους υποψηφίους των μεγαλύτερων πανεπιστημίων του κόσμου, όπως του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, και τελικά κατάφερε να πάρει το χρυσό μετάλλιο. Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στη Βουδαπέστη στις 25-30 Ιουλίου 2009. Για την επιτυχία του αυτή τιμήθηκε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών σε ειδική εκδήλωση στις 14 Οκτωβρίου. Αξίζει να σημειωθεί πως ήταν ο ίδιος που ενδιαφέρθηκε, όταν πληροφορήθηκε για τη διεξαγωγή του συγκεκριμένου διαγωνισμού, ενημερώνοντας τον πρόεδρο του Τμήματος, ο οποίος και ενέκρινε τη συμμετοχή του ως εκπροσώπου του πανεπιστημίου και ενήργησε για τη χρηματοδότησή του από το Τμήμα Μαθηματικών . Τον περασμένο Μάρτιο ο Γιώργος Σακελλάρης συμμετείχε σε πανευρωπαϊκό πανεπιστημιακό διαγωνισμό Μαθηματικών, που πραγματοποιήθηκε στην Κύπρο, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο.

πηγη:http://nikosblogout.blogspot.com/2009/10/blog-post_16.html

Αλλαγή πρωτεύουσας στην Ελλάδα

1. Η αστική ανάπτυξη:
Η βαρύτερη κατάρα που βαρύνει τον τόπο και ονομάζεται «αστική ανάπτυξη», η έλλειψη της οποίας αποκλείει κάθε ανάπτυξη και πρόοδο.
Έτσι εμφανίζεται:
α)Το μοναδικό φαινόμενο στον κόσμο να φιλοξενείται το 50% του εθνικού πληθυσμού στο μόλις 2% του εδάφους της!.
(Ο πληθυσμός που συγκεντρώνουν οι πρωτεύουσες της Δ. Ευρώπης σε σχέση με το σύνολο των κατοίκων της χώρας τους, απέχει πολύ από αυτόν της ελληνικής πρωτεύουσας: Βερολίνο 4%, Ρώμη 5%, Αμστερνταμ 6%, Μαδρίτη 7%, Βρυξέλλες 10%, Ελσίνκι 10%, Λονδίνο 12%, Παρίσι 15%, Στοκχόλμη 16%, Λισσαβώνα 20%, Λουξεμβούργο 21%, Κοπεγχάγη 23%, Βιέννη 24%, Δουβλίνο 28%).
β)Το μοναδικό φαινόμενο παγκοσμίως, κράτος ευρωπαϊκό να μην ελέγχει μεγάλα τμήματα της πρωτεύουσάς του και μάλιστα κεντρικά, όπως η Ομόνοια, τα Εξάρχεια, τα Πατήσια, ο Κολωνός, το Μεταξουργείο, το Ζεφύρι και ο Ασπρόπυργος των Τσιγγάνων…
διαβάστε περισότερα.....

πιστευτοαπίστευτο

Το Νοέμβριο, το σκάφος Maiken ταξίδευε στον Ειρηνικό Ωκεανό όταν το πλήρωμα αντιλήφτηκε ένα περίεργο γεγονός.

Είδαν άμμο στη θάλασσα, και η άμμος επέπλεε στην επιφάνεια της θάλασσας.


Αυτό δεν είναι παραλία, είναι η άμμος που επιπλέει στην επιφάνεια της θάλασσας

Η γραμμή που δημιούργησε το σκάφος πλέοντας και σχίζοντας την άμμο που επιπλέει

Και ξαφνικά, στάχτη και ατμός ξεκίνησε να βγαίνει από τη θάλασσα.

Και ενώ το πλήρωμα του σκάφους κοιτούσε κατάπληκτο.

Ένα νέο νησί δημιουργήθηκε

Μια στήλη από μαύρη στάχτη.

Η έκρηξη του ηφαιστείου Tonga, όπως την είδε το πλήρωμα του σκάφους το Νοέμβριο του 2008.

Σκεφτείτε το πώς μπορεί να αισθάνθηκαν, όντας οι πρώτοι που είδαν το νέο νησί να γεννιέται από το πουθενά.

Μητέρα φύση.τα λόγια είναι περιττά.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΝΕΑ ΤΑΞΗ

Γιατί η αποσιώπηση των «εθνικών θεμάτων»;

Tου Χρήστου Γιανναρά
Eρώτημα δημοσκοπικής περιέργειας (δηλαδή ανάγκης για ρεαλισμό ατομικού και συλλογικού προσανατολισμού):
Ποιο ποσοστό ψηφοφόρων στην Ελλάδα σήμερα επηρεάζεται στην εκλογική του προτίμηση από τη στάση των κομμάτων στα λεγόμενα «εθνικά θέματα»; Πόσες ψήφους έχασε ο αρχηγός του σοσιαλεπώνυμου «κινήματος», επειδή, πριν από πέντε χρόνια, υπεράσπισε και προπαγάνδισε το «Σχέδιο Ανάν»; Πόσες ψήφους έχασε ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, επειδή βουβός, άτολμος και άνευ όρων, υπέγραψε την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση;
Πόσοι από τους πολίτες του ελλαδικού κράτους έχουν υποψιαστεί ότι η υπερψήφιση της Πλεκτάνης Ανάν θα σήμαινε για τον Ελληνισμό μια δεύτερη, αυτοπροαίρετη Μικρασία στην Κύπρο; Πόσοι καταλαβαίνουν ότι η στιγμή που κρινόταν η (πολυπόθητη για τον Ερντογάν) έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων, ήταν και μοναδική δυνατότητα να απαιτήσει η Ελλάδα, από θέσεως ισχύος, την άρση του casus belli και τη δέσμευση της Τουρκίας για σεβασμό των ελληνικών συνόρων στη θάλασσα, στον αέρα, στην ξηρά;
Τα κόμματα μάλλον θα έχουν δημοσκοπικά τεκμηριωμένες απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα. Αλλιώς δεν εξηγείται η προκλητική αποσιώπηση των «εθνικών θεμάτων» στην προεκλογική ρητορεία και συνθηματολογία (όσες αναφορές υπήρξαν ήταν περιθωριακές, αφορούσαν διαχειριστικά παραπτώματα). Τα κομματικά επιτελεία έχουν τη σιγουριά πως, αν αύριο, σε μια «ειρηνική διευθέτηση» υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ, ο Ελληνισμός παραιτηθεί από κάθε αξίωση (δικαιωμένη με δεκάδες αποφάσεις του ΟΗΕ), στην πανάρχαια ελληνίδα γη της βόρειας Κύπρου, αν δεχθεί μοιρασιά του Αιγαίου και της δυτικής Θράκης, η εκλογική συμπεριφορά των ελλαδιτών ψηφοφόρων δεν πρόκειται να αλλάξει, οι κομματικές προτιμήσεις δεν θα μεταβληθούν.
Γενική εντύπωση είναι ότι τα «εθνικά θέματα» οπωσδήποτε συγκινούν μεγάλη μερίδα (ίσως την πλειοψηφία) του πληθυσμού. Αλλά μέχρις εκεί. Η συγκίνηση είναι μόνο συναισθηματική, επιδερμική, δίχως συνέπειες στην πολιτική συμπεριφορά. Τα πρόσωπα που θα επωμισθούν ό,τι το Σύνταγμα αποκαλεί «έσχατη προδοσία», θα επανεκλεγούν με κάθε άνεση στο ελλαδικό Κοινοβούλιο.
Μια σοβαρή δημοσκόπηση θα μπορούσε να διερευνήσει, ώς πού φθάνουν τα όρια της συναισθηματικής ευαισθησίας των ελλαδιτών ψηφοφόρων, πότε ο ενδοτισμός ή η πρακτόρευση ξένων συμφερόντων θα ξεπερνούσαν τα όρια της ανοχής των ψηφοφόρων.
Αν, λ.χ., η παραχώρηση του Καστελλόριζου, της Λήμνου, της Μυτιλήνης θα είχε ως αντάλλαγμα να ρεύσουν θαυμαστά «πακέτα» οικονομικών παροχών, τι θα προέκριναν οι ελλαδίτες ψηφοφόροι; Αν, τελικά, είχε να επιλέξει ο Ελλαδίτης ανάμεσα στην ελευθερία με πόλεμο ή στην «ειρήνη» (γράφε: καταναλωτική πλησμονή) με δουλεία, τι θα αποφάσιζε μόνος, μυστικά, πίσω από το παραβάν;
Στην τελευταία προεκλογική περίοδο οι υποψήφιοι πρωθυπουργοί μας μιλούσαν μόνο και αποκλειστικά για λεφτά, μόνο για οικονομία, δηλαδή, όπως μιλάει το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ, ωσάν οι άνθρωποι να είμαστε βουλιμικά ανδράποδα και οι ορίζοντες της ζωής μας να τελειώνουν στο πορτοφόλι. Μήπως κάτι ξέρουν οι πολιτικοί μας αφεντάδες, που οι δημοσκοπήσεις το αποκρύβουν από εμάς, την πλεμπάγια; Χρόνια τώρα τους ακούμε να αναμηρυκάζουν μηχανικά ότι «δεν αμφισβητούμε τον πατριωτισμό κανενός». Αλλά ούτε και διανοούνται να μας εξηγήσουν: τι διαφέρει σήμερα ο πατριωτισμός από την άλογη προσκόλληση του «φίλαθλου» κρετίνου σε μια ποδοσφαιρική ομάδα, κερδοσκοπική ΠΑΕ.
Πατρίδα ονόμαζαν κάποτε οι άνθρωποι τη γη (το χώμα και το τοπίο) όπου γεννήθηκαν, εντάχθηκαν σε οικογένεια και σε κοινότητα, πήγαν σχολειό, έζησαν την εκκλησιά, δηλαδή τη Γιορτή, ψηλάφησαν αισθητά την Ιστορία, άσκησαν τον δημιουργικό τους μόχθο, έθαψαν αγαπημένους νεκρούς. Σήμερα αυτή η πατρίδα δεν υπάρχει, μια τίμια και ευφυής δημοσκόπηση θα το πιστοποιούσε άμεσα. Για τα εννέα δέκατα του πληθυσμού που ζουν στις πανομοιότυπες, απρόσωπες, τάχα και πόλεις του ελλαδικού οικιστικού πρωτογονισμού, η ελληνικότητα είναι κρατική υπηκοότητα, τίποτε άλλο. Σώζεται ακόμα ένα φθίνον γλωσσικό ιδίωμα, μια ρητορική και ευτελισμένη «εθνική ιδεολογία», κάποιο φολκ-λορ γραφικών ιδιαιτεροτήτων.
Το κυριότερο, όμως, είναι ότι η ελληνική κρατική υπηκοότητα σήμερα βιώνεται σαν μοιραία, εκ γενετής αναπηρία. Το ελληνώνυμο κράτος προξενεί στους πολίτες του, ακατάπαυστα, οργή, ντροπή, αηδία, πνιγμό. Το διαφεντεύουν μαφίες ασύδοτων συμφερόντων με προσχηματικές ετικέτες κομμάτων, συνδικάτων, δημόσιων οργανισμών, ιδρυμάτων κοινής ωφέλειας. Κράτος τύραννος του πολίτη, βασανιστής, όχι υπηρέτης του, όπως θα όφειλε. Το ενδεχόμενο νοσηλείας σε νοσοκομείο, εφιάλτης. Το σχολειό και το πανεπιστήμιο των παιδιών του, σε παρακμιακή αθλιότητα αγιάτρευτη. Η αγορά όπου θα παλαίψει για το ψωμί του, αρένα ληστρικής κερδοσκοπίας. Η δημοσιοϋπαλληλία εκβιάζει γκανγκστερικά για να «λαδωθεί». Ολα, τα πάντα, κάνουν τον πολίτη να νιώθει αντίπαλος με τον τόπο του, αντίδικος με την «πατρίδα» του.
Να τολμούσε κάποια δημοσκόπηση το ανυπόφορο ερώτημα: Με ποια λογική να υπερασπίσει ο Ελλαδίτης αυτό το γελοίο κράτος, αν χρειαστεί; Να πολεμήσει, να διακινδυνεύσει τη ζωή του, για να υπερασπίσει τι; Τη γλώσσα, που πρώτοι οι άρχοντες την ατιμάζουν ατιμώρητα και την καταστρέφουν μεθοδικά με τις εκπαιδευτικές τους «μεταρρυθμίσεις»; Την Ιστορία και τον πολιτισμό των προγόνων που επίσημα οι πρακτορίσκοι κατασυκοφαντούν στα σχολικά βιβλία; Το κάλλος της γης, που λιμασμένοι για εύκολο πλούτο κρατικοί «λειτουργοί» το παραδίδουν σε εμπρηστές οικοπεδοφάγους και σε βάνδαλους τουριστικούς ατζέντηδες; Τι το ελληνικό να υπερασπίσει ο «έλλην υπήκοος» σήμερα ρισκάροντας τη ζωή του; Αυτή τη δημοσκόπηση θα έπρεπε να την έχουν προ πολλού παραγγείλει οι αξιωματούχοι της Εθνικής Αμυνας.
Το ερώτημα στην αρχή της επιφυλλίδας ήταν ρητορικό. Οι εκλογές στις 4 Οκτωβρίου 2009 απέδειξαν περίτρανα ότι τα λεγόμενα «εθνικά θέματα» είναι το τελευταίο που απασχολεί τον ελλαδίτη ψηφοφόρο μπροστά στην κάλπη. ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ δικαιώθηκαν θριαμβικά: οι ορίζοντες ζωής για την ελλαδική κοινωνία σήμερα τελειώνουν στο πορτοφόλι. Το κόμμα, που επίσημο όραμά του είναι ο Σταλινισμός, καταξιώθηκε ως τρίτη πολιτική δύναμη στη Βουλή, και το κόμμα που επίσης επίσημα προπαγανδίζει και οργανώνει την κατάλυση της έννομης τάξης, βραβεύτηκε με δεκατρείς έδρες, παρά τα καραγκιοζιλίκια της φτήνιας των διαπληκτισμών στο εσωτερικό του.
Με το ανυπόκριτο της αφέλειας που χαρακτηρίζει την αμερικανική νοοτροπία, η Ουάσιγκτον έσπευσε να εκφράσει τη χαρά της για το εκλογικό αποτέλεσμα. Πραγματικά, ήταν θρίαμβος να κατορθωθεί η μεταστροφή μιας τόσο εντυπωσιακής πλειοψηφίας, με προκλητική την απουσία στοιχειωδών έστω ερεισμάτων λογικής, επιχειρημάτων και εγγυήσεων σοβαρότητας. Σε κοινωνίες με πολύ χαμηλή στάθμη κατά κεφαλήν καλλιέργειας πρέπει να είναι πολύ εύκολη η χειραγώγηση των ενορμήσεων της μάζας.
Το θετικότερο που προκύπτει από αυτές τις εκλογές, είναι η ελπίδα να διαλυθεί πια τελεσίδικα το ασπόνδυλο, δίχως πίστη και στόχους κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Η ελληνική κοινωνία χρειάζεται έναν ριζικά διαφορετικό εκφραστή της θέλησής της να ξαναβρεί τον δυναμισμό και την αρχοντιά του ονόματός της: Να ξαναστήσει κράτος λειτουργικό, να κερδίσει ποιότητα ζωής και διεθνή αξιοπρέπεια αξιοποιώντας την ετερότητα της πρότασης πολιτισμού που κομίζει.

ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ ΑΜΕΣΑ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΕΡΙ «ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΤΗΣ ΔΩΡΕΑΝ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΜΑΘΗΤΩΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ»

Προς κ.κ. Αν. Διαμαντοπούλου και Ε. Χριστοφιλοπούλου.

Κοιν. κ. Γεώργιο Παπανδρέου, Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και της Κυβέρνησης.

Αρνητικό το πρώτο δείγμα γραφής στο Υπουργείο Παιδείας. Με απόφαση της νέας υπουργού κ. Αννας Διαμαντοπούλου, που διανεμήθηκε στα σχολεία, αναστέλλεται το πρόγραμμα «Δωρεάν Φροντιστηριακής Στήριξης Μαθητών στα Σχολεία». Πρόκειται για το πρόγραμμα ενίσχυσης των μαθητών στα σχολεία (φροντιστήριο εντός του σχολείου), που αποτελεί θετικό δημιούργημα της προηγούμενης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Σύμφωνα με την απόφαση, το πρόγραμμα απλώς αναστέλλεται … . Φήμες αναφέρουν ότι πρόκειται να αναμορφωθεί, αλλά τούτο δεν περιλαμβάνεται στην απόφαση, άρα δεν ισχύει. Είναι επίσης γνωστό ότι είναι απλήρωτοι, εδώ και ένα χρόνο, οι εκπαιδευτικοί που εργάζονταν στο πρόγραμμα.

Αυτά, από την άποψη της πολιτικής δεν μας λένε απολύτως τίποτα.

Βεβαίως, θα πρέπει να πληρωθούν οι εκπαιδευτικοί, βεβαίως το πρόγραμμα μπορεί να χρειάζεται αναμόρφωση και ενίσχυση, όμως όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι πρέπει να καταργηθεί. Η αναστολή, άνευ άλλου τινός, δηλ. χωρίς την αναφορά συγκεκριμένου διαστήματος αναστολής (π.χ. έως την τάδε ημερομηνία) και χωρίς την αναφορά των στοιχείων και του χαρακτήρα της αναμόρφωσης, ισοδυναμεί με κατάργηση.

Εχουμε λοιπόν μπροστά μας, ως πρώτη απόφαση, την κατάργηση του προγράμματος, το οποίο λειτούργησε θετικά για τους μαθητές, ιδίως της επαρχίας και των απομονωμένων περιοχών, αλλά και τους γονείς μαθητών που δεν έχουν την δυνατότητα να πληρώσουν φροντιστήρια για τα παιδιά τους.

Βεβαίως και αυτονόητα, οι μόνοι που μπορεί να ευνοούνται από την κατάργηση είναι οι φροντιστές.

Πέρα από τις αδυναμίες του εκπαιδευτικού συστήματος, που αποτελούν ομολογία ότι το εκπαιδευτικό πρόγραμμα, υλικό και διδακτική μέθοδος δεν είναι ολοκληρωμένα και επαρκή (για τον λόγο αυτό και χρειάζονται φροντιστήρια εντός του σχολείου) και ότι κάπου χωλαίνουν έντονα – το τελευταίο είναι κοινή πανελλήνια διαπίστωση – το πρόγραμμα αποτελεί μία μέθοδο θεραπείας του ταξικού χαρακτήρα της παιδείας.Είναι λοιπόν απαράδεκτο και κοινωνικά επιζήμιο, ένα μέτρο στήριξης των αδύναμων κοινωνικά και οικονομικά ανθρώπων και ομάδων να το καταργούμε, ακόμα και να το αναστέλλουμε και μάλιστα ενώ προχωρά η σχολική χρονιά και χωρίς ορίζοντα επαναφοράς. Τι θα γίνουν τώρα οι μαθητές και οι γονείς που είχαν στηρίξει τις ελπίδες τους στο πρόγραμμα αυτό; Μήπως θα εγγραφούν σε φροντιστήρια (όσοι βεβαίως μπορούν) και για ποιο χρονικό διάστημα ;

Κ.κ. Διαμαντοπούλου και Χριστοφιλοπούλου, όταν θέλουμε να κάνουμε αναμόρφωση ενός κρίσιμου και χρήσιμου προγράμματος με κοινωνικό χαρακτήρα, το οποίο και βρίσκεται ήδη σε λειτουργία, δεν αναστέλλουμε και μάλιστα αορίστως την λειτουργία του, αλλά επιφέρουμε τις αναγκαίες αλλαγές, βελτιώσεις και τροποποιήσεις εν λειτουργία.
Σας υπενθυμίζουμε ότι το μέτρο που λάβατε, πουθενά δεν αναφέρεται στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, ούτε ψηφίστηκε από τον ελληνικό λαό.

Το ΠΑΣΟΚ έχει την κοινωνική ευαισθησία και την στήριξη των αδύναμων ομάδων, εγγεγραμμένη όχι μόνο στο καταστατικό του, αλλά και στην συστατική πολιτική του ιδεολογία. Η στήριξη των ομάδων αυτών είναι αναγκαίος όρος για την κοινωνική ισότητα.

Εάν αυτά δεν τα εννοείτε δεν έχετε πολιτικό λόγο να βρίσκεστε στο ΠΑΣΟΚ και στην δημοκρατική παράταξη του τόπου. Το γεγονός ότι η πρώτη απόφασή σας είναι αυτή, δείχνει μια νοοτροπία αντίθετη με το κοινωνικό γίγνεσθαι και τους πολιτικούς στόχους του κινήματος. Οι λογικές σκληρής αντικοινωνικής πολιτικής, οι λογικές που λένε σε ανήμπορους γονείς και μαθητές: «κόψτε τον λαιμό σας !!!» και συντηρούν και ενισχύουν τον ταξικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης, αποκλείοντας χιλιάδες ελληνόπουλα από την πρόοδο και την γνώση, δεν ανήκουν στο ΠΑΣΟΚ και σε καμία θεωρία ή έκφανση του δημοκρατικού σοσιαλισμού.
Σας δίνουμε την ευκαιρία να ανακαλέσετε την απόφασή σας και να επαναφέρετε άμεσα σε λειτουργία το πρόγραμμα.

Εάν και όταν είναι έτοιμες οι βελτιωτικές παρεμβάσεις στο μέτρο, τότε μπορείτε να τις εφαρμόσετε με το σύστημα σε λειτουργία.

Σας δίνουμε δε, όπως θα διαπιστώσατε και το modus (τον τρόπο) της πολιτικής σκέψης και δράσης που πρέπει να έχει όποιος θέλει να ανήκει στον δημοκρατικό σοσιαλισμό.

Υ.Γ. 1: Δεν είδαμε πριν την απόφαση καμία διαβούλευση, ούτε εισήγηση και δεν είδαμε την απόφαση αναρτημένη στο διαδίκτυο.

Υ.Γ. 2: Οποιος συμπεριφέρεται με κοινωνική αναλγησία και αυταρχισμό και έχει την αντίληψη ότι οι Ελληνες πολίτες δεν είναι απολύτως ίσοι με αυτόν, αλλά πολίτες 2^ης κατηγορίας ή ακόμα και «ζώα», δεν έχει θέση στο ΠΑΣΟΚ και στην «δημοκρατική παράταξη».

Μέλη και φίλοι του ΠΑΣΟΚ
http://stoxasmos-politikh.blogspot.com/2009/10/blog-post_6606.html

ΑΣΤΕΙΟΙ

Στην αρχαία γλώσσα ΑΣΤΟΣ σήμαινε τον κάτοικο του ΑΣΤΥ.
Και οι τρόποι του ήταν ΑΣΤΕΙΟΙ.
Στην αρχή αυτή η λέξη σήμαινε τη λεπτότητα, την χάριν της ζωής στη πόλη, ακόμα και την καλλιεργημένη γλωσσική έκφραση, μάλλον σαν αντίθεση προς τις πιο χονδροκομμένες μορφές της υπαίθρου.
Αλλά αυτή η θετική, ΑΣΤΙΚΗ έννοια δεν επικράτησε.
Και σιγά-σιγά στην συνείδηση του λαού η ΑΣΤΕΙΑ συμπεριφορά, δηλαδή η συμπεριφορά του ΑΣΤΟΥ έγινε .....ΑΣΤΕΙΑ.
Υπάρχει στην ιστορία της Ελληνικής γλώσσας, που ζει μέσα σ΄έναν κόσμο παραμορφωμένο απο τον Ευρωπαίο ΑΣΤΟ, τίποτα πιο ωραίο;
ΑΣΤΕΙΕΥΟΜΑΣΤΕ;

λαυρέντιος Γκεμέρευ
"Η δύση της Δύσης"